tag:blogger.com,1999:blog-12310234653176781022011-11-26T02:43:09.863+02:00Τίποτα σπουδαίο..George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.comBlogger461100tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-60456243982968177902010-11-28T23:12:00.000+02:002010-11-28T23:12:35.169+02:00Εν facebook 27/11/2010<br /><br /> Γράμμα στον θεό Νο3<br /><br />Αγαπητέ θεέ,<br /><br />Με την επιστολή μου αυτή (τρίτη κατά σειρά) θέλω να σε ευχαριστήσω για το επιτυχημένο ταξίδι μου στο Monterey και την μοναδική φιλοξενία του Πέτρου στο Epsilon restaurant, στο Cannery Row των Στάινμπεκ και Μίλερ και στο Sardine Factory με την μοναδική σερβιτόρα Desiree, στο Carmel και στο απίθανο στέκι του Κλίντ Ιστγουντ, Ιλ Φορνάγιο, στο Pacific Grove με μουσακά φτιαγμένο απο τον George τον Ιορδανό στο Petra restaurant, στο Σαν Φρανσίσκο της λαμπρής φίλης Αθηνάς απο την μαρτυρική Κύπρο, των ελαφιών στους λόφους του Berkeley, του μπουζουκιού και της κιθάρας στο Luke's Grill στο San Leandro, της υπέροχης παρέας και το κέρασμα του φίλου Τάσου δίπλα στην ηλιόλουστη Union Square και τις υπέροχες λιακάδες που μου έστειλες εκεί.<br /><br />Ό,τι και να πω είσαι συνεχώς παρών και ξηγιέσαι άψογα. Και έτσι θέλω να συνεχίσεις. Και εγώ με την σειρά μου όλο και κανά κεράκι θα σου ανάβω. Ναι, κεράκι διότι όπως θα γνωρίζεις είμαστε σε μνημονιακή φάση και το μπάτζετ είναι λόου. Λαμπάδα λέιτερ..<br /><br />Λοιπόν αυτές τις μέρες παρακολουθώ την Ιρλανδία που μας κορόιδευε πρόπερσι ότι είμαστε οι τζίτζικες και αυτοί τα μυρμήγκια, που και καλά εργαστήκανε έγκαιρα και αποφύγανε την κρίση, και μόλις προχθές υποδεχτήκανε το αμνημόνευτο μνημόνιο. Θα ήθελα εδώ να σε ρωτήσω αν γνωρίζεις ( που είμαι βέβαιος ότι γνωρίζεις) αν τυχόν η άνοδος του κόματος Σιν Φέιν θα παίξει κάποιο ρόλο ως προς τους ευμενέστερους όρους προς αυτούς σε σχέση με την περιοχή που παίζω εγώ ( Ελλάδα, θυμάσαι? Απόστολος Παύλος email προς Κορινθίους? Μύκονος? Ακρόπολις? σουβλάκι με γύρο? ) και αν ναι, τότε να μας ελαφρύνεις κι εμάς λίγο πλιζ..<br /><br />Και το ρωτάω αυτό διότι ξέρω ότι είσαι μεν δίκαιος αλλά το υπουργικό σου συμβούλιο ( οι άγιοι ντέ..) μερικές φορές παρεκλίνουν του λόγου σου και του cyber-κυβερνητικού σου προγράμματος.<br /><br />Ξέρω ότι δεν μας πολυπάς εμάς τους Έλληνες διότι στο βιογραφικό μας ήμασταν και πολυθειστές κάποτε και απ' ότι μαθαίνουμε, σε κάθε σου πράξη προς τους ανθρώπους , καλή η κακή, κάνεις μπάκγκράουντ τσεκ. Θέλω να σε διαβεβαιώσω λοιπόν ότι πάει καιρός τώρα που πιστεύουμε μόνο σ' εσένα και τους πολλούς θεούς τους έχουμε καταργήσει. Μην ακούς τις κακιές γλώσσες. Μάλιστα, όποτε πάνε επισκέπτες στους Δελφούς τους σαμποτάρουμε ποικιλότροπα! <br /><br />Ο δε εδώ ύπατος αρμοστής σου ονόματι Τζερόνυμο δεν βγάζει κιχ για την συνεχώς υφέρπουσα συζήτηση γύρω απο την φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, ατίθασων τράγων κλπ. Οι πιστοί φτάνουν και περισεύουν για να πληρώσουν το κόστος του μνημονίου.<br /><br />Και τώρα που το θυμήθηκα: Μήπως ξέρεις τι ζόρι τραβάει η Μέρκελ κα μας έχει στην μπούκα συνεχώς? Ο δικός μας ο ΓΑΠ προσπαθεί να της πει της κοπέλας ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένας μόνιμος μηχανισμός στήριξης των αδυνάτων χωρών της Ευρώπης στυλ Ελάδα...Και αυτή επιμένει να θέλει να μας πετάξει στην απέξω...Μα είναι πράγματα αυτά θεέ μου? Έμείς μιλάμε για έναν οικονομικό ΟΗΕ !!! καταλαβαίνεις πόσο καινοτόμα είναι η πρότασή μας, πόσο ανθρωπιστική και πόσο θρησκευτική? Σε παρακαλώ, φώτισε λίγο τον Στρός Καν να κάνει κάτι επ'αυτού..( πριν γίνει πρόεδρος της Γαλλίας γιατί μετά άντε βρέστον...). Κάνε το θαύμα σου μεγάλε, αφού ξέρω ότι μπορείς..<br /><br />Τώρα για την πολυαναμενόμενη δεύτερη επίσκεψη του γιού σου δεν θέλω να επαναλαμβάνομαι, απλά αν έχεις κάτι νεότερο μου το στέλνεις με email. Ξέρεις ότι όλα τα παπαγαλάκια τα γνωρίζω προσωπικά και η φιέστα που θα στήσουμε θα σε κάνει πολύ χαρούμενο!<br /><br />Άλλο δεν έχω να σου γράψω και ειλικρινά εύχομαι να περνάς καλά εκεί πάνω.<br /><br />Γιώργος<br /><br /><br />Υ.Γ.1 Αν βρείς λίγο ελεύθερο χρόνο ρίξε ένα κολ στον ΓΑΠ και πέστου ότι το model++ τυγχάνει της έγκρισής σου και βοηθάει όλους αυτούς που περνάνε δύσκολα, στην Ελλάδα και στον πλανήτη.<br /><br />Υ.Γ.2 Για να πετύχει το Υ.Γ.1 μπορείς να ανεβάσεις τις πωλήσεις του ''Έρωτας υπο αίρεση'' του αδεφού του ΓΑΠ, φίλτατου Νίκου Παπανδρέου, ISBN:978-960-03-5147-7.<br /><br />Υ.Γ.3 Έχε όσο μπορείς τον νού σου με τον στρουμπουλό γιό του Κιμ στην Βόρρειο Κορέα μην έχουμε τρεχάματα..<br /><br />http://www.facebook.com/notes/george-karahalios/gramma-ston-theo-no-3/471868523874<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-6045624398296817790?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-69411579525317250952010-10-15T11:36:00.003+03:002010-10-15T11:42:38.503+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/TLgT4-ZEoRI/AAAAAAAAAJU/7pskHZ46M6U/s1600/arapis+025.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/TLgT4-ZEoRI/AAAAAAAAAJU/7pskHZ46M6U/s320/arapis+025.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5528190412139045138" /></a><br /><br />Εν γιάφκα Άνω Ιλισίων, 12/10/2010<br /><br /><br />Αγαπητέ Θεέ<br /><br />Είναι γεμάτος ένας μήνας απο την προηγούμενη επιστολή μου και δεν έχω λάβει σημεία ζωής για σένα και όσο νάναι ανησυχώ. Όχι, όχι για τα αιτήματά μου, για σένανε βρε...εμένα με ξέρεις, δεν έχω ατομικά αιτήματα παρά μόνο συλλογικά.<br /><br />Λοιπόν το τελευταίο διάστημα και μολονότι δεν είμαι φιλόζωος κάτι έχει αλλάξει στην ζωή μου και εμφανίζονται συνεχώς γάτες. Στις αρχές Ιουλίου ο αράπης, ένα τόσο δα μαύρο γατάκι ημερών, σε σκέφτηκα και το περιέθαλψα.<br /><br />Απο τότε μία έρχεται η μάννα του, μία ο πατέρας του, χθές βράδυ εμφανίστηκε και ένας όμορφος σπιτόγατος και όπως καταλαβαίνεις οι ευθύνες μου είναι αυξημένες ( βλέπε κονσέρβες, χάδια, χρόνος κλπ). Όχι, όχι, σε καμμία περίπτωση μην το πάρεις στραβά, δεν παραπονιέμαι, ίσα-ίσα που το απολαμβάνω να ταίζω αυτά τα πλάσματά σου αλλά ξέρεις ρε θεούλη τι σκέφτηκα σήμερα ? Λέω βρε μήπως έχω μεγαλώσει και ο μεγαλοδύναμος προσπαθεί διακριτικά να μου το δείξει αφαιρώντας γυναίκες απ'την ζωή μου και προσθέτοντας γάτες στην θέση τους για να συνηθίζω?<br /><br />Αυτή η σκέψη θεούλη δεν σου κρύβω με τρομάζει. Σκέφτομαι όλα τα ΚΑΠΗ της Ελλάδας και δεν μπορώ να το χωνέψω ότι θα την βγάζω με γιαουρτάκι στον καναπέ, τηλεόραση και μιά γατούλα...Ειλικρινά έχω πανικοβληθεί και αν ευκαιρείς σε παρακαλώ στείλε μου ένα θετικό σημάδι γιατί δεν νοιώθω καθόλου για κλιμακτήριο ακόμα...<br /><br />Βέβαια μπορεί και να σε εκνευρίζω με τα ασήμαντα θέματα που σου στέλνω κάθε φορά αλλά για μπές στην θέση μου για λίγο...νέος άνθρωπος είμαι, καταλαβαίνεις...<br /><br />Εδώ ο Μητσοτάκης και βγήκε πάλι χθές βράδυ στην Τρέμη ακμαίος! Ήμαρτον θεέ μου!! (άσε που πρόσεξα το πρωί στο protagon τον Δαβαράκη τον φίλο σου να του κάνει πλάτη και λέω λές να είναι σήμα σου κι αυτό?) Ένιγουέις..<br /><br />Εκτός βέβαια κι αν με δοκιμάζεις για χιλιοστή φορά για να τσεκάρεις αν θα σε πουλήσω...που ξέρεις ότι τέτοιο σενάριο δεν παίζει...κατάλαβες τώρα γιατί νοιώθω λίγο μπερδεμένος? <br />Άσε που με βλέπουνε και στο facebook και νομίζουν ότι είμαι συνταξιούχος...<br /><br />Για τα άλλα τα ακανθώδη θέματα ( δεύτερη επίσκεψη του γιού σου κλπ) δεν θα αναφερθώ για να μην παρεξηγηθούμε για το τίποτα...Αν όμως έχεις κάποιο νεότερο σαφώς να με ενημερώσεις.<br /><br />Γενικά το κλίμα που επικρατεί στην γή θα έλεγα ότι έχει κάποιες ισοροπίες αλλά και πολλές αδικίες ρε θεούλη. Για παράδειγμα άκουσα χθές ότι ο Κορκονέας έφαγε ισόβια επειδή κάποιος νέος έπεσε επάνω σε σφαίρα που βγήκε απο το όπλο του..μα είναι πράγματα αυτά...Και το γραφείο τύπου της ΝΔ είπε καληνύχτα στον επίτιμο! Μα πως επιτρέπεις και συμβαίνουν αυτά μπορείς να μου πείς? Αλλά και πάλι, ίσως να τους τεστάρεις όλους συνεχώς...Αλήθεια, στα πόσα τέστ περνάει κανείς στον παράδεισο? ( άσχετο αλλά έτσι μούρθε να σε ρωτήσω τώρα που τα λέμε κάπως πιό φιλικά..)<br /><br />Τέσπα, αυτά είχα να σου πω για σήμερα και ελπίζω να με ενημερώσεις έγκαιρα.<br /><br /><br />Γιώργος<br /><br /><br />Υ.Γ. τώρα που δεν μας ακούει κανείς να σου αποκαλύψω ότι ο αράπης είναι θηλυκό γατί που λόγω άγνοιας τον ονόμασα έτσι. Μην σου περάσει τίποτα πονηρό απ'το μυαλό κι έχουμε τρεχάματα..<br /><br />Υ.Γ. 2 Αν σε παίρνει ρίξε λίγο λιακάδα στην Ελλάδα γιατί μνημόνιο και χειμώνας δεν παλεύεται...thanks!<br /><br /><br />Δημοσιεύθηκε πρώτα στο facebook 12/10/2010<br />http://www.facebook.com/note.php?note_id=448349253874<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-6941157952531725095?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-38993546616145738802010-09-25T13:25:00.004+03:002010-09-25T13:32:23.806+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/TJ3PgLNR1VI/AAAAAAAAAJM/sF2m5QUAyUw/s1600/theiki+foto.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 171px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/TJ3PgLNR1VI/AAAAAAAAAJM/sF2m5QUAyUw/s320/theiki+foto.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5520796869897344338" /></a><br /><br /><br />Εν Facebook, 7/9/2010<br /><br /> Γράμμα στον θεό..<br /><br />Αγαπητέ Θεέ<br /><br />Πρώτα απ'όλα θέλω να σε ευχαριστήσω που απο τότε που πήρες τον πατέρα μου και για 11 χρόνια δεν μας έχεις ενοχλήσει καθόλου. ( ε, εντάξει, το ότι βάζεις ανθρώπους να με εξαπατούν, το θεωρώ καθαρά παιχνίδι αφου θυμάμαι απο παλιά σου άρεσε να ταλαιπωρείς κόσμο για πλάκα).<br /><br />Εκκλησία όπως ξέρεις δεν πηγαίνω εκτός απο την ιδιωτική μας μικρή βασιλική στο χωριό που όποτε επισκέπτομαι πηγαίνω και την καθαρίζω, βάζω λαδάκι και φυτίλια στα καντήλια, ανάβω κι ένα κεράκι στον Άγιο Δημήτριο, ταίζω τον σκίουρο που έχει βρεί εκεί καταφύγιο, βάζω και κανά λιβάνι σε καρβουνάκι να μυρίσει όμορφα το βουνό.<br /><br />Έχω επίσης προσέξει ότι τελευταία παίρνεις πολύ κόσμο απο φτωχές περιοχές ενώ απο τις πλούσιες σπανίως. Σύμπτωση? Δεν νομίζω..<br /><br />Και στο σημείο αυτό θα ήθελα και την δική σου τοποθέτηση διότι κυκλοφορούν φήμες ότι έπαψες να είσαι ο προστάτης των φτωχών όπως σε ξέραμε και σιγά σιγά έχεις μετακινηθεί στην κεντροδεξιά όπως λέμε εμείς οι θνητοί, δηλαδή με τους έχοντες.<br /><br />Προς θεού Θεέ μου δεν θέλω να βάλεις στο μυαλό σου ότι σου κάνω κριτική, αγνή περιέργεια εκφράζω. Άλλωστε δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα απο εμένα μιάς και ξέρεις ότι δεν μπορώ να σε στεναχωρήσω.<br /><br />Στην εντελώς κοντινή μου γειτονιά που λέγεται Ελλάδα, που αν θυμάσαι είναι η περιοχή που με την βοήθεια κάποιων διωγμένων απο την Αίγυπτο μπήκε σε πλήρη λειτουργία ο μονοθεισμός και επιτέλους σε ανακαλύψαμε ενώ πρίν είχαμε ένα σωρό θεούς και θεότητες, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει συντονισμός και εύρυθμη λειτουργία στην διοίκηση, θυμάσαι, τα πράγματα πάνε απο το καλό στο καλύτερο.<br /><br />Οι σχέσεις μας με τους γείτονες είναι άριστες. Να φανταστείς ότι αυτούς που μας εξουσιάζανε επι 400 χρόνια εμείς τώρα τους βοηθάμε να μπούνε σε μία μεγάλη ομάδα που λέγεται ευρωπαική ένωση. Τόσο πολύ ακολουθάμε τον λόγο σου και τις διδασκαλίες του γιού σου ( αλήθεια, με αυτό το πολυσυζητημένο θέμα της δεύτερης επίσκεψης του γιού σου υπάρχει κάτι νεότερο? Να του πείς να το κάνει σύντομα καθώς έχει πολύ μεγάλο κοινό που τον περιμένει. Εδώ οι U2 και μάζεψαν 70.000 άτομα στο ΟΑΚΑ τις προάλες, φαντάσου ο γιός σου με τέτοιο εκπληκτικό μάρκετινγκ που διαθέτει και το φοβερό network σε όλο τον πλανήτη...Θα γίνει κόλαση σου λέω..)<br /><br />Υπάρχουν βέβαια και δυσάρεστες ειδήσεις απο τον πλανήτη. Οι αμερικανοί επιμένουν να μας στέλνουν μεταλλαγμένα προιόντα στην περιοχή μας καθώς και πρέσβεις και δεν ξέρουμε που μπορεί αυτό να οδηγήσει. Επίσης θέλω να σου πώ (μεταξύ μας βέβαια) να τους προσέχεις διότι τώρα τελευταία βγαίνουν πολύ τακτικά στο διάστημα και οι κακές γλώσσες λένε ότι μπορεί και να σε ψάχνουνε. Και γενικά η συμπεριφορά τους είναι πραξικοπηματική. Οπότε ο τυφώνας Κατρίνα και οι δίδυμοι πύργοι φαίνεται δεν τους πιάνουν. Μήπως να το κοίταζες λίγο το θεματάκι? <br /><br />Και επιστρέφω αμέσως στα ευχάριστα. Μετανάστες απο φτωχότερες χώρες τώρα πιά δεν επιλέγουν την Αμερική αλλά την παλιά γοητευτική Ελλάδα μας που σημαίνει ότι πιά είμαστε έτοιμοι να προσφέρουμε στην ανθρωπότητα το Ελληνικό Όνειρο!! Στο θέμα αυτό θα ήθελα να ζητήσω και την δικιά σου βοήθεια στα πλαίσια της τυπικής μας σχέσης και εφόσον φυσικά σου το επιτρέπουν οι άπειρες υποχρεώσεις σου στο σύμπαν. Να σου θυμίσω ότι στις αρχές της βασιλείας σου σε μάς στηρίχτηκες και πιστεύω σήμερα που σε έχουμε ανάγκη να μην μας φτύσεις διότι έτσι θα επιβεβαιώσεις τις κακές γλώσσες.<br /><br />Να περνάς καλά εκεί πάνω<br /><br />Γιώργος<br /><br /> <br />Υ.Γ. Άσχετο αλλά ο Σκανδαλίδης μπήκε σήμερα στην κυβέρνηση! ( καλό?)<br /><br />Υ.Γ.2 Με το Βατοπέδι μάλλον όλα ίσιωσαν και το βουνό σου τώρα λειτουργεί κανονικά σαν να μην τρέχει τίποτα. <br /><br />Υ.Γ. 3 Τώρα που το θυμήθηκα, αν κατέβει ο γιός σου πέστου να κλείσει καμμιά τρύπα του όζοντος καθώς κατεβαίνει γιατί έχουμε φλομώσει στον καρκίνο ( thanks). <br /><br />(δημοσιεύτηκε στο facebook 7/9/2010)<br />http://www.facebook.com/note.php?note_id=434682968874<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-3899354661614573880?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-12105822742497543072010-07-20T08:15:00.001+03:002010-07-20T08:17:07.843+03:00ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στο GREECE SOS<br /><br />Υπάρχουν άνθρωποι που η συνάντηση μαζί τους καθορίζει στο εξής τις ιδέες μας, τη κοσμοθεωρία και τη δράση μας στη ζωή. Για τον Πολιτικό Επικοινωνιολόγο ΜΜΕ Γιώργο Καραχάλιο καταλυτικό ρόλο έπαιξε η συνάντησή του με τον Τραπεζίτη των Φτωχών, το Νομπελίστα από το Μπαγκλαντές Muhammad Yunus. Μετά τη συνάντηση αυτή άρχισε η δημιουργική προσέγγισή του στο πρόβλημα που, ανεξάρτητα από τις αιτίες δημιουργίας του, ταλανίζει το κόσμο: Τη φτώχεια. Η γνωριμία του, επίσης, και οι συζητήσεις του με τον Ανδρέα Παπανδρέου έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη τροπή που θέλησε να δώσει στις δημιουργικές ανησυχίες του:<br /><br />«Η πρώτη μου επιρροή γύρω απο τη καταπολέμηση της φτώχειας ήρθε σε νεαρή ηλικία μέσα απο την γνωριμία μου με τον Ανδρέα Παπανδρέου και τις απόψεις του γύρω απο την οικονομική Θεωρία των Παιγνίων που δεν έχανε ευκαιρία να την επικαλείται στις συζητήσεις μας», λέει ο κ. Καραχάλιος μιλώντας στο Greece SOS. Προϊόν της πολυετούς έρευνάς του είναι το Model ++, ένα μοντέλο ενθάρρυνσης των φτωχών και περιθωριοποιημένων συνανθρώπων μας στη κατεύθυνση της λήψης πρωτοβουλιών για μόνιμη έξοδο από την ένδεια και το περιθώριο.<br /><br />Ανεξάρτητα από τις θέσεις, τις επιφυλάξεις ή και τις αντιθέσεις που εγείρονται όταν προβάλλονται νέα και ρηξικέλευθα μοντέλα κοινωνικής ανάπτυξης, είναι σίγουρο πως η έκθεσή τους προς συζήτηση και προβληματισμό μόνο καλή υπηρεσία μπορεί να προσφέρει. Αυτό κάνει σήμερα το Greece SOS:<br /><br />Από τότε που συναντούσατε τον Ανδρέα Παπανδρέου πέρασαν χρόνια. Και ο ελληνικός λαός έχει ταυτίσει τον Ανδρέα με τη πολιτική και όχι με την Οικονομική Θεωρία, όσο καλός καθηγητής κι αν ήταν. Πως η Θεωρία των Παιγνίων σας ώθησε στην αναζήτηση τρόπων επιχειρηματικής ενθάρρυνσης των φτωχών; <br /><br />«Η συνάντησή μου με τον νομπελίστα καθηγητή Muhammad Yunus πριν δέκα χρόνια υπήρξε καταλυτική στην μετέπειτα έρευνά μου γύρω απο εφαρμογές επιχειρηματικής ενθάρρυνσης των φτωχών σε ολόκληρο τον κόσμο, καθώς και η μετέπειτα άντληση πληροφοριών απο την διάσημη σε όλους τράπεζα των φτωχών στο Μπαγκλαντές, της Grameen Bank. (http://en.wikipedia.org/wiki/Muhammad_Yunus) <br /><br />Είναι ο άνθρωπος που έκανε εντύπωση όχι μόνο με τη δημιουργία της Τράπεζας των Φτωχών, αλλά και με άλλο πρωτότυπο τρόπο… <br />«Ναι, όταν του απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης το 2006, έστειλε στη τελετή για να παραλάβει το βραβείο μια… κοπέλα η οποία το 1992 είχε δανειστεί απο την Grameen Bank 22 δολλάρια για να αγοράσει μία κατσίκα! Μιλάμε για μιά τεράστια προσωπικότητα!»<br /><br />Υπήρξε συνέχεια της προσπάθειάς σας στην Ελλάδα; <br />«Στα τέλη του 2003, σε μία συζήτηση με τον σύμβουλο στρατηγικής του τότε πρωθυπουργού Νίκο Θέμελη, εισέπραξα ενθάρρυνση να συνεχίσω την έρευνά μου γύρω απο τα επιχειρηματικά μοντέλα αυτενέργειας των φτωχών. Ναι, υπάρχουν και τέτοια μοντέλα…<br /><br />Ο κ. Θέμελης λοιπόν, ενθουσιασμένος με την περίληψη που του είχα δώσει, πρότεινε να το προωθήσω προς τον κ. Γιώργο Παπανδρέου. Μεσολάβησαν οι εκλογές του 2004. Ο κ. Θέμελης επέμεινε να με ενθαρρύνει να μην εγκαταλείψω την έρευνά μου κι έτσι συνέχισα με συνεργάτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό (κυρίως ειδικευμένους επικοινωνιολόγους σε μέσα μαζικής ενημέρωσης, κοινωνιολόγους και οικονομολόγους) τη συλλογή στοιχείων απο εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς που είχαν να κάνουν με την κοινωνική μεταβολή και την συγκέντρωση ισχύος, προκειμένου τα στοιχεία αυτά να προσαρμοστούν στην ελληνική πραγματικότητα και -ίσως- να αποτελέσουν ένα εγχείρημα εφαρμογής στο μέλλον.<br /><br />Το καλοκαίρι του 2009 το Μοντέλο ++ μπήκε σε τροχιά διερεύνησης απο ομάδα συνεργατών του κ. Γ. Παπανδρέου. Σήμερα το model++ βρίσκεται στα χέρια του πρωθυπουργού και ίσως αποτελέσει πεδίο ενασχόλησής του, ιδίως τώρα που βιώνουμε αυτή τη κρίση». <br /><br />Μιλείστε μας για το μοντέλο που προτείνετε για τη στήριξη, αλλά κυρίως την ανάπτυξη των φτωχών και περιθωριακών και τελικά την έξοδό τους από την ανέχεια και το περιθώριο. <br />«Κεντρικός κοινωνικο-οικονομικός στόχος, αλλά και άξονας του μοντέλου model++ είναι, όπως είπατε, ο φτωχός. Ο κάθε φτωχός. Φτωχός είναι ο μακροχρόνια άνεργος, ο απολυμένος, ο κοινωνικά αποκλεισμένος. Κι αν μου επιτρέπετε μία υπέρβαση, θα πρόσθετα ότι φτωχοί είναι και όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι που κάνουν δουλειές που δεν τους αρέσουν, δεν τους ικανοποιούν, αλλά τις κάνουν για λόγους επιβίωσης, χωρίς να ευτυχούν μέσα σε αυτές.<br /><br />Στην Ελλάδα σήμερα έχουμε 2 εκατομμύρια ενεργού πληθυσμού που βρίσκονται εκτός παραγωγικής διαδικασίας. Ο αριθμός αυτός (αν δεν αλλάξει κάτι δραστικά) θα αγγίξει τα 3 εκατομμύρια σε λιγότερο απο 10 χρόνια. Τρία εκατομμύρια άνθρωποι δεν θα παράγουν τίποτα, αλλά θα συνεχίσουν να χρειάζονται τα απαραίτητα για να επιβιώσουν. Φανταστείτε λοιπόν τη κατακόρυφη αύξηση της παραβατικότητας… Ένα σενάριο φρικτά ρεαλιστικό με τις παρούσες οικονομικές συνθήκες, εγχώριες και διεθνείς».<br /><br />Θα μας δώσετε κάποιο παράδειγμα εφαρμογής του μοντέλου που προτείνετε; <br />«Η ‘καρδιά’ του μοντέλου βρίσκεται στις κλίμακες. Και να πω δυό λόγια για να είναι πιό σαφές τι εννοώ με τον όρο κλίμακες:<br /><br />ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ Α’: Όταν ένας πολίτης της χώρας αποφυλακίζεται, για κάτι που έκανε στο παρελθόν, έχει να αντιμετωπίσει μία σειρά απο νέες ‘τιμωρίες’ γνωστές σε όλους μας. Τι κάνει; Προσπαθεί μόνος του να παλέψει ενάντια στις προκαταλήψεις μιάς ολόκληρης κοινωνίας που τον θεωρεί ανεπιθύμητο, ύποπτο για νέες πράξεις παραβατικότητας κλπ. Και ως ένα βαθμό έτσι είναι διότι αυτός ήδη παρανόμησε. Όμως… μόνος του δεν διαθέτει την απαραίτητη ισχύ για να εδραιώσει το δικαίωμα της ισοτιμίας με τους άλλους πολίτες στην κοινωνία. Και κατά κανόνα (όπως μας λένε οι σχετικές στατιστικές) κυλάει ξανά στο έγκλημα, αφού η κοινωνία δεν τον αποδέχεται και δεν τον βοηθάει. Αν όμως έχουμε 1000 αποφυλακισμένους που τους ‘ενώνουμε’ σε μία επιχειρηματική δραστηριότητα την οποία την αναπτύσουν μόνοι τους και τα κέρδη της δραστηριότητας αυτής τα μοιράζονται μεταξύ τους θα παραμείνουν ίδιες οι στατιστικές; Θα επιστρέφουν τα ίδια ποσοστά μέσα στο έγκλημα ξανά; Η μήπως κάτι θα αλλάζει αυτή τη σχεδόν απόλυτη στατιστική; <br /><br />ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ Β’: Μόλις χθες η προχθές ακούσαμε ότι η διοίκηση των σούπερ-μάρκετ Atlantic κινείται προς πτώχευση η κάτι παρόμοιο, έχοντας εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες εργαζόμενους. Σε σούπερ-μάρκετ έχουμε πάει όλοι μας και γνωρίζουμε ότι το 96% του προσωπικού είναι ‘χαμηλής ειδίκευσης’ η ακόμα και απλά εμπειρικής, που σημαίνει ότι αν μείνουν άνεργοι τα μόνα τους εφόδια για εύρεση εργασίας είναι η προϋπηρεσία τους η οποία βέβαια θα τους κατευθύνει να ζητήσουν δουλειά πάλι σε σούπερ-μάρκετ… Σε μιά εποχή που έχουμε ύφεση κανείς δεν θα τους προσλάβει. Ατομικά ο καθένας τους θα προσπαθήσει να λύσει το πρόβλημά του. Με δανεικά από συγγενείς, με κάποια δουλειά του ποδαριού, με γνωριμίες κλπ. Πολλοί από αυτούς θα πάθουν κατάθλιψη στην διετία που θα ακολουθήσει την απόλυσή τους και μόλις ένα 5% θα καταφέρει να απορροφηθεί στον ανταγωνισμό σε αντίστοιχες θέσεις. Και μιλάμε για υπάλληλο σούπερ-μάρκετ. Αν όμως σ’ αυτούς τους 4.000 ανθρώπους δίναμε τη δυνατότητα να συνεταιριστούν σε μία μικρή αλυσίδα λιανικής, στην οποία θα ήταν μέτοχοι οι ίδιοι, αργά η γρήγορα, λόγω γνώσης του αντικειμένου, θα οδηγούνταν στην κερδοφορία και δεν θα επιβάρυναν τον κρατικό προυπολογισμό με δελτία ανεργίας κλπ.<br /><br />Οι εφαρμογές του model ++ είναι χιλιάδες σαν τα πιο πάνω δύο παραδείγματα. Και φυσικά δεν πρόκειται για κάποια ‘νέα ιδέα’, αλλά για παλιές ιδέες δοσμένες και εφαρμόσιμες με καινοτομικό τρόπο, τόσο στα σημερινά δεδομένα, όσο και με προβλέψεις εικοσαετίας, όπως θα έπρεπε να σχεδιάζουμε το μέλλον μιας κοινωνίας. <br /><br />Το model++ δεν είναι το μαγικό ραβδί που ό,τι αγγίζει το κάνει χρυσό. Είναι ένα σύστημα παραγωγής πλούτου απο τα κάτω προς τα πάνω, δημιουργώντας μικρότερες αποστάσεις στις εξώφθαλμες κοινωνικές ανισότητες, αλλά και ευκαιρίες ανάκαμψης τόσο της οικονομίας όσο και της κοινωνίας ως σύνολο». <br /><br />Πως θα μπορούσε κάτι τέτοιο να λειτουργήσει στα καθ᾽ημάς; <br />«Φανταστείτε το υποκατάστημα π.χ. Ηρακλείου Κρήτης με μετόχους 25 άτομα που, μεταξύ άλλων, θα ερευνήσουν την εμφιάλωση και εξαγωγή σε πλούσιες αγορές (Παρίσι, Νέα Υόρκη, Λονδίνο κλπ) υψηλής ποιότητας ρακί.<br /><br />Στο model++ το τελικό κόστος αγοράς πρώτης ύλης, εμφιάλωσης έρευνας αγοράς και εξαγωγής δεν θα ξεπερνάει τα 5,4 ευρώ ανά λίτρο, με τετελεσμένες τιμές χονδρικής πώλησης άνω των 9,8 ευρώ ανα λίτρο. (τιμές 2010).<br /><br />Φανταστείτε μία εταιρεία στην Ελλάδα με 250.000 ισότιμους μετόχους, με την δική της τράπεζα και την δικιά της ετικέτα στα προϊόντα της και στις υπηρεσίες της…<br /><br />Φανταστείτε έναν οργανισμό που για το χόμπυ του θα παρέχει εθελοντική εργασία στην δασοπροστασία με χιλιάδες μέλη του.<br /><br />Φανταστείτε ένα εργοστάσιο σκέψης που μέσα του θα ζυμώνονται οι ιδέες χιλιάδων μυαλών της πατρίδας μας και οι ωφελιμότερες θα υλοποιούνται άμεσα…<br /><br />Φανταστείτε εκατοντάδες προϊόντα και υπηρεσίες με «διπλάσια» ποιότητα και μισή τιμή.<br /><br />Φανταστείτε την χώρα μας χωρίς την ανάγκη του ΟΑΕΔ». <br /><br />Ζούμε στην Ελλάδα, που αποτελεί ξεχωριστό… πλανήτη συμπεριφοράς. Δεν σας αντιμετωπίζουν κάτω από το πρίσμα κομματικής υποψίας όταν μιλάτε για μοντέλα ανάπτυξης; <br />«Το model++ θεωρώ ότι είναι ένα μεγάλο δημόσιο έργο μακράς πνοής και όχι μία ασπιρίνη για προσωρινή καταπράυνση του πόνου. Δεν έχει ούτε ιδεολογικά ούτε κομματικά χαρακτηριστικά. Σίγουρα όμως έχει ταξικές αιχμές, όπως αυτές υπάρχουν μέσα στην κοινωνία που ζούμε και οφείλουμε ως κοινωνία να τις αμβλύνουμε, προκειμένου να μοιραζόμαστε μέρος της ευημερίας και μία σταγόνα ευτυχία ο κάθε πολίτης. <br /><br />Η μελέτη τεκμηρίωσης της όλης ιδέας φαντάζομαι ότι εκτός από πολύχρονη υπήρξε και επίπονη για εσάς και τους συνεργάτες σας… <br />«Η μελέτη αποτελείται απο 160.000 σελίδες επιστημονικής έρευνας, στη δημιουργία της οποίας έχουν συμβάλει 72 μεταδιδακτορικοί επιστήμονες απο ολόκληρο τον κόσμο. Για εμένα προσωπικά που ηγούμαι αυτού του εγχειρήματος είναι ένα εκπληκτικό στοίχημα ζωής να προσφέρω κάτι στη χώρα μου, καθότι προέρχομαι απο φτωχή πολύτεκνη οικογένεια που ποτέ δεν περίσσευαν μετρητά για ‘κοινωφελείς’ σκοπούς, άσχετα αν μέσα στην οικογενειακή και ιστορική μας κουλτούρα η κοινή ωφέλεια και η κοινωνική δικαιοσύνη αποτελούν λάβαρα αιώνων και καθημερινή πρακτική στις ζωές μας». <br /><br />Είστε αισιόδοξος για την υιοθέτηση ενός τέτοιου μοντέλου στη χώρα μας; <br />«Συνοψίζοντας το σκεπτικό που διέπει το σύνολο του Μοντέλου++ θα έλεγα ότι έχει έρθει ο καιρός που οι έλληνες επιβάλλεται να πάρουν τις τύχες στα χέρια τους και να αντικρύσουν τις πραγματικότητες με γυμνό μάτι, μακριά απο τις ψευδεπίγραφες ιδεολογίες της αντιπαράθεσης και του μίσους που μας έφεραν εδώ που είμαστε. Μαζί με τις αβάστακτες δυσκολίες που μας αποκάλυψε αυτή η κρίση ίσως να έχουμε και μία μοναδική ιστορική ευκαιρία να αποδείξουμε ότι είμαστε ένας παλιός λαός με αντίληψη, θέληση αλλά και ικανότητα όχι μόνο να επιβιώσουμε σε μία ακόμα ιστορική δυσκολία, αλλά και να πρωτοτυπήσουμε σε παγκόσμια κλίμακα».<br /><br />Μπορεί ο άναρχος ελληνικός λαός να υιοθετήσει με επιτυχία ένα μοντέλο στο οποίο πρωτεύοντα ρόλο παίζει η συλλογικότητα; Εμείς είμαστε ατομιστές! <br />«Το model++, όπως το ονομάζω, είναι οριζόντιας διάταξης μοντέλο χωρίς διοικητική ιεραρχία (κάθετο μοντέλο) μεγιστοποιώντας έτσι την διάθεση για φερεγγυότητα του καθενός συμμετέχοντα. Αντιπαραβάλετε σε αυτό που σας λέω τους αποτυχημένους, κατα γενική ομολογία, αγροτικούς συνεταιρισμούς που, ενώ επιδοτούνταν για το καλό όλων, το βαμβάκι ζυγιζόταν πολλές φορές…<br /><br />Επιτρέψτε μου λοιπόν να σας περιγράψω την αρχή λειτουργίας του model++. Τα πολυμετοχικά συνεταιριστικά σχήματα δανείζονται εμπειρία απο την πρώτη βιομηχανική εποχή στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον 19ο αιώνα, την οργάνωση των Σοβιετικών στον 20ο αιώνα, τις εφαρμογές εταιρειών λαϊκής βάσης, μέχρι την χρήση υψηλής τεχνολογίας επικοινωνιών της εποχής μας.<br /><br />Στην λειτουργία του model++ περιλαμβάνεται ένα think tank που ως αποκλειστικό του σκοπό έχει να τροφοδοτεί συνεχώς με know-how τα υποκαταστήματα ανά την Ελλάδα, προκειμένου αυτά να παρέχουν υπηρεσίες και να ασκούν εμπόριο.<br /><br />Ένα ακόμα καινοτόμο στοιχείο του model++ είναι η εσωτερική αξιολόγηση προτάσεων επιχειρηματικότητας και, παράλληλα, η δραστική μείωση της ανάγκης για πιστοληπτική ικανότητα απο τους χρηματοπιστωτικούς φορείς». <br /><br />Μιλάτε για συμπράξεις μεγάλου αριθμού συμμετεχόντων σε μια ενιαία προσπάθεια… <br />«Τα ημιμοντέλα (όπως το microfinance) υστερούν όπως και η ελεημοσύνη: Έχουν μονοδιάστατη φορά και δεν δημιουργούν πολλαπλή βιωσιμότητα διότι δεν ‘ενώνουν’ τους συμμετέχοντες, αλλά τους ‘βλέπουν’ ως ατομικές οντότητες. Το model++ ‘ενώνει’ μεγάλους αριθμούς συμμετεχόντων σε νέες συλλογικότητες, κατασκευάζοντας εξ αρχής το νέο μοντέλο ανάπτυξης του 21ου αιώνα που θα βασίζεται στην αλληλεξάρτηση και στην μέγιστη κοινωνικο-οικονομική δικτύωση και συνεργασία.<br /><br />Δεκάδες πανεπιστήμια μας έχουν παραχωρήσει πορίσματα ερευνών γύρω απο τα κοινωνικο-οικονομικά μοντέλα στην Λατινική Αμερική, στην Ασία και Αφρική, ενώ είμαστε σε στενή συνεργασία τόσο με την Ε.Ε. όσο και με φορείς έρευνας κοινωνικής μεταβολής».<br /><br />Παναγιώτης Λάτας<br />http://www.greecesos.gr/?p=1035<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-1210582274249754307?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-21243553216409416382010-07-18T17:00:00.002+03:002010-07-18T17:03:41.231+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/TEMJmcUWjJI/AAAAAAAAAI0/ojz9EIpV6bQ/s1600/zitianos.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/TEMJmcUWjJI/AAAAAAAAAI0/ojz9EIpV6bQ/s320/zitianos.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5495246526363372690" /></a><br /><br /><br />-'' Μπορείτε να μας δείξετε τί έχει μέσα το πορτοφόλι σας'' μου λένε οι δύο κουστουμάτοι τύποι έξω απο το σουβλατζίδικο της γειτονιάς που ότι είχα πάρει δύο απ'ολα και μία πατάτες για το σπίτι. <br /><br />- ''Μα ποιοί είστε'' ρωτάω. Βγάζουν και οι δύο ταυτότητες και παθαίνω σοκ: η μία έγραφε IMF*, παράρτημα Ελλάδας. Η άλλη έγραφε GAMA ΒΑΝΚ**, Περιφερειακός Δοσατζής. <br /><br />Τους δείχνω αναγκαστικά το πορτοφόλι, τα μετράνε και για κακή μου τύχη ήταν παραπάνω απο 50 ευρώ, κάτι που απαγορεύεται ρητά απο το νέο σκλαβο-σύνταγμα. <br /><br />- '' Κύριε θα πρέπει να μας ακολουθήσετε στο κρατητήριο καθώς έχετε παραβεί τους κανόνες του διεθνούς νομισματικού ταμείου, μου λέει με σπαστά ελληνικά ο IMF. ( ο δοσατζής παρακολουθούσε με τόση ικανοποίηση που κατάλαβα αμέσως ότι αυτός έπαιζε το παιχνίδι..) <br /><br />Με ένα βαν σαν κι αυτά των χρηματοαποστολών με οδήγησαν στα κεντρικά της GAMA BANK, μπήκαμε στο ασανσέρ και το δάκτυλο του IMF πάτησε το κουμπί -25. (είναι γνωστό ότι στο υπόγειο -25 πέφτει ξύλο σε όλους όσους χρωστάνε και δεν πληρώνουν την Gama Bank, μην σας τύχει...). <br /><br />Δεν ξαφνιάστηκα απλά σιχτίρισα την ατυχία μου. <br />Στο -25 μόλις άνοιξε η πόρτα νάσου τρείς ταμίες με σηκωμένα τα μανίκια μέχρι τους αγκώνες και με ύφος βασανιστή μου λένε με μία φωνή: '' Αγοράκι εδώ που ήρθες όλοι πληρώνουνε, κατάλαβες? '' <br /><br />Κατάλαβα, τους είπα, αφού δεν με έπαιρνε να πω και τίποτα άλλο. <br /><br />Με οδήγησαν σε ένα άδειο δωμάτιο με ένα γραφειάκι στην μέση, δύο καρέκλες και ένα προβολέα να στοχεύει μόνο την μία καρέκλα. Στην προσπάθειά μου να καθήσω στην υποφωτισμένη καρέκλα ο ένας ταμίας με αρπάζει απο το μπράστο και με καθίζει πιεστικά στην υπερφωτισμένη. <br /><br />Ο IMF και ο δοσατζής στεκόντουσταν στην πόρτα ψυθιρίζοντας και γελώντας που και που δείχνανε ότι έχουν παρακολουθήσει την διαδικασία αυτή πολλές φορές. <br /><br />Ο ένας απο τους τρείς ταμίες είχε ένα σηματάκι στο πέτο που έγραφε Λάμδα-Δέλτα. Κάθησε απέναντί μου και αμέσως μου κολλάει στα μούτρα μία επιταγή ακάλυπτη που είχε εκδόσει ο προπάππος μου το 2010 και με ύφος καθόλου ευγενικό μου λέει: Τα βλέπεις τα χάλια σου? <br /><br />Μα η επιταγή αυτή έχει πληρωθεί και απο τον προπάππο μου, και απο την γιαγιά μου αλλά ακόμα και απο τον πατέρα μου, γιατί με φέρατε εδώ, την έχουν πληρώσει τόσες φορές...είπα... <br /><br />'' Άκουσε κάθαρμα, λέει ο Λάμδα-Δέλτα, (που αργότερα κατάλαβα ότι τα αρχικά σημαίνουν Ληγμένα Δάνεια), θα πληρώσεις κι εσύ και τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου, μ'ακούς/ Ούρλιαξε.. Να υπογράψεις τώρα ΕΔΩ !!!! <br /><br />Υπέγραψα ξέροντας απο ιστορίες φίλων που είχαν κάνει εξορία στο φεγγάρι αρκετά χρόνια ότι η Gama Bank δεν αστειεύεται. Άλλωστε η ζωή μου ήταν στα χέρια τους απο τότε που γεννήθηκα και όλο ονειρευόμουνα να σβήσουν επιτέλους αυτά τα χρέη, να μεγαλώσω, να κάνω οικογένεια και κάποτε να καταφέρω να φτιάξω έναν αποταμιευτικό λογαριασμό..Τι αφελής που ήμουν μικρός.. <br />Νάμαι σήμερα στο -25 με γκρίζα μαλλιά, με τρία εξώγαμα παιδιά και μία γυναίκα-καθαρίστρια στο τοπικό υποκατάστημα της τράπεζας μέσα στην Ιερά Μητρόπολη Αθηνών.. <br /><br />Κι όλα αυτά για μία λιγούρα που μ'έπιασε να φάω δύο σουβλάκια και μία πατάτες.. <br /><br />Με οδήγησαν ξανά στο ασανσέρ και βλέποντας αυτή την φορά τον IMF να πατάει το μηδέν έννοιωσα όμορφα, σαν να ξεκινούσε η ζωή μου ξανά, ελεύθερος με τα χρέη μου να γίνονται ανεκτά απο την υπέρτατη αρχή της κοινωνίας, την Gama Bank που ποτέ και κανένας δεν κατάφερε να αποφύγει. <br /><br />Περπάτησα μέχρι τα Προπύλαια, κοίταξα το άγαλμα του αδικοχαμένου αναρχικού που δέσποζε στην πρόσοψη σκουριασμένο, δάκρυσα για λίγο και συνέχισα ποδαρόδρομο μέχρι το Λαύριο όπου θα ξεκίναγα δεύτερη δουλειά στα μεταλλεία της SKAVE Inc., μία απο τις πολλές θυγατρικές της περίφημης Gama Bank. Η σύμβαση που υπέγραψα ήταν για 30 ακόμη χρόνια δωρεάν εργσίας μέχρι να ξεπληρώσω το δάνειο. Μόνο μία στάση έκανα στην συμβολή της λεωφόρου Τειρεσία*** με την λεωφόρο Φτωχών. Σήκωσα το κεφάλι ψηλά να δώ για μία ακόμη φορά στην κορυφή αυτού του πανύψηλου ουρανοξύστη την παλιά σημαία της χώρας που ο θρύλλος έλεγε ότι αν την κοιτάξεις με πολύ αγωνία μπορεί και να σου χαριστούν τα δάνεια.. <br /><br />Στο λιμάνι λίγο πιό πέρα απο την πλατεία Μέρκελ**** είχε ήδη ξεκινήσει το εργοτάξιο καθώς οι πρώτες ακτίνες του ήλιου αναδείκνυαν το ανάγλυφο του παλαιού ιστιοφόρου ΤΡΙΣΕ*****.. <br /><br />============================================================= <br /><br /><br />* The International Monetary Fund (IMF) is an organization of 187 countries, working to foster global monetary cooperation, secure financial stability, facilitate international trade, promote high employment and sustainable economic growth, and reduce poverty around the world. <br /><br />** H Gama Bank δημιουργήθηκε απο την συγχώνευση της Άλφα με τη Βήτα Bank αφότου είχαν @αμήσει τον μισό πληθυσμό.. <br /><br />*** Τραπεζικός ρουφιάνος του 21 αιώνα στην Ελλάδα. <br /><br />**** Διεστραμένη πολιτικός του παλαιού κράτους της Γερμανίας ( λίγο πριν την συγχώνευση με Ρωσσία), αναβιωτής του 4ου Ράιχ (πέθανε αιφνίδια μέσα σε BMW στην Κόκκινη Πλατεία) <br /><br />***** Ευρωπαίος μεθυσμένος τραπεζίτης που νόμιζε ότι θα καταργηθεί το δολλάριο. <br /><br />http://georgekarahalios.blogspot.com/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-2124355321640941638?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-79878833523964385362010-05-19T05:56:00.003+03:002010-05-19T07:30:55.822+03:00Τόσους μήνες τώρα βιώνουμε έναν καταιγισμό διεθνών πιέσεων, δημοσιευμάτων και φυσικά και χλευασμών με αποτέλεσμα να 'σκοτωνόμαστε' και εσωτερικά, όπως έγινε με τους άτυχους εργαζόμενους στην Μαρφίν.<br /><br />Αλλά και τα εκατομμύρια ελλήνων που δεν την βγάζουν και ψάχνουν με αγωνία να καλύψουν το ένα δάνειο με κάποιο άλλο, δανείζονται απο φίλους, η αγωνία καθημερινά κορυφώνεται και η Ελλάδα παραμένει στο στόχαστρο.<br /><br />Μόλις χθές ο πρόεδρος της BuBα (Μπούντεσμπανκ) επέμεινε ότι θα βγούμε εκτός ευρώ και θα ξανατυπώσουμε δραχμές..<br /><br />Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απο την αρχή με το μάτι των μυστικών υπηρεσιών και όχι με το μάτι των οικονομικών αναλυτών και των δημοσιογράφων.<br /><br />ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΡΩΤΟ<br /><br />Όταν το ΠΑΣΟΚ πανηγύριζε την νίκη του στις εκλογές της 4ης Οκτώβρη 2009 ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα απο την διοίκηση της Νeuberger Berman δίνει εντολή σε στέλεχός της υπεύθυνο για μετοχές θεσμικών παικτών στο Ελληνικό Χρηματιστήριο να 'ξεπουλήσει' τα βαριά χαρτιά μέσα σε 6 εβδομάδες.<br /><br />Μέρος του χαρτοφυλακίου της 4ης εταιρείας στον κόσμο σε διαχείριση κεφαλαίων ήταν και η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας όπου και πουλιώνται 1.700.000 μετοχές της.<br /><br />Η κίνηση αυτή είχε ως σκοπό να συμπαρασύρει και τις υπόλοιπες τράπεζες σε υποχώρηση μαζί και το σύνολο του γενικού δείκτη σε πτώση προκειμένου να μπούνε σε 'διάταξη' οι ετοιμασίες των μεγάλων κερδοσκόπων.<br /><br />Ο χορός των δισεκατομμυρίων ήταν έτοιμος την ώρα που ορκιζόταν η νέα κυβέρνηση Γ.Παπανδρέου και κανένας δεν είχε την παραμικρή υποψία για την ενορχήστρωση. Η ήξερε κάποιος? Για να δούμε..<br /><br />ΓΕΓΟΝΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ<br /><br />Η συγκεκριμμένη εταιρεία, Νeuberger Berman, είχε συγχωνευτεί με την γνωστή Lehman Brothers και ως εκ θαύματος αποσπάστηκε την ώρα της επίσημης αίτησης της τελευταίας για χρεοκοπία η οποία οδήγησε στην παγκόσμια οικονομική κρίση.<br /><br />ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΡΙΤΟ<br /><br />Η οικογένεια Bush, πρώην προέδρων των ΗΠΑ δεν συμπαθεί την οικογένεια Παπανδρέου. ( Ο Μητσοτάκης φρόντισε να αυξήσει την αντιπάθεια με κάθε μέσο ακόμα και στις διακοπές του μπαμπά Bush στην Κρήτη..)<br /> <br />Ο άνθρωπος που σχεδίασε και υλοποίησε το σχέδιο κατάρευσης της Ελλάδας είναι δεύτερος ξάδερφος του George Bush Junior, προηγούμενου πρόεδρου των ΗΠΑ, τοποθετημένου απο πιτσιρικάς στην Goldman Sachs (αφεντικό των κερδοσκόπων), στην συνέχεια στην Lehman Brothers και τώρα στην Neuberger Berman.. Πως σας φαίνεται η διαδρομή? ...<br /><br />ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟ<br /><br />Ο Ομπάμα ως νέος πρόεδρος και μη μυημένος στο βαθύ κράτος των ΗΠΑ δεν είχε καμμία ενημέρωση απο τα 'μεγάλα' μαγαζιά για το ποιές χώρες στοχοποιούνται προκειμένου να βρίσκει η Αμερική φθηνό δανεικό χρήμα για να πληρώνει το τεράστιο έλλειμά της και τις ληξιπρόθεσμες δανειακές της υποχρεώσεις. <br /><br />Εδώ το 'αφεντικό' είναι η J.P.Morgan, μόνιμο ψυχοπαίδι του Λευκού Οίκου αλλά και της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ.<br /><br />Έτσι, η JPM 'υποσχέθηκε' στον νέο πρόεδρο να του μαστορέψει ένα σύστημα 'διεθνούς χρηματιστηριακής τρομοκρατίας' που θα φέρνει φθηνό χρήμα στην Αμερική ως εναλλακτικό σενάριο στον 'φρικτό' δανεισμό απο την Κίνα που έχει φτάσει σε απίστευτα υψηλά επίπεδα με αποτέλεσμα ο Λευκός Οίκος να νοιώθει την ανάσα του Πεκίνου στον ώμο του..<br />(ο όρος 'φρικτός' ειπώθηκε απο στέλεχος του οβάλ γραφείου στο briefing με την JPM που έγινε πριν έναν χρόνο, τον Μάιο 2009, την επομένη μέρα δε που ολοκληρώθηκε η διάσκεψη της Bildeberg στη Αθήνα στην οποία υπήρχαν παρατηρητές και της Goldman Sachs, και της JP Morgan και του Λευκού Οίκου αλλά και της οικογένειας Bush..)<br /><br />ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΕΜΠΤΟ<br /><br />Η Μέρκελ, εκφραστής του τέταρτου Ράιχ, υιοθετεί το μυστικό σενάριο της χρηματιστηριακής τρομοκρατίας με όρους που έθεσε για τις εξαγωγές της Γερμανίας στις ΗΠΑ (ετήσια αύξηση 1% για 10 χρόνια)<br /><br />Χτυπάει την Αθήνα με πολιτικές δηλώσεις που πυροδοτούν με την σειρά τους δημοσιεύματα στον παγκόσμιο οικονομικό τύπο για πιθανή πτώχευση της Ελλάδας. <br /><br />Παράλληλα, τα 'ξαδερφάκια' της JPM, Fitch & Moodys υποτιμούν την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μας εκτινάσσοντας την αξία των γνωστών πιά CDS στα ύψη καθιστώντας σχεδόν αδύνατη την δανειοδότηση του χρέους μας απο ιδιωτικούς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς.<br /><br />Απο τον Οκτώβρη 2009 μέχρι τέλος Απρίλη 2010 η Γερμανία ωφελείται απο την κρίση με 100 δις ευρώ.<br /><br />ΓΕΓΟΝΟΣ ΕΚΤΟ<br /><br />Αρκετές ημέρες τώρα διεξάγεται έρευνα στις ΗΠΑ για ποινικές ευθύνες της J.P.Morgan στην διακίνηση πολύτιμων μετάλλων. Η έρευνα διαξάγεται απο τις ομοσπονδιακές αρχές στο London Bullion Market Association και στο New York Mercantile Exchange όπου λαμβάνουν χώρα οι συναλλαγές πολύτιμων μετάλλων σε φυσική μορφή και η διαπραγμάτευση προθεσμιακών συμβολαίων αντίστοιχα.<br /><br />Είναι αυτονόητο ότι όταν τα νοσμίσματα ολισθαίνουν οι παίχτες αγοράζουν χρυσό...<br /><br />ΓΕΓΟΝΟΣ ΕΒΔΟΜΟ<br /><br />Δημοσιογράφος της μεγάλης αμερικάνικης εφημερίδας απειλείται και οι αρχές του ζητάνε να μην αποκαλύψει ποιός τον απειλεί διότι μόνο έτσι μπορούν να τον 'προστατέψουν'...<br /><br />Ο άνθρωπος αυτός έχει στα χέρια του το κρυπτογραφημένο μήνυμα που ανέφερα πιό πάνω, το όνομα του αποστολέα και το όνομα του παραλήπτη...Και φυσικά το περιεχόμενο που είναι το blue print του σεναρίου εξοικονόμησης 3 τρις δολλαρίων 'χτυπώντας' μικρές οικονομίες της Ευρώπης που βοηθάνε τις ΗΠΑ να μειώνει τα επιτόκιά της άρα και να δανείζεται φθηνότερα.. (πέραν των δισεκατομμυρίων που κονομάνε τα μεγάλα μαγαζιά).<br /><br />Σε σύσκεψη που έγινε χθές 18 Μαίου 2010, πρώην πράκτορας της CIA πιστοποιεί την υποκλοπή του κρυπτογραφημένου μηνύματος απο ομάδα χάκερς που συνδέονται με την..J.P.Morgan !!!<br /><br />Εδώ αρχίζει το σασπένς. Καθώς η JPM είναι υπόδικη δεν εμπιστεύεται τον Ομπάμα και του ετοιμάζει τον 'λάκκο' σε περίπτωση που η έρευνα φτάσει σε βάθος αλλά και σε πολιτικά πρόσωπα που ακόμα μεσουρανούν στις ΗΠΑ και κατά κύριο λόγο πρόσκεινται στο ρεπουμπλικάνικο κόμμα. <br /><br />ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΓΔΟΟ<br /><br />Έχει πέσει η οδηγία να συγχωνευτούν οι ελληνικές τράπεζες έγκαιρα πριν καταρεύσουν. <br />Στις ερχόμενες εβδομάδες θα μας ανακοινώσουν τους αρραβώνες. Και σε ένα χρόνο η γερμανική τράπεζα θα εξαγοράσει την Εθνική μπιτ παρά...<br />Όπου η Εθνική Τράπεζα αποτελεί το 15% του γενικού δείκτη του ΧΑΑ σήμερα αλλά σε ένα χρόνο θα υπάρχει γενικός δείκτης??<br /><br />Η μήπως θα ακούσουμε ένα καινούργιο σενάριο περι 'διασύνδεσης' του ΧΑΑ με κάποιο χρηματιστήριο της Γερμανίας, η οποία ήδη μοιάζει να γίνεται ο 'εκκαθαριστής' του χρέους μας? <br /><br />Υπάρχει ένας έλληνας επιχειρηματίας που έχει ως αποκλειστική δουλειά του το παιχνίδι αυτό. Και χαίρεται διότι νομίζει ότι μπορεί να 'χτυπήσει' την κυβέρνηση ότι ώρα θέλει σε περίπτωση που του βγάλουν τα άπλυτα στην φόρα. <br /><br />Όμως, αυτό που δεν γνωρίζει είναι η συζήτηση Παπανδρέου-Ομπάμα στον Λευκό Οίκο. Ίσως το μεγαλύτερο όπλο στα χέρια του έλληνα πρωθυπουργού αυτή την περίοδο που οι οικονομικές επιθέσεις δεν έχουν προηγούμενο. <br /><br />Η συνέχεια επι της οθόνης...<br /><br /><br />ΠΗΓΕΣ: ΠΑΛΙΟΙ ΚΑΛΟΙ ΦΙΛΟΙ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-7987883352396438536?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-30823101600479945442010-05-07T03:47:00.004+03:002010-05-07T05:08:40.545+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/S-NwXXjILTI/AAAAAAAAAIs/p1JZlyJQCGk/s1600/kos_film_festival.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 285px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/S-NwXXjILTI/AAAAAAAAAIs/p1JZlyJQCGk/s320/kos_film_festival.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5468337919318568242" /></a><br /><br />Ηλιόλουστη η Αθήνα χθές, ανέμελη σαν να μην συνέβη τίποτα μία μέρα πιό πριν..Ξέρει και υποκρίνεται τόσο καλά αυτή η πόλη..<br /><br />Παρκάραμε πάνω στην Στουρνάρη και προχωρήσαμε μέχρι το υπουργείο πολιτισμού για την ετήσια συνέντευξη τύπου της Λουκίας Ρικάκη για το φεστιβάλ ταινιών υγείας και ανθρωπιάς στην Κώ.<br /><br />Ηταν σαν ταξιδάκι αναψυχής μ'ένα κρυμμένο τραύμα αφού αργότερα το απόγευμα είχαμε μία ακόμη σύσκεψη γύρω απο το πονεμένο μου παιδί, το model++..<br /><br />Γνωρίσαμε τον δήμαρχο του νησιού του Ιπποκράτη, Γιώργο Κυρίτση, που έχει αγκαλιάσει αυτό το μοναδικό σε ολόκληρο τον κόσμο φεστιβάλ που απο ότι άκουσα το 90% των ταινιών είναι απο ευαίσθητους δημιουργούς απο το εξωτερικό. <br /><br />Δεν ξέρω αλλά πάντα αισθάνομαι περηφάνεια όταν βλέπω να γίνεται μία αξιόλογη προσπάθεια στην Ελλάδα και προσπαθώ μέσα απο τις μικρές μου δυνάμεις να συμβάλλω κι εγώ. Ειδικά όταν το θέμα σχετίζεται με ανθρωπισμό, με ομορφιά με τουρισμό..Μαγικός συνδυασμός..<br /><br />Φέτος 1-6 Σεπτέμβρη είναι η δεύτερη χρονιά αυτού του 'μωρού' που γέννησε αυτή η παράξενη καινούργια φίλη μου η Λουκία. Αλλόκοτο κορίτσι..<br /><br />Δουλεύει όλη μέρα και το βράδυ πριν κοιμηθεί πάντα βρίσκει μία ώρα να ανταλλάξει μερικά μηνύματα με φίλους στο facebook..Πόσο πολύ την θαυμάζω..Ανθρώπινη κινείται μέσα στο άμορφο πλήθος των καιρών μας και μας χαρίζει κοχύλια απο παρθένες παραλίες που ποτέ δεν τις βρήκαμε..<br /><br />Κάποια στιγμή και ενώ μιλούσε στο αμφιθέατρο του υπουργείου για μερικές ταινίες που ξεχωρίζουν στο φετινό φεστιβάλ δεν άντεξε απο συγκίνηση και δάκρυσε. Πόσο γενναία πράξη..εγώ κλαίω πάντα μόνος μου..φοβάμαι τα μάτια του κόσμου..<br /><br />Και πριν δυό εβδομάδες πάλι με συγκίνησε με την ταινία της για το σπουδαίο σχολείο της Φανερωμένης στην πολύπαθη Λευκωσία 'Όνειρα σε άλλη γλώσσα'..Μεγάλη γοητεία να μπορείς να συγκινείς σήμερα..Και η ολοκαίνουργια φίλη μου η Λουκία το έχει το ταλλέντο..Σαν το τραγούδι που τραγουδάει ο Λυδάκης 'με τα φτερά του έρωτα' αγγίζει ψυχές και σώματα σαν μία ανοιξιάτικη πεταλούδα στην Κατωβρύση της Βαμβακούς εκείνων των ατελείωτων παιδικών χρόνων..<br /><br />Ο κινηματογράφος που σπούδασα και αγάπησα νεαρότερος (και τώρα νεαρός είμαι..) με είχε εγκαταλείψει..Με την Λουκία ξαναέννοιωσα αυτή την γοητεία της σκοτεινής αίθουσας..σαν να ξαναβρήκα εκείνο το κορίτσι που αγάπησα στο γυμνάσιο..σαν μία παλιά γεύση απο μαγικά καλοκαίρια που δεν έζησα..<br /><br />Γνώρισα τον Μηνά Χατζηαντωνίου που για δεκαετίες τώρα παρέχει την αγάπη του για την κινούμενη εικόνα στην κινηματογραφική λέσχη του νησιού. <br />Γνώρισα την Ευτυχία και τον Μανώλη απο τον δημοτικό τηλεοπτικό σταθμό..Αμέσως-αμέσως έχω και 3 ανθρώπους να συναντήσω αν τα καταφέρω και κατέβω στο φεστιβάλ..<br /><br />Πάντα όπου πάω θέλω να έχω γνωστούς..να μπορώ να μιλήσω με ανθρώπους και να μην νοιώθω ξένος..απωθημένο της φτώχειας αυτό..όταν είσαι φτωχός όλοι σε αντιμετωπίζουν σαν ξένο..<br /><br />Φεύγοντας με την πιό σπουδαία φιλία της ζωής μου, τον Κώστα τον Τσιάκαλο, κάναμε και την προσκοπική πράξη της ημέρας ανεβάζοντας μία όμορφη κοπέλα απο τα Εξάρχεια στο Παγκράτι..αν ήταν άσχημη εννοείται ότι θα έπρεπε να πάρει ταξί χαχαχαχα Άρα δεν φταίμε εμείς, αυτή ήταν όμορφη :) Έλενα την λένε..χαρήκαμε!<br /> <br />Και μετά και μετά πάμε στο επόμενο σταθμό μας, σε ένα άλλο υπουργείο, εκεί που δημιουργούμε εμείς τις εικόνες της ελληνικής κοινωνίας στο μέλλον..Κανονικά θα έπρεπε να μου φτιάξει η πολιτεία ένα άγαλμα απο τώρα κάπου στο κέντρο να το βλέπω να χαίρομαι..Αλλά τι να κάνεις που σ'αυτή την χώρα πρέπει να πεθάνεις για να πάρεις άγαλμα όπως κι ο Ξυλούρης έπρεπε να πεθάνει για να παίξει ένα τραγούδι του το τρίτο πρόγραμμα..<br /><br />- Ο Άγγελος είναι γαύρος και η νεαρή όμορφη συνεργάτιδά του μας έφτιαξε δύο σάντουιτς σπέσιαλ και μία κόκα κόλα που μοιραστήκαμε με τον γίγαντα Κώστα. Εφτά ευρά, μερικές ρουφηξιές απο το στριφτό μου τσιγάρο και βούρ στο ασανσέρ που μας μεταφέρει σε έναν όροφο πολύ ψηλό..εκεί που τα όνειρα αγγίζουν τα σύννεφα της ομορφιάς και τον πόνο της αγάπης..<br /><br />Είμαι λιγάκι Ρικακικός, πειράζει?<br /><br /> <br /> <br />το μπλόγκ του φεστιβάλ <br />http://healthfilmfestival.blogspot.com <br /><br />το όμορφο σποτάκι του φεστιβάλ<br />http://www.youtube.com/watch?v=fntcxoSy32U<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-3082310160047994544?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-66289948622143491502010-04-16T12:48:00.002+03:002010-04-16T12:51:30.682+03:00Οξυρύγχειοι Πάπυροι<br /><br />Αυτό το κείμενο το έψαχνα 24 χρόνια...Το βρήκα σήμερα!<br />Είναι επιστολές που έστειλε επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ο Ρωμαίος Συγκλητικός Μενένιος Άπιος προς τον Ανθύπατο Ατίλιο Νάβιο που θα αναλάμβανε την διοίκηση της Αχαΐας. <br />Αναδημοσιεύω από το άρθρο απο το capital.gr με τίτλο Αχ αυτοί οι Έλληνες του Θανάση Μαυρίδη <br />Γ.Κ. <br />=== <br /><br />«Κερδίσαμε, αγαπημένε Ατίλιε, τον κόσμο με τις λεγεώνες μας, αλλά θα μπορέσωμε να τον κρατήσωμε μονάχα με την πολιτική τάξη που θα του προσφέρωμε. Διώξαμε τον πόλεμο στις παρυφές της γης. Από τον Περσικό κόλπο ως τη Μαυριτανία, από τη γη των Αιθιόπων ως την Καληδονία αδιατάρακτη βασιλεύει η ρωμαϊκή ειρήνη. Δύσκολο φαίνεται να εξηγήσει κανείς, πώς μια πόλη έφτασε να κυβερνά την οικουμένη. Μέσα στους λόγους όμως που θα αναφέρονταν για μια τέτοια εξήγηση, θα έπρεπε να ήταν πρώτος ετούτος καταλάβαμε καθαρά και έγκαιρα πως υποτάσσοντας τους λαούς, αναλαμβάνομε μιαν ευθύνη για την ευημερία τους. <br /><br />Τούτη η συνείδηση της ευθύνης διακρίνει τους βαρβάρους κατακτητές από τους κοσμοκράτορες. Μονάχα ο Αλέξανδρος πριν από μας είχε τη συνείδηση τούτης της ευθύνης. Ευτυχώς για τη δόξα της Ρώμης πέθανε νέος, γιατί αλλιώς θα ήτανε οι έλληνες σήμερα οι άρχοντες του κόσμου. Αλλοίμονο στους λαούς όταν τις προσπάθειές τους τις ενσαρκώνουν μονάχα σε μονωμένα άτομα που περνούν και όχι σε ανθρώπινες κοινότητες, σε θεσμούς, που αντέχουν στη ροή των πραγμάτων και σηκώνουν άνετα τον όγκο των πολύχρονων έργων. Έχομε τη σοφία να μη θέλωμε να είμαστε δυσβάσταχτοι εκμεταλλευτές των λαών που υποτάχτηκαν στην εξουσία μας. <br /><br />Καταλάβαμε πως μια τέτοια εκμετάλλευση καταντάει ζημιά και ανησυχία δαπανηρή, όταν ξεπερνάει το πρεπούμενο μέτρο. Και μάλιστα όσο πιο πολύ εκτείνεται η εξουσία, όσο πιο πολύ αραιώνουν οι φρουρές και αυξαίνει η δυσαναλογία του αριθμού των αρχόντων και των αρχομένων, τόσο η εκμετάλλευση πρέπει να γίνεται πιο ανεπαίσθητη, ενας ελαφρύς τόκος που οι λαοί μας πληρώνουν για την τάξη και την ειρήνη που τους εξασφαλίζουμε. Αλλά δε φτάνει να τους χαρίζωμε ειρήνη και τάξη, γιατί αυτά είναι αρνητικά στοιχεία, είναι όροι, δεν αποτελούν την ουσία της ευδαιμονίας των ανθρώπων. Πρέπει να προάγωμε την υλική ευημερία των λαών μας. Πρέπει με την υπερέχουσα τεχνική μας να τους κατασκευάζωμε υδραγωγεία και αιωνόβιους δρόμους, λιμάνια, γιοφύρια και άλλα έργα που κάνουν τη ζωή των ανθρώπων πιο άνετη και πιο εύκολη. Θα έπρεπε ακόμη και της φιλοσοφίας και της ποίησης τα δώρα να σκορπούσαμε στις χώρες που κυβερνούμε. <br /><br />Το μέγα όμως τούτο έργο είμαστε άξιοι να το κάνωμε μόνο στις δυτικές επαρχίες, γιατί εκεί που βρίσκεσαι εσύ, οι έλληνες το επιτελούν ακόμη σήμερα καλλίτερα από μας. Ας επαναλάβωμε και εμείς τη δυσάρεστην ομολογία του Οράτιου Φλάκκου: Graecia capta, ferum victorem cepit, et artes Intulit agresti Latio. ...O έλληνας είναι πιο εγωιστής από μας και συνεπώς και από όλα τα έθνη του κόσμου. Το άτομό του είναι «πάντων χρημάτων μέτρον» κατά το ρητό του Πρωταγόρα. Αδέσμευτο, αυθαίρετο, και ατίθασο, αλλά και αληθινά ελεύθερο ορθώνεται το εγώ των ελλήνων. Χάρις σε αυτό σκεφθήκανε πηγαία, πρώτοι αυτοί, όσα εμείς αναγκαζόμαστε σήμερα να σκεφθούμε σύμφωνα με τη σκέψη τους. Χάρις σε αυτό βλέπουν με τα μάτια τους και όχι με τα μάτια εκείνων που είδαν πριν απ΄ αυτούς. Χάρις σε αυτό η σχέση τους με το σύμπαν, με τα πράγματα και τους ανθρώπους δεν μπαγιατεύει, αλλά είναι πάντα νέα, δροσερή και το κάθε τι, χάρις σε αυτό το εγώ, αντιχτυπάει σαν πρωτοφανέρωτο στην ψυχή τους. <br /><br />Είναι όμως και του καλού και του κακού πηγή τούτο το χάρισμα. Το ίδιο «εγώ» που οικοδομεί τα ιδανικά πολιτικά συστήματα, αυτό διαλύει και τις πραγματικές πολιτείες των Ανθρώπων. Και ήρθανε οι καιροί όπου ο ελληνικός εγωισμός ξέχασε την τέχνη που οικοδομεί τους ιδανικούς κόσμους, αλλά δεν ξέχασε την τέχνη που γκρεμίζει τις πραγματικές πολιτείες. <br /><br />Και εμείς τους συναντήσαμε, καλέ Ατίλιε, σε τέτοιους καιρούς και γι΄ αυτό η κρίση μας γι΄ αυτούς συμβαίνει να είναι τόσο αυστηρή, που κάποτε καταντάει άδικη. Αλλά και πώς να μην είναι; H μοίρα μας έταξε νομοθέτες του κόσμου και το ελληνικό άτομο περιφρονεί το νόμο. Δεν παραδέχεται άλλη κρίση δικαίου παρά την ατομική του, που δυστυχώς στηρίζεται σε ατομικά κριτήρια. Απορείς πώς η πατρίδα των πιο μεγάλων νομοθετών έχει τόση λίγη πίστη στο νόμο. Και όμως από τέτοιες αντιθέσεις πλέκεται η ψυχή των ανθρώπων και η πορεία της ζωής των. Σπάνια οι έλληνες πείθονται «τοις κείνων ρήμασι». Πείθονται μόνο στα ρήματα τα δικά τους και ή αλλάζουν τους νόμους κάθε λίγο, ανάλογα με τα κέφια της στιγμής ή όταν δεν μπορούν να τους αλλάξουν, τους αντιμετωπίζουν σαν εχθρικές δυνάμεις και τότε μεταχειρίζονται εναντίον τους ή τη βία ή το δόλο. A! τόσο τη χαίρεται ο έλληνας την εύστροφη καταδολίευσή τους, τους σοφιστικούς διαλογισμούς που μεταβάλλουν τους νόμους σε ράκη! <br /><br />O έλληνας έχει πιο αδύνατη μνήμη από μας έχει λιγότερη συνέχεια στον πολιτικό του βίο. Είναι ανυπόμονος και κάθε λίγο, μόλις δυσκολέψουν κάπως τα πράγματα, αποφασίζει ριζικές μεταρρυθμίσεις. Θες να σαγηνέψης την εκκλησία του δήμου σε μια πόλη ελληνική; Πες τους: «Σας υπόσχομαι αλλαγή». Πες τους: «Θα θεσπίσω νέους νόμους». Αυτό αρκεί. με αυτό χορταίνει η ανυπομονησία του, το αψίκορο πάθος του. Τι φαεινές συλλήψεις θα βρης μέσα σε αυτά τα ελληνικά δημιουργήματα της ιδιοτροπίας της στιγμής! <br /><br />Εμείς δειλά-δειλά και μόνο με το χέρι του πραίτορα τολμήσαμε , διολισθαίνοντας μέσα στους αιώνες, να ξεφύγωμε από τους άκαμπτους κλοιούς της Δωδεκαδέλτου μας, και πάλι διατηρώντας όλους τους τύπους, όλα τα εξωτερικά περιβλήματα. Τούτη η υποκρισία των μορφών, όταν η ουσία αλλάζει, δείχνει πόση είναι η ταπεινοφροσύνη μας μπρος σε κάθε τι που είναι θεσμός και έθος και παράδοση, πόσο το παρελθόν και η συνέχεια του βαραίνουν στην πορεία μας και πόσο δίκαια αντέχομε αιώνες εκεί που οι έλληνες εκάμφθηκαν σε δεκαετηρίδες. <br /><br />Οι έλληνες λίγα πράγματα σέβονται και σπάνια όλοι τους τα ίδια. Και προς καλού και προς κακού στέκουν απάνω από τα πράγματα. Για να κρίνουν αν ένας νόμος είναι δίκαιος, θα τον μετρήσουν με το μέτρο της προσωπικής των περίπτωσης, ακόμα και όταν υπεύθυνα τον κρίνουν στην εκκλησία ή στο δικαστήριο. O έλληνας ζητεί από το νόμο δικαιοσύνη για τη δική του προσωπική περίπτωση. Αν τύχη και ο νόμος, δίκαιος στην ολότητά του, και δεν ταιριάζει σε λίγες περιπτώσεις, όπως η δική του, δεν μπορεί αυτό να το παραδεχτή. Και εν τούτοις τετρακόσια χρόνια τώρα το διακήρυξε ο μεγάλος τους Πλάτων, πως τέτοια είναι η μοίρα και η φύση των νόμων. Πως άλλο νόμος και άλλο δικαιοσύνη. Το διακήρυξε και ο Σταγειρίτης, χωρίζοντας το δίκαιο από το επιεικές. Αλλά δεν τ΄ ακούει αυτά ο έλληνας! Δε δέχεται να θυσιάση τη δική του περίπτωση, το δικό του εγώ σ΄ ένα νόμο σκόπιμο, και δίκαιο στη γενικότητά του. <br /><br />Έτσι είναι οι πολλοί στις πόλεις που πρόκειται τώρα να διοικήσης, έτσι διαφορετικοί, αν όχι από μας, όμως από τους πατέρες μας, που θεμελίωσαν το μεγαλείο την παλιάς, της αληθινής μας δημοκρατίας. Όσο περνούν οι αιώνες τόσο κι εμείς και οι λαοί που κυβερνούμε γινόμαστε περισσότερο ατομιστές, ως που μια μέρα να μαραθούμε όλοι μαζί μέσα στη μόνωση των μικρών εαυτών μας. Νομίζω πως οι έλληνες απάνω στους οποίους εσύ τώρα άρχεις είναι πρωτοπόροι σε αυτόν το θανάσιμο κατήφορο. Δε σου έκανε κιόλας εντύπωση, καλέ μου Νάβιε, η αδιαφορία του έλληνα για το συμπολίτη του; Όχι πως δε θα του δανείσει μια χύτρα να μαγειρέψει, όχι πως αν τύχη μια αρρώστια δε θα τον γιατροπορέψη, όχι πως δεν του αρέσει να ανακατεύεται στις δουλειές του γείτονα, για να του δείξει μάλιστα την αξιοσύνη του και την υπεροχή του. Σε τέτοιες περιπτώσεις βοηθάει ο έλληνας περισσότερο από κάθε άλλον. Βοηθάει πρόθυμα και τον ξένο, με την ιδέα μάλιστα, που χάρις στους μεγάλους στωϊκούς, πάντα τον κατέχει, μιας πανανθρώπινης κοινωνίας. Του αρέσει να δίνη στον ασθενέστερο, στο αβοήθητο. Είναι και αυτό ένας τρόπος υπεροχής. <br /><br />Λέγοντας πως ο έλληνας αδιαφορεί για τον πλησίον του, κάτι άλλο θέλω να πω. Αλλά μου πέφτει δύσκολο να στο εξηγήσω. Θα αρχίσω με παραδείγματα, που, αν προσέξης, ανάλογα θα δης και εσύ ο ίδιος πολλά με τα μάτια σου. Ακόμη υπάρχουνε ποιητές πολλοί και τεχνίτες στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Πλησίασέ τους, καθώς είναι χρέος σου, και πες μου αν άκουσες κανέναν απ΄ αυτούς ποτέ να επαινή τον ομότεχνό του. Δε χάνει τον καιρό του σε επαίνους των άλλων ο έλληνας. Δε χαίρεται τον έπαινο. Χαίρεται όμως τον ψόγο και γι΄ αυτόν βρίσκει πάντα καιρό. <br /><br />Για την κατανόηση, την αληθινή, αυτήν που βγαίνει από τη συμπάθεια γι΄ αυτό που κατανοείς, δε θέλει τίποτα να θυσιάση. Το κίνητρο της δικαιοσύνης δε τον κινεί για να επαινέση ό,τι αξίζει τον έπαινο. Όχι που δεν θα ήθελε να είναι δίκαιος, αλλά δεν αντιλαμβάνεται καν την αδικία που κάνει στον άλλο. Αλλού κοιτάζει. Θαυμάζει ό,τι είναι ο δικός του κόσμος. Κάθε άλλον τον υποτιμά. Όταν ένας πολίτης άξιος δεν αναγνωρίζεται κατά την αξία του, λέει ο έλληνας: "αφού δεν αναγνωρίζομαι εγώ ο αξιώτερός του, τι πειράζει αν αυτός δεν αναγνωρίζεται;" O εγωκεντρισμός αφαιρεί από τον έλληνα τη δυνατότητα να είναι δίκαιος. Και αυτό εννοούσα λέγοντας πως ο έλληνας αδιαφορεί για τον πλησίοντου. το πάθος του εγωισμού τον εμποδίζει να ασχολείται με τον άλλο, να συνεργάζεται μαζί του. Και φυσικά από την έλλειψη τούτη της αλληλεγγύης ματαιώνονται στις ελληνικές κοινωνίες οι κοινές προσπάθειες. H δράση του έλληνα κατακερματίζεται σε ατομικές ενέργειες, που συχνά αλληλοεξουδετερώνονται και συγκρούονται. <br /><br />Κάποτε και τους νεκρούς ακόμα, όπου θάλεγε κανείς πως φθόνος δε χωρεί, τους αφήνουν ατίμητους οι έλληνες, γιατί δε βρίσκουν μέσα τους τη διάθεση να θυσιάσουν κάτι από το νου και την καρδιά τους για ένα τέτοιο έργο δικαιοσύνης. Μόνο ο ηδονισμός του μίσους μπορεί να τους κάνει τυμβωρύχους. Το εγώ -το τρομερό αυτό εγώ- το πάντα γυρισμένο προς τον εαυτό του, για να υψωθή, ταπεινώνει και τους νεκρούς και εκδικείται ακόμη και για την περασμένη του δόξα. <br /><br />Μόνο όταν δημιουργηθούν συμφέροντα που συμβαίνει να είναι κοινά σε πολλά άτομα μαζί, βλέπεις τη συναδέλφωση και την αλληλεγγύη. Πολύ σπάνια για την προάσπιση κοινών ιδανικών. Κοινά ιδανικά σχεδόν δεν υπάρχουν. Στον κάθε έλληνα τα ιδανικά είναι ατομικά. Γι΄ αυτό οι πολιτικές των φατρίες είναι φατρίες συμφερόντων. Και το ιδανικό του κάθε ηγέτη είναι ο εαυτός του. <br /><br />Εδώ και δυο βδομάδες σου έγραφα για το φυγόκεντρον εγωισμό των ελλήνων. Δε θυμάμαι όμως αν σου έγραψα το χειρότερο. Κινημένος από την ίδια αυτήν εγωπάθεια, τη ρίζα αυτήν κάθε ελληνικού κακού, -ας βοηθήσουν οι θεοί να μη γίνη και των δικών μας δεινών η μολυσμένη πηγή- ο έλληνας δε συχωρνάει στο συμπολίτη του καμμιά προκοπή. Όποιον τον ξεπεράση, ο έλληνας τον φθονεί με πάθος. Και αν είναι στο χέρι του να τον γκρεμίση από εκεί που ανέβηκε, θα το κάνη. Μα το πιο σπουδαίο, για να καταλάβης τον έλληνα, είναι να σπουδάσης τον τρόπο με τον οποίο εκδηλώνει το φθόνο του, τον τρόπο που εφεύρε για να γκρεμίζη καλλίτερα. Είναι ένας τρόπος πιο κομψός από το δικό μας, γέννημα σοφιστικής ευστροφίας και διανοητικής δεξιοτεχνίας. Δεν του αρέσει η χονροκομμένη δολοφονία στους διαδρόμους του Παλατιού, αλλά η λεπτοκαμωμένη συκοφαντία, ένα είδος αναίμακτου ηθικού φόνου, ενός φόνου διακριτικότερου και εντελέστερου, που αφήνει του δολοφονημένου τη σάρκα σχεδόν ανέπαφη, να περιφέρη την ατίμωση και τη γύμνια της στους δρόμους και στις πλατείες. <br /><br />Διότι και τη συκοφαντία, αγαπητέ μου, την έχουν αναγάγει σε τέχνη οι θαυμάσιοι, οι φιλότεχνοι έλληνες, οι πρώτοι δημιουργοί του καλού και του κακού λόγου. Το να επινοήσης ένα ψέμα για κάποιον και να το διαλαλήσης, αυτό είναι κοινότυπο και άτεχνο. Σε πιάνει ο άλλος από το αυτί και σε αποδείχνει εύκολα συκοφάντη και σε εξευτελίζει. H τέχνη είναι να συκοφαντής, χωρίς να ενσωματώνεις πουθενά ολόκληρη τη συκοφαντία, μόνο να την αφήνεις να τη συνάγουν οι άλλοι από τα συμφραζόμενα και έτσι ασυνείδητα να υποβάλλεται σε όποιον την ακούει. H τέχνη, είναι να βρίσκης το διφορούμενο λόγο, που άμα σε ρωτήσουν γιατί τον είπες, να μπορής να πης πως τον είπες με την καλή σημασία, και πάλι εκείνος που τον ακούει να αισθάνεται πως πρέπει να τον εννοήση με την κακή του σημασία. Αυτό είναι το αγχέμαχο όπλο με το οποίο πολεμάει ο έλληνας τον έλληνα, ο ηγέτης τον ηγέτη, ο φιλόσοφος το φιλόσοφο, ο ποιητής τον ποιητή, αλλά και ο ανάξιος τον άξιο, ο ουσιαστικά αδύνατος τον ουσιαστικά δυνατό. Αν και ξένος, θα δοκιμάσης την αιχμή τούτου του όπλου και εσύ όπως τη δοκίμασα και εγώ. Θα απορήσης σε τι κοινωνική περιωπή βάζουν οι έλληνες τους δεξιοτέχνες της συκοφαντίας, πώς τους φοβούνται οι πολλοί και αγαθοί, πώς τους υπολήπτονται οι χρησιμοθήρες και πώς γλυκομίλητα τους χαιρετούν όταν τους συναντούν στις στοές και στην αγορά. <br /><br />Το ανυπόταχτο σε κάθε πειθαρχία, η περιφρόνηση των άλλων και ο φθόνος, η αρρωστημένη διόγκωση της ατομικότητας, σπρώχνουν σχεδόν τον κάθε έλληνα να θεωρή τον εαυτό του πρώτο μέσα στους άλλους. Αδιαφορώντας για όλους και για όλα, παραβλέποντας ό,τι γίνηκε πριν και ό,τι γίνεται γύρω του, αρχίζει κάθε φορά από την αρχή και δεν αμφιβάλλει πως πορεύεται πρώτος στο δρόμο το σωστό. Ταλαιπωρεί από αιώνες την ελληνική ζωή η υπέρμετρη εμπιστοσύνη του έλληνα στην προσωπική του γνώμη και στις προσωπικές του δυνατότητες. <br /><br />Παρά να υποβάλη τη σκέψη του στη βάσανο μιας ομαδικής συζήτησης, προτιμάει να ριψοκινδυνεύση με μόνες τις προσωπικές του δυνάμεις. Πρόσεξε τις συσκέψεις των ηγετών των πολιτικών τους μερίδων με τους δήθεν φίλους των και θα δης ότι οι περισσότερες είναι προσχήματα. O ηγέτης λέει τη γνώμη του, βελτιώνει τη διατύπωσή της με τις πολλές επαναλήψεις χωρίς ούτε να περιμένη, ούτε να θέλη καμμίαν αντιγνωμία. Και οι φίλοι του το ξέρουν αυτό καλά και συχνάζουν σε αυτές τις συσκέψεις ή για να μάθουν τα νέα της ημέρας ή για να βρουν ευκαιρία να κολακεύσουν τον ηγέτη. <br /><br />Το αποτέλεσμα είναι ότι ο έλληνας πολιτικός ανακυκλώνεται μόνος του μέσα στις δικές του σκέψεις, γιατί πιστεύει πως αυτές αρκούν για το έργο του ή, το χειρότερο, γιατί η χρησιμοποίηση και των άλλων στην εκτέλεσή του, θα περιώριζε την κυριότητά του απάνω στο έργο. Θα το έκανε, περισότερο τέλειο, αλλά λιγότερο δικό του. Και εκείνο που προέχει για τον έλληνα δεν είναι το πρώτο, αλλά το δεύτερο. Έτσι σε πρώτη μοίρα έρχεται η τιμή του εγώ και σε δεύτερη η αξία του έργου. Αυτή είναι η αδυναμία του πολιτικού ήθους που θα παρατηρήσης στους έλληνες δημόσιους άνδρες, που κατά τα άλλα και πιο υψηλόφρονες είναι και πιο αδέκαστοι και σχεδόν όλοι πιο φτωχοί από τους σύγχρονους δικούς μας. <br /><br />Οι παλιοί όμως ρωμαίοι, αυτοί κατείχαν την αρετή της μετριοφροσύνης που απουσιάζει και απουσίασε πάντα από την ελληνική πολιτική ζωή και γι΄ αυτό τότε κατορθώσανε, αν και σε τόσα καθυστερημένοι, να πάρουν την κοσμοκρατορία από τα χέρια των ελλήνων. Γιατί, βλέπεις, τούτη η μοιραία για την τύχη των ελλήνων εγωπάθεια φέρνει και ένα άλλο χειρότερο δεινό: όπου βασιλεύει, τα έργα σχεδιάζονται πάντα μέσα στα στενά όρια της ατομικότητας, σύντομα και βιαστικά, για να συντελεσθούν όλα, πριν το πρόσωπο εκλείψη. <br /><br />H πολιτική όμως που θεμελιώνει τις μεγάλες πολιτείες δε σηκώνει ούτε βιασύνη ούτε συντομία. Σχεδιάζεται σε έκταση αιώνων. Δεν προσδένεται σε άτομα, αλλά σε ομάδες προσώπων, σε διαδοχικές γενεές. Στην εκτύλιξή της εξαφανίζεται το εφήμερο άτομο και παίρνουν την πρώτη θέση, διαρκέστερες υποστάσεις, λαοί, οικογένειες, πολιτικές μερίδες ή κοινωνικές τάξεις. Τα εδραία πολιτικά έργα μέσα στην ιστορία είναι υπερπροσωπικά. Και δυστυχώς οι έλληνες μόνο σε προσωπικά έργα επιδίδονται με ζήλο. Γι΄ αυτό ή δε φτάνουν ως την τελείωση ενός άξιου πολιτικού έργου ή όταν φτάσουν, φέρνει μέσα του το έργο τους το ίδιο, το σπέρμα της φθοράς. Και αυτό είναι δίκαιο. Γιατί σκοπός των ελλήνων είναι η πρόσκαιρη λάμψη του πρόσκαιρου ατόμου, όχι η μόνιμη απρόσωπη ευόδωση του έργου του ίδιου. <br /><br />Έπρεπε εξαιρετικά ευνοϊκές περιστάσεις να συντρέξουν με τη μεγαλοφυϊα του Αλέξανδρου του Μακεδόνα για να αποκτήσουν για λίγα χρόνια οι έλληνες μια κυρίαρχη πολιτική θέση στην οικουμένη. Αλλά και εκεί το έργο, στηριγμένο σ΄ ένα πρόσωπο, όχι σε μιαν κοινότητα ανθρώπων, ούτε σε μια πολύχρονη παράδοση, μόλις εξαφανίστηκε ο δημιουργός, διαλύθηκε μέσα στα χέρια των ίδιων εκείνων ανθρώπων, που, όταν ο Αλέξανδρος ζούσε, στάθηκαν οι απαραίτητοι συντελεστές του. Αλλά το έργο, βλέπεις, δεν ήταν δικό τους. Δεν τους είχε κάνει ο αυταρχικός ηγέτης κοινωνούς στην τιμή του έργου, αλλά θήτες του γιγάντιου εγωισμού του. <br /><br />Ποτέ, μα ποτέ δε θέλησα να σου πω, ότι λείπει η πολιτική σκέψη στην Ελλάδα. Απεναντίας πιστεύω πως αφθονεί, περισσότερο μάλιστα από ό,τι φαντάζεται όποιος βλέπει τα πράγματα απ΄ έξω. Μόνο που δεν μας είναι αισθητή η παρουσία της, γιατί οι άνδρες που τη κατέχουν φθείρονται ο ένας από τον άλλο σε μιαν αδιάκοπη, πεισματική και το πιο συχνά μάταιη σύγκρουση. Αν λείπει κάτι των ελλήνων πολιτικών δεν είναι ούτε η δύναμη της σκέψης, ούτε η αγωνιστική διάθεση. Στο χαρακτήρα, στο ήθος φωλιάζει η αρρώστια. Φωλιάζει στην άρνησή τους να δεχθούν να εξαφανίσουν το άτομό τους για την ευόδωση ενός ομαδικού έργου. <br /><br />Δεν κρίνουν ποτέ με δικαιοσύνη το συναγωνιστή τους και γι΄ αυτό δεν υποτάσσονται ποτέ στην υπεροχή του. Δεν έχουν την υπομονή, μέσα στον κύκλο των ισότιμων, να περιμένουν με την τάξη του κλήρου ή της ηλικίας της σειρά τους. Έτσι διασπαθίζοντας τη δύναμή του και τις αρετές του σε περιττούς αγώνες κατάντησε ο λαός με την υψηλότερη και την πλουσιώτερη στη θεωρία πολιτική σκέψη, να μείνη τόσο πίσω από μας στις πρακτικές πολιτικές του επιδόσεις. <br /><br />Τα δεινά, όσα υποφέρανε ως τα σήμερα οι έλληνες, μα θαρρώ και όσα θα υποφέρουν στο μέλλον μιαν έχουν κύρια και πρώτη πηγή, την φιλοπρωτία, τη νόμιμη θυγατέρα του τρομερού των εγωισμού. Μου γράφεις πως αυτό συμβαίνει και αλλού και προ παντός σ΄ εμάς. H διαφορά, καλέ μου φίλε, έγκειται στο μέτρο και στην ένταση της φιλοπρωτίας. Βέβαια και εμείς σήμερα δεν υστερούμε. Αλλά την εποχή που θεμελιώνονταν το μεγαλείο της Ρώμης δεν είχαν υπερβή οι δικοί μας το πρεπούμενο μέτρο. Υποτάσσονταν στο κοινό νόμο και στους γενικούς σκοπούς της πολιτείας, ενώ οι έλληνες το ξεπέρασαν πριν προφτάσουν να στεριώσουν τη δύναμή τους στην οικουμένη. Όσο όμως αυστηρότερος και αν θέλω να είμαι, καθώς είναι χρέος μου, για μας τους ρωμαίους, δεν ξέρω αν μεταξύ των ρωμαίων, και σήμερα ακόμα, υπάρχουν τόσοι φανατικοί και αδίστακτοι στο κυνήγημα των τιμών, όσοι υπήρξανε μεταξύ των ελλήνων στους ενδοξώτερούς των αιώνες. <br /><br />Μήπως όμως υπερβάλλω, καλέ μου φίλε; Μήπως βλέπω το θαυμαστό γένος των ελλήνων με τα μάτια της γεροντικής κακίας; Μα είναι χρόνια τώρα που με το λυχνάρι και με του ήλιου το φως διαβάζω Αριστοφάνη, Δημοσθένη, Ευριπίδη, Θεόφραστο, Επίκουρο, Ζήνωνα, Χρύσιππο και όλο και βεβαιώνομαι περισσότερο πως δεν είμαι μόνος στον τρόπο που τους κρίνω. Όχι, φίλε μου, δε βλέπω πως είμαι άδικος όταν λέγω πως πρόθεσή τους συνήθως δεν είναι να ξεπεράσουν σε αξιότητα ή και σε καλή φήμη τον αντίπαλό τους, αλλά να τον κατεβάσουν στα μάτια του κόσμου κάτω από τη δική τους θέση, όποια και αν είναι. Την αρχαίαν «ύβριν» των (Σημ. η λέξη στο πρωτότυπο είναι γραμμένη με ελληνικά στοιχεία) την κατεβάσανε στο χαμηλότερο επίπεδο! <br /><br />Κάποτε με τούτην την ισοπέδωση προς τα κάτω νομίζουν πως επαναφέρουν το πολίτευμά τους στην ορθή του βάση. Μάταια ξεχώρισε ο μεγάλος Σταγειρίτης τη «δημοκρατία» (Σημ. την παρεκβατική δημοκρατία, δηλ. την οχλοκρατία) από την «πολιτεία» (Σημ. την ορθή δημοκρατία). H θέλησή τους για ισότητα, άμα την αναλύσης, θα δης ότι δεν απορρέει από την αγάπη της δικαιοσύνης, αλλά από το φθόνο της υπέρτερης αξίας. “Μια που εγώ”, λέει ο έλληνας, “δεν είμαι άξιος να ανεβώ ψηλότερα από σένα, τότε τουλάχιστον και εσύ να μη ανεβής από μενά ψηλότερα. Συμβιβάζομαι με την ισότητα”. Συμβιβάζεται με την ισότητα ο έλληνας, γιατί τι το άλλο είναι παρά συμβιβασμός να πιστεύης ανομολόγητα πως αξίζεις την πρώτη θέση και να δέχεσαι μιαν ίση με των άλλων. Μέσα του λοιπόν δεν αδικεί τόσο ο έλληνας, όσο πλανάται. Γεννήθηκε με την ψευδαίσθηση της υπεροχής. <br /><br />Και ύστερα θα συναντήσης και μεταξύ των ελλήνων την άλλη την ψευδαίσθηση που τους κάνει να υπερτιμούνε τη μιαν αρετή που έχουν και να υποτιμούνε τις άλλες που τους λείπουν. Είδα δειλούς που φαντάζονταν πως μπορούν να ξεπεράσουν όλους μονάχα με την εξυπνάδα τους και ανδρείους που πίστευαν πως φτάνει για να ξεπεράσουν όλους η ανδρεία τους. Είδα έξυπνους που φαντάζονταν πως δε χρειάζεται για να γίνουν πρώτοι ούτε επιστήμη, ούτε αρετή. Είδα κάτι σοφούς που θέλαν να σταθούν απάνω και από τους έξυπνους και από τους ανδρείους με μόνη την επιστήμη και τη σοφία. Πόσο αλήθεια άμαθοι της ζωής μπορεί να είναι αυτοί οι αφεντάδες της γνώσης! Τι κακό μας έκανε αυτός ο Πλάτωνας! Πόσους δασκάλους πήρε στο λαιμό του που νομίσανε πως είναι «άνδρες βασιλικοί»! (Σημ. με ελληνικά στοιχειά στο πρωτότυπο). <br /><br />Μα είδα τέλος, αγαπητέ μου Νάβιε, και κάτι ενάρετους, που δεν το χώνευαν να μην είναι πρώτοι στην πολιτεία, αφού είταν πρώτοι στην αρετή. Και βέβαια δε στασίαζαν όπως οι βάναυσοι και οι κακοί, αλλά ή αποσύρονταν σιωπηλοί και απογοητευμένοι στους αγρούς των, αφήνοντας το δήμο στα χέρια των δημαγωγών και των συκοφαντών, ή δηλητηριάζανε την ίδια τους την αρετή και τους ωραίους της λόγους με την πίκρα της αποτυχίας των. ωσάν οι ηγεσίες των πολιτειών να μην ήταν μοιραία υποταγμένες στις ιδιοτροπίες της τύχης και του χρόνου και σε λογής άλλους συνδυασμούς δυνάμεων που συνεχώς τις απομακρύνουν απ΄ την ιδεατή τους μορφή και τις παραδίνουν στα χέρια των ανάξιων ή των μέτριων. Τέτοια είναι τα πάθη και οι αδυναμίες που φθείρουν τους ηγέτες των ελληνικών πόλεων. <br /><br />Όσο για τους οπαδούς των ηγετών αυτών, έχουν και αυτοί την ιδιοτυπία τους στον μακάριον εκείνον τόπο. Είναι οπαδοί, πραγματικοί οπαδοί, μόνο όσοι χάσαν οριστικά την ελπίδα να γίνουν και αυτοί ηγέτες. Έτσι θα παρατηρήσης πως πιστοί οπαδοί είναι μόνο οι γεροντώτεροι από τον ηγέτη τους. Ελάχιστοι είναι οπαδοί από πίστη ιδεολογική ή από πίστη στον ηγέτη οι πολλοί είναι πειθαναγκασμένοι από τα πράγματα γιατί ατύχησαν, γιατί βαρέθηκαν ή λιποψύχησαν. Γι΄ αυτό είναι και όλοι προσωρινοί, άπιστοι, ενεδρεύοντες οπαδοί, ως που να περάσει η κακή ώρα. <br /><br />Μα και αυτοί που μένουν και όσο μένουν οπαδοί, προσπαθούν συνεχώς να αναποδογυρίσουν την τάξη της ηγεσίας και να διευθύνουν αυτοί από το παρασκήνιο τον ηγέτη. Γι΄ αυτό και βλέπεις τόσο συχνά να είναι περιζήτητοι οι μέτριοι ηγέτες, που προσφέρονται ευκολώτερα στην παρασκηνιακήν ηγεσία των οπαδών των. Σε πολλές περιπτώσεις δεν έχει σημασία να ξέρης ποιος είναι ο ονομαστικός ηγέτης μιας πολιτικής μερίδας, αλλά ποιοι εκ του αφανούς τον διευθύνουν. Βλέπεις, είναι μερικοί άνθρωποι που δεν είναι προικισμένοι με τα χαρίσματα με τα οποία αποκτάς τα φαινόμενα της ηγεσίας, αλλά μόνο με εκείνα που χρειάζονται για την ουσία της, για την άσκηση της εξουσίας. Είναι αναγκασμένοι λοιπόν οι τέτοιοι να περιορισθούν στο ρόλο του υποβολέα και να αφήνουν τους άλλους, που κατέχουν τα φαινόμενα, να χαριεντίζωνται απάνω στη σκηνή. <br /><br />Δε σου κρύβω πως με πείραξε ο λόγος σου, πως δείχνομαι τάχα κακός και άδικος με τους έλληνες. Ας αρχίσω λοιπόν σήμερα το γράμμα μου με έναν έπαινο γι΄ αυτούς, για να ξεπλύνω ετσι κάπως τη μομφή σου. O εγωισμός δεν κάνει τους έλληνες μόνο κακούς πολίτες στην αγορά, τους κάνει και καλούς στρατιώτες στον πόλεμο. Έχουν αιώνων τρόπαια που μέσα στη μνήμη τους γίνονταισα νόμοι άγραφοι και επιβάλλουν την περιφρόνηση της κακουχίας και του κινδύνου. Μη συγχέης τη διάλυση της στρατιωτικής δύναμης, που έχει αφορμή τις εμφύλιες έριδες, με την ατομική γενναιότητα καθώς και την πολεμική δεξιοτεχνία των ελλήνων. <br /><br />Μα και δεν είναι μόνο στον πόλεμο ο έλληνας γενναίος και άξιος μαχητής, αλλά και στην ειρήνη. Ακριβώς γιατί η γενναιότητά του δεν είναι συλλογική, σαν των περισσότερων λαών, αλλά ατομική, γι΄ αυτό δε φοβάται, και εκεί που βρίσκεται μόνος του, να ριψοκινδυνεύη, στην ξενητιά, στο παράτολμο ταξίδι, στην εξερεύνηση του αγνώστου. Γι΄ αυτό και τόλμησε τέτοια που εμείς δε θα τολμούσαμε ποτέ και θεμέλιωσε για αιώνες αποικίες έξω από τις στήλες του Ηρακλέους και πέρα, μέσα στα χιόνια της Σκυθίας. και στον καιρό μας ακόμη έλληνες δεν είναι εκείνοι που τόλμησαν να διασχίσουν άγνωστες θάλασσες για να φτάσουν στη χώρα των Ινδών και στις έμπυρες χώρες πιο κάτω από τη γη των Αιθιόπων; <br /><br />Αναρωτιέσαι κάποτε γιατί τα τολμάει αυτά τα παράτολμα ο έλληνας; Επειδή είναι γενναίος ο έλληνας, είναι και παίκτης. Παίζει την περιουσία του τη ζωή του και κάποτε και την τιμή του. Γεννήθηκε για να σκέπτεται μόνος, για να δρα μόνος, για να μάχεται μόνος και γι΄ αυτό δε φοβάται τη μοναξιά. Εμείς αντίθετα είμαστε από τα χρόνια τα παλιά μια υπέροχα οργανωμένη αγέλη. Σκεπτόμαστε μαζί, δρούμε μαζί, μαχόμαστε μαζί και μοιραζόμαστε μαζί την τιμή, τα λάφυρα και τη δόξα. Οι έλληνες δε δέχονται, όσο αφήνεται η φύση τους ελεύθερη, να μοιρασθούν τίποτα με κανέναν. Το εθνικό τους τραγούδι, αρχίζει με έναν καυγά, γιατί θελήσανε να κάνουν μοιρασιά ανάμεσα σε άντρες που μοιρασιά δε δέχονται. <br /><br />Και μια που πήρα το δρόμο των επαίνων, άκουσε και τούτο, που δεν είναι και ο μικρότερος. Οι αυστηρές κρίσεις που τώρα βδομάδες σου γράφω, θαρρείς πως είναι μόνο δικές μου; Τις πιο πολλές τις διδάκτηκα από ένα έλληνα, από τον Επίκτητο. Νέος τον άκουσα να εξηγή το μέγα δράμα του γένους του. Ήσυχα καθαρά, με την ακριβολογία και τη χάρη που σφράγιζε το λόγο του, μας ετοίμαζε για έναν κόσμο που είχε πια περάσει, για μιαν Ατλαντίδα που είχε κατακαλύψει ο Ωκεανός. Κάποτε κάνοντας την απολογία της πατρίδας του, μας έλεγε: «Δεν είναι τόσο δίκαια τα ανθρώπινα, ώστε μόνο αμαρτήματα να είναι οι αιτίες των τιμωριών. H Τύχη, η τυφλή θεά, η τελευταία στην οποία θα πάψω να πιστεύω, πρόδωσε συχνά τους έλληνες στο δρόμο τους. Αλλά και αυτοί, πρόσθετε, τη συντρέξανε με το δικό τους τρόπο». Μη νομίσης όμως πως μόνο ένας Επίκτητος κατέχει την αρετή του «γνώθι σαυτόν» (Σημ. Στο πρωτότυπο γραμμένο ελληνικά). Σε κάθε κόγχη απάγκια της αγοράς κάθε πόλης, σε κάθε πλάτανο από κάτω της ευλογημένης ελληνικής γης, θα βρης και έναν έλληνα, αδυσώπητο κριτή του εαυτού του. Και εύκολα θα σου ξανοιχθή και ας είσαι ξένος. Αρκεί εσύ να μην αρχίσης να κακολογής τίποτα το ελληνικό, γιατί τότε μέσα του ξυπνάει μια άλλη αρετή, η περηφάνια. <br /><br />Ναι, ναι, σε βλέπω να γελάς, Ατίλιε Νάβιε, αυτούς του ταπεινούς κόλακες που σέρνονταιστους προθαλάμους μας, γελάς που τους ονομάζω περήφανους. Και όμως θα αστοχήσης στο έργο σου αν αγνοήσης αυτή την αλήθεια. Πρόσεξε την υπεροψία και τη φιλοτιμία των ελλήνων. Μην πλανάσαι! Έχουν την ευαισθησία των ξεπεσμένων ευγενών. Είναι γκρεμισμένοι κοσμοκράτορες, ποτέ όμως τόσο χαμηλά πεσμένοι, ώστε να ξεχάσουν τι ήτανε. H πολυσύνθετη ψυχή τους χωράει λογής αντιφάσεις και έρχονται ώρες που για πολλούς είναι δίκαιος ο ειρωνικός λόγος του Ιουβενάλιου Graeculus esuriens, in coelum jusseris, ibit [μετ. «Το λιμασμένο γραικύλο κι΄ αν στον ουρανό τον προστάξης (να πάη), θα πάη.»] Αλλοι όμως είναι τούτοι οι γραικύλοι και άλλοι οι έλληνες. Και το πιο περίεργο: οι ίδιοι τούτοι σε άλλες ώρες είναι γραικύλοι και σε άλλες έλληνες (Σημ. ο συγγραφέας παίζει εδώ με τις λέξεις graeculus και graeci. Στη μετάφραση φυσικά το λογοπαίγνιο χάνεται). <br /><br />Δεν πρέπει ποτέ να δώσης στον έλληνα την εντύπωση ότι του αφαίρεσες την ελευθερία του. Αφησέ τον, όσο μπορείς, να ταράζεται, να θορυβή και να ικανοποιή την πολιτική του μανία, μέσα στη σφαίρα που δεν κινδυνεύουν τα συμφέροντα της αυτοκρατορίας. Εσύ πρέπει να έχης την τέχνη να επεμβαίνης μόνο την τελευταία στιγμή, όταν δεν μπορείς να βάλης τους έλληνες τους ίδιους να αποτρέψουν το δυσάρεστο. Πάντοτε βρίσκονται οι διαφωνούντες μεταξύ των ελλήνων, που θα είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν είτε θεληματικά, είτε, συνηθέστερα, αθέλητά τους. <br /><br />Υποβοηθώντας το τυφλό παιχνίδι των φατριών από το παρασκήνιο, χωρίς να προσβάλλης την περηφάνια τους, μπορεί να οδηγήσης τις ελληνικές πόλεις προς το καλό πολύ ευκολώτερα παρά με τις σοφώτερες διαταγές που θα εξέδιδες, αν είσουνα ανθύπατος στην Ισπανία ή στην Ιλλυρία. Valde aveo scire quid agas. Data Nonis Juniis ex Tusculo. <br /><br />Όμως αν θέλης στην Ελλάδα πραγματικά να επιβάλης μιαν απόφασή σου, όσο σωστή και αν είναι, κοίταξε να μη φανή η πρόθεσή σου. Πρέπει να θυσιάσης την τιμή μιας απόφασης για να την επιβάλης μεταξύ των ελλήνων. Κάλεσε ιδιατέρως έναν έναν τους αρχηγούς των μερίδων. Δώσε στον καθένα την ευκαιρία μιας επίπλαστης πρωτοβουλίας. Φυσικά, αν δυστροπούν, να τους τρομάξης. Αλλά και αυτό υπό εχεμύθειαν, χωρίς να αναγκάσης τη φιλοτιμία τους να πάρη τα όπλα. Δώσε τους κάποια περιθώρια έντιμης υποχώρησης, και όταν ακόμα στην πραγματικότητα διατάσσης. Μην τους πης ότι διατάσσεις, πες τους ότι δεν διατάσσεις, αλλά ότι αν δεν γίνη τούτο και εκείνο, τότε οι ρωμαϊκές λεγεώνες θα αναγκασθούν να μεταθασταθμεύσουν, για λόγους ασφάλειας, σε άλλη επαρχία και τότε μπορεί τίποτε Γέτες ή Κέλτες ή Δακοί να στείλουν τα στίφη τους να δηώσουν τη χώρα και ας αναμετρήσουν οι ίδιοι τις συνέπειες και ας αποφασίσουν. <br /><br />Όλα αυτά δε σου τα λέω για να σε κάνω να περιφρονής τους έλληνες. Απεναντίας σου τα λέω για να τους καταλάβης και να τους προσέξης. Ακόμη και σήμερα διατηρούν τα ίχνη μερικών αρετών που μοιάζουν με τη χόβολη μιας μεγάλης πυράς. Μελετητές της ψυχής των ατόμων και του όχλου, θα τους δης να εκτελούν μερικούς θαυμάσιους ελιγμούς, να χαράζουν πολιτικά σχέδια περίλαμπρα, με μιαν ευκινησία στη σκέψη και μια γοργότητα στις αντιδράσεις που εμείς εδώ ποτέ δε φτάσαμε. Μόνο που ύστερα θα μελαγχολήσεις βλέποντας πως είναι πια ασήμαντοι οι σκοποί για τους οποίους ξοδεύονται αυτά τα εξαίσια χαρίσματα». <br /><br />=======================================<br />Ακολουθεί σχόλιο του Θ.Μαυρίδη στο capital.gr<br />======================================= <br />Πραγματικότητα ή «κατασκεύασμα»; <br /> <br />Δεν είναι η πρώτη φορά που η εν λόγω επιστολή βγαίνει στο φως της δημοσιότητας. Έχει αμφισβητηθεί έντονα το αν πρόκειται για πραγματικό κείμενο ή αν το «κατασκεύασε» ο Κωνσταντίνος Τσάτσος. Ο κ. Παπαθεμελής έγραψε σε σχετική του επιστολή προς την ΕΤ 3: «Διέλαθε της προσοχής σας, καθώς και εκείνης των πανεπιστημιακών συνομιλητών σας ότι τόσο ο Μενένιος Άπιος όσο και οι επιστολές του είναι πλάσμα της φαντασίας του αειμνήστου Κωνσταντίνου Τσάτσου.<br /><br />Ο Τσάτσος είχε δημοσιεύσει τα κείμενα αυτά στο περιοδικό ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ του 1954. Τα αναδημοσίευσε επίσης στη Β’ σειρά των Αφορισμών και Διαλογισμών του (Βιβλιοπωλείο της Εστίας β’ έκδ. 1970 σελ.243 έπ.) με τον τίτλο «Οξυρρύγχειοι Πάπυροι». <br /> <br />Εκεί ο συγγραφέας περιγράφει ότι πέρασε τάχα από την Αθήνα ένας παλιός συμφοιτητής του τότε Καθηγητής Πανεπιστημίου σε χώρα του Βορρά που τον πληροφόρησε ότι κάπου στην Αίγυπτο στην αρχαία Οξύρρυγχο, το σημερινό Μπενεζέ, βρέθηκαν πάπυροι σε λατινική γλώσσα που περιείχαν απόψεις του εν λόγω Μενένιου για τους Έλληνες.<br /> <br /><br />Το δημιούργημα της φαντασίας του Κ.Τ. υπήρξε εξαιρετικά πειστικό, έγινε δεκτό χωρίς επιφυλάξεις. Τριάντα χρόνια μετά, τον Μάϊο του 1983, προκλήθηκε μια έντονη αμφισβήτηση της γνησιότητας των Οξυρρύγχιων Παπύρων από τις στήλες της «Καθημερινής» και της «Εστίας» οπότε τότε παρενέβη ο Κ.Τσάτσος και ομολόγησε («Καθημερινή 27/5/1983) ότι οι «Οξυρρύγχειοι Πάπυροι» είναι «ολόκληρο κατασκεύασμα δικό του».<br /> <br />Προς παρηγορίαν σας, ακόμη και ο κορυφαίος ιστορικός του Νέου Ελληνισμού ο μακαρίτης Καθηγητής Απόστολος Βακαλόπουλος στο βιβλίο του «Ο Χαρακτήρας των Ελλήνων» είχε αποδεχθεί ως αληθινούς τους παπύρους και τον Μενένιο (πρβλ.την μαρτυρία του σε νεότερη έκδοση του «Χαρακτήρα των Ελλήνων» εκδόσεις ΗΡΟΔΟΤΟΣ χ.χ.σ.34 υποσ. 32)». <br /><br />Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι πρόκειται για δημιουργία του Κωνσταντίνου Τσάτσου, νομίζουμε ότι είναι τέλειο και αποτελεί ένα κείμενο που όμοιό του δύσκολα θα μπορούσε να δημιουργήσει ένας άλλος άνθρωπος. Και σαν κείμενο και σαν σύλληψη, το κείμενο του Κωνσταντίνου Τσάτσου είναι μοναδικό. Κι ως τέτοιο ας το... απολαύσουμε κι ας πάρουμε από αυτό ό,τι θα μας είναι χρήσιμο για την πορεία μας...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-6628994862214349150?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-16461710225390381182010-04-02T14:00:00.004+03:002010-04-02T14:58:31.855+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/S7XO87plTuI/AAAAAAAAAIk/CyPOIDKM84Y/s1600/afgan_creative.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 312px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/S7XO87plTuI/AAAAAAAAAIk/CyPOIDKM84Y/s320/afgan_creative.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5455494069828800226" /></a><br /><br />Όσα χρόνια θυμάμαι, είχα πάντα την ίδια απορία για το κράτος: Πως είναι δυνατόν να μην μπορεί να μαζέψει απο τους δρόμους μερικές εκατοντάδες ανθρώπους που ζούν σαν σκυλιά και να τους δώσει κάποια μορφή αξιοπρεπούς διαβίωσης είτε μέσω εργασίας είτε με απ'ευθείας χρηματοδότησή τους.<br /><br />Το χρόνια περνάνε, οι προυπολογισμοί μιλάνε για δισεκατομμύρια ευρώ και όμως το φαινόμενο αντί να μειώνεται αυξάνεται.<br /><br />Άνθρωποι ψάχνουν σε κάδους σκουπιδιών το 2010 και εμείς μιλάμε για ποίηση, για μέγαρο, για χρώματα και αρώματα. Και που και πού διαμελίζεται και κανένας δεκαπεντάχρονος απο βόμβα και σπάει την ανία μας..<br /><br />Η υποκρισία σε λίμιτ απ..<br /><br />Η κρίση, λένε οι ειδικοί, ήρθε τον Οκτώβρη του 2008. Εγώ απο τότε που ήμουν παιδί θυμάμαι τους φτωχούς σε μόνιμη κρίση και ποτέ δεν γίνανε πρωτοσέλιδο. Κανένα υπουργικό συμβούλιο δεν έγινε και καμμία πολιτική απόφαση δεν πάρθηκε.<br /><br />Κοινωνικός ιστός και κουραφέξαλα..Ευτυχώς που υπάρχει και το facebook και μπορούμε να φτιάχνουμε ένα δελτίο τύπου στο ποδάρι, να ειδοποιούμε μακρινούς φίλους να κουβαληθούν στο ΣΙΝΕ ΦΙΛΙΠ για να μαζέψουμε μερικά χρήματα για την μάννα του νεαρού Αφγανού που τόσο άδικα έχασε το παιδί της πριν λίγες ημέρες.<br /><br />Ίσως όλοι μας να έχουμε ένα μέρος της ευθύνης που συμβαίνουν περισσότερα άσχημα παρά όμορφα στην κοινωνία μας. Η ασχήμια μας φαίνεται στους δρόμους, στα σχολεία, στα καταστήματα, παντού. Και η ομορφιά περιορισμένη σε μικρές πρωτοβουλίες όπως η συγκεκριμένη που ξεκίνησε σε μία στιγμή απο έναν άνθρωπο, την δημ/φο Ρίτσα Μασούρα της εφ. Καθημερινή στο facebook.<br /><br />Τι πρότεινε η Ρίτσα? Το αυτονόητο: Να βοηθηθεί η υπόλοιπη οικογένεια, μάννα παιδί μικρό (πατέρας αν υπάρχει). <br /><br />Μέσα σε μισή ώρα στον δημόσιο αυτό χώρο του facebook βρεθήκαμε να κατασκευάζουμε μία adhoc κοινωνική πολιτική με τις μικρές μας δυνάμεις, με τις δικές μας ιδέες. <br /><br />Έστω ότι η υποκρισία μας κάνει και διαλείματα, έστω ότι κανείς μας δεν είναι άγιος και έστω ότι μία μικρή οικονομική βοήθεια στην μάννα και στην τυφλή (μάλλον)δεκάχρονη κόρη δεν λέει και τίποτα. <br /><br />Ωστόσο μας βοηθάει εμάς να επανεξετάσουμε τις δυνατότητές μας στην παραγωγή ομορφιάς και στην δημιουργία σχέσεων με την κοινωνία, με τους γείτονες που δεν μιλάμε, με τους άγνωστους στο λεωφορείο, στο μετρό, στην αγορά. <br /><br />Στο Σεράγιεβο, στην Βαγδάτη, στο Μογκαντίσου, στο Κόσσοβο, στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, στην Ρουάντα, στο Μπουρούντι...Περπάτησα σε δρόμους γεμάτους φτώχεια εκεί όπου η ανθρώπινη ζωή γίνεται αριθμός σε κάποιο ρεπορτάζ και η οσμή της πτωμαίνης καλύπτει τα ελάχιστα λουλούδια που πασχίζουν να ανθίσουν.<br /><br />Έτσι και στην πόλη μας την Αθήνα έχουμε επιτρέψει στους εαυτούς μας την γιγάντωση της φτώχειας και περιμένουμε τα μαθηματικά αποθέματα κάποιων πλουσίων για να αποκαταστήσουν το τεράστιο έλλειμα ανθρωπιάς που σίγουρα προυπήρχε της γνωστής οικονομικής κρίσης.<br /><br />Θυμάμαι την κυρία Κατίνα στην παιδική μας γειτονιά να μας φέρνει μισό καρβέλι ζυμωτό ψωμί γνωρίζοντας ότι το εκτιμάμε. Τι όμορφη εικόνα. Ο πλούσιος κυρ-Νίκος να καβαλάει τα κάγκελα με μία ψαρόσουπα..Η κα Μαριανού να μας φέρνει κρέμες απο ανθό ορύζης Γιώτης.. <br /><br />Τι στο διάολο έχουμε πάθει και γίναμε τόσο γουρούνια? <br /><br />ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ<br />http://www.facebook.com/event.php?eid=100235780018565&ref=mf<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-1646171022539038118?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-32942487559674767802010-03-21T16:48:00.001+02:002010-03-21T16:51:43.774+02:00Σε κυβερνητικό ή μήπως σε κρατικό που πάντως επηρεάζει καθοριστικά κρίσιμες κυβερνητικές αποφάσεις σχετικά με την οικονομία και τη διαχείριση των δημοσιονομικών μας προβλημάτων; Πως θα σας φαινόταν αν ο προπονητής του Ολυμπιακού έπαιζε 100 εκατομμύρια στο Προ-Πο, ποντάροντας στην ήττα και τον υποβιβασμό της ομάδας του και συνιστώντας στους φίλους του να κάνουν το ίδιο; Τι θα έκαναν οι οπαδοί των Ερυθρολεύκων σε έναν τέτοιο προπονητή. Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι κάνει η τράπεζα Γκόλντμαν Ζακς, κύριος σύμβουλος επί σειρά ετών των ελληνικών κυβερνήσεων σε θέματα χρέους και ιδιωτικοποιήσεων, προνομιακός συνομιλητής των Πρωθυπουργών και από τους κύριους διαχειριστές του δημόσιου χρέους μας.<br /><br />Με το ένα χέρι, η τράπεζα κερδίζει δισεκατομμύρια από τις “συμβουλές” της και τη διαχείριση του χρέους. Με το άλλο, παίζει στην αγορά CDS ποντάροντας στη χρεωκοπία της Ελλάδας, σε στενή συνεργασία με το κερδοσκοπικό χετζ φαντ Πόλσον, που κέρδισε του κόσμου τα λεφτά στην κρίση του 2008.<br />H Γκόλντμαν φροντίζει ταυτόχρονα να υπονομεύει την ελληνική αξιοπιστία, τινάζοντας στον αέρα τα ελληνικά επιτόκια και οδηγώντας τη χώρα στον γκρεμό!<br />Αν δεν χρεωκοπήσει η Ελλάδα κερδίζει από τα αυξημένα επιτόκια, αν χρεωκοπήσει κερδίζει από τη χρεωκοπία. Κερδίζει στήνοντας τη φούσκα, κερδίζει και ξεφουσκώνοντας τη φούσκα, πιστή στην αρχή “άρπαξε το τσεκ πριν σκάσει το καρπούζι”.<br />Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα καρπούζι. Η τράπεζα το παρουσιάζει ως υπαρκτό, κερδίζει από την πώλησή του και το αφήνει να σκάσει πριν το πάρει στα χέρια του ο αγοραστής.<br />Δεν είναι πρώτη φορά που το κάνει, είναι η πάγια μέθοδός της, χάρη στην οποία κυριάρχησε στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική αγορά, εξοντώνοντας τους ανταγωνιστές.<br />Η Γκόλντμαν γιγαντώνεται απομυζώντας τους πελάτες-θύματα, γι’ αυτό την ονόμασε βαμπίρ η Λιμπερασιόν.<br />Τα ίχνη της εντοπίζονται πίσω από όλες τις φούσκες και οικονομικές καταστροφές (κερδοσκοπία πετρελαίου, μετοχών υψηλής τεχνολογίας κ.ο.κ.).<br />Η τράπεζα πρωταγωνίστησε στα σάπια στεγαστικά δάνεια, οδηγώντας στην καταστροφή του 2008. Τότε, οι τραπεζίτες ανάγκασαν τις κυβερνήσεις να ξοδέψουν 11.400 δισεκατομμύρια δολλάρια (αν έχετε τρόπο να φαντασθείτε ένα τέτοιο ποσό) για να καλύψουν τις νομότυπες ή μη απάτες των τραπεζών.<br />Αφού σώθηκαν οι από τη χρεωκοπία, βγάζοντας μάλιστα και κάτι τις, οι τραπεζίτες επανήλθαν στα ίδια βάζοντας στο στόχαστρο ευάλωτα κράτη. Και δοκιμάζοντας το ευρώ, προτού κατοχυρωθεί ως παγκόσμιο αποθεματικό, υπονομεύοντας την αμερικανική κυριαρχία.<br /><br /><br />Η ΦΙΡΜΑ<br />Οι Αμερικανοί λατρεύουν τα παρατσούκλια. Τη CIA τη λένε «The Company» (H Εταιρεία). Τη Μαφία «The Family» (Η Οικογένεια). Την Goldman Sachs «The Firm» (Η Φίρμα). Γκόλντμαν και Σαξ ήταν δύο Γερμανοεβραίοι μετανάστες. ‘Ιδρυσαν την τράπεζα το 1869, αλλά δεν θα μπορούσαν ίσως να φανταστούν ότι θα γινόταν σήμερα η μεγαλύτερη στον κόσμο, αλλά και μια πραγματική, αν και αφανής, όσο μπορεί, υπερκυβέρνηση του κόσμου.<br />Η Γκόλντμαν δεν έχει απλώς καλές σχέσεις με την αμερικανική κυβέρνηση, είναι, σε μεγάλο βαθμό, η κυβέρνηση. Το μυστικό της επιτυχίας της; ‘Εσπαγε πρώτη όλες τις κρατικές ρυθμίσεις και ηθικές δεοντολογίες, ποντάροντας και κερδίζοντας από την χρεωκοπία των πελατών της! Μπορούσε να το κάνει, γιατί είχε ανθρώπους της στην κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, σε ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες και την ίδια την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Επηρεάζει καθοριστικά τις αποφάσεις που διαμορφώνουν την τραπεζική αγορά και τις ρυθμίσεις της.<br />Η αχαλίνωτη κερδοσκοπία της συνέβαλε στο Κραχ του 1929. ”In God we Trust” γράφει κάθε δολλάριο, ΅In Goldman Sachs we Trust”, παρέφρασε ο Τζων Κένεθ Γκαλμπρέιθ, που της αφιέρωσε ένα κεφάλαιο του βιβλίου του για την κρίση. Στις δεκαετίες του “κρατισμού” που ακολούθησαν, η Γκόλντμαν έγινε πιο προσεκτική, έφτιαξε το όνομά της και είχε μάλιστα μότο την “μακροπρόθεσμη απληστία”. Διεύρυνε προσεκτικά την επιρροή της, διεισδύοντας σταδιακά και “φυτεύοντας” τους ανθρώπους της στα βασικά κέντρα οικονομικής εξουσίας ΗΠΑ και Ευρώπης, στις κυβερνήσεις και τις κεντρικές τράπεζες. ‘Ωσπου, οι σταδιακές “απελευθερώσεις” της αγοράς χρήματος πέρασαν το κρίσιμο σημείο, στα τελευταία χρόνια Κλίντον, με Υπουργό Οικονομικών τον Ρούμπιν, επιτρέποντας στην τράπεζα να παίξει άγρια το “μεγάλο παιχνίδι” της, την οικοδόμηση μιας παγκόσμιας “Αυτοκρατορίας του Χρήματος”<br />Η Γκόλντμαν εκμεταλλεύθηκε τις “απελευθερώσεις” και την κατάργηση των περισσότερων φραγμών και ρυθμίσεων (που συχνά προκάλεσε η ίδια), συμπρωταγωνιστώντας στο στήσιμο της μιας φούσκας μετά την άλλη. Μπόρεσε να το κάνει, γιατί επηρέαζε με τους ανθρώπους της καθοριστικά την αμερικανική και ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική.<br />Η μεγάλη ευκαιρία της ήταν η κρίση του 2008. Πρωταγωνίστησε στον μπουμ των στεγαστικών δανείων προς αναξιόπιστους δανειολήπτες, μετά ανακάτεψε τα “τοξικά δάνεια” με υγιέστερα προϊόντα και τα πούλησε ως υγιή. Μετά κερδοσκόπησε εις βάρος των αγοραστών των προϊόντων της στην δευτερογενή αγορά CDS, των ασφαλιστικών συμβολαίων έναντι αναξιόπιστων χρεών, επιταχύνοντας την κρίση. Από τη μια κέρδισε μεταπουλώντας στεγαστικά δάνεια, από την άλλη ποντάροντας και συμβάλλοντας στην καταστροφή των προϊόντων της. Κύριο εργαλείο της ήταν η αγορά CDS (Credit Default Swaps), δευτερογενών χρηματοπιστωτικών προϊόντων, ασφαλίστρων έναντι χρεωκοπίας, μια από τις πιο αδιαφανείς και πιο απορυθμισμένες. Τρεις τράπεζες ελέγχουν το 75% της αγοράς, Γκόλντμαν, J.P. Morgan και Ντώυτσε Μπανκ.<br />¨Όταν ξέσπασε η κρίση, η Γκόλντμαν χρησιμοποιίησε τον άνθρωπό της στην κυβέρνηση, τον Υπουργό Οικονομιών Πόλσον για να αποτρέψει κάθε συνδρομή στις τράπεζες, οδηγώντας στη χρεωκοπία τον κύριο ανταγωνιστή της, τη Λήμαν Μπράδερς. Όταν η Λήμαν χρεωκόπησε, ο Πόλσον άλλαξε αμέσως ρότα και έσπευσε να διασώσει τις υπό χρεωκοπία τράπεζες. Η Γκόλντμαν όχι μόνο απηλλάγη του κύριου ανταγωνιστή, αλλά και κέρδισε 13 δις δολλάρια από το σχέδιο σωτηρίας. (Μια εκπληκτική έρευνα για την Γκόλντμαν Ζακς δημοσιεύεται στο περιοδικό “Τετράδια”, τεύχος 57-58, των εκδόσεων “Στοχαστής”). Σε αυτή την “τράπεζα που τρομάζει”, κατά την έκφραση της Λιμπερασιόν, ανέθεσαν διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις, μετά το 1998, σημαντικό μέρος της διαχείρισης του ελληνικού χρέους και της εμπιστεύτηκαν το μέλλον του ελληνικού λαού.<br /><br /><br />“Η Γκόλντμαν Ζακς είναι παντού”<br />H φράση ανήκει στον Ματ Ταιμπι, ερευνητή δημοσιογράφο, που υπογράφει μια μεγάλη έρευνα για την Γκόλντμαν στο περιοδικό Rolling Stone. H μέθοδος της Φίρμας είναι ο … εισοδισμός, τόσο επιτυχής που η τράπεζα απέκτησε και δεύτερο παρατσούκλι, αφού την ονομάζουν και “κυβέρνηση Ζακς”. Επιλέγει στελέχη της, τα κάνει εκατομμυριούχους και μετά τους …,βρίσκει δουλειά στις κεντρικότερες θέσεις του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Ιδού μερικά από τα αστέρια του διεθνούς δικτύου της:<br />Mario Draghi .Υπεύθυνος ιδιωτικοποιήσεων στην Ιταλία (1991-2001), αντιπρόεδρος Ευρώπης της Goldman Sachs (2001-2006), Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας, υποψήφιος για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Otmar Issing .Επικεφαλής οικονομολόγος και αρχιτέκτονας της νομισματικής στρατηγικής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας (1998-06), διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs, Πρόεδρος του Center for Financial Studies στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Με πρόσφατο άρθρο του στους Financial Times συγχαίρει τους Ευρωπαίους ηγέτες για τη σθεναρή αντίστασή τους στην καταστροφική, όπως την χαρακτηρίζει, ιδέα μιας ευρωπαϊκής βοήθειας στην Ελλάδα. Η εφημερίδα αναφέρει όλες τις ιδιότητες του αρθρογράφου, πλην αυτής του συμβούλου της Goldman Sachs.<br /><br /><br />Lloyd Blankfein .Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής της Goldman Sachs. <br />Ο χειρότερος Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής του 2009 κατά το Forbes, πρόσωπο της χρονιάς κατά τους Financial Times. Ετήσια αμοιβή 53 εκατομμύρια δολλάρια.<br />Henry Paulson .Μετά από 30 χρόνια στη Φίρμα, έγινε Υπουργός Οικονομικών του Μπους. Lawrence Summers .Σύμβουλος του Κλίντον, του Μπους και του Ομπάμα. Αρχιτέκτονας της φιλελευθεροποίησης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Προστατευόμενος του Ρούμπιν, βετεράνου της Φίρμας Dan Jester .Στην κυβέρνηση Ομπάμα. Αναμείχθηκε στη διάσωση της ΑΙG, όπου ένα μεγάλο μέρος από το κεφάλαιο που δαπανήθηκε κατέληξε στην Goldman Sachs<br /><br /><br />Η επιχείρηση “Χρεωκοπία της Ελλάδας”<br />To 1998 η ελληνική κυβέρνηση έθεσε ως κύρια επιδίωξη την ένταξη στην ΟΝΕ. Τα νούμερα δεν έβγαιναν. Η Αθήνα θα μπορούσε ίσως να περιορίσει τη φοροδιαφυγή των μεσαίων-ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων που δεν συνηθίζουν να πληρώνουν φόρους, αφήνοντας την στήριξη του κράτους στους μισθωτούς και συνταξιούχους (που ταυτόχρονα κατηγορούν ως ανεπρόκοπους). Θα μπορούσε να περιορίσει την παραοικονομία ή το κόστος της διαφθοράς. Θα μπορούσε να σκεφτεί άλλες αναπτυξιακές στρατηγικές. Προτίμησε τον εύκολο, αν και πανάκριβο, δρόμο, το μασκάρεμα του χρέους. Για να το κάνει απευθύνθηκε, σύμφωνα με τους New York Times και τη Wall Street Journal, στη διαβόητη Goldman Sachs. Για τη συνεργασία αυτή την εγκαλεί τώρα και ζητά να πληροφορηθεί τι έγινε η Κομισιόν. Γράφει σε μια έρευνά του το γαλλικό Μαριάν:<br />“Για την πιο μεγάλη τράπεζα του κόσμου, η πατρίδα της δημοκρατίας μετετράπη σε αγελάδα προς άρμεγμα…¨Όταν ο Γκάρυ Κον προσγειώνεται στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, το 2001, οι έλληνες αξιωματούχοι τον περιμένουν όπως τον Μεσσία…O Κώστας Σημίτης αποφασίζει να βάλει τον λύκο μέσα στο μαντρί”. H Γκόλντμαν Σαχς, γράφει το περιοδικό, “διαφθείρει” την ελληνική κυβέρνηση “πείθοντάς” την ότι μπορεί με τα προϊόντα της να χρηματοδοτεί τις δαπάνες της. Η Γκόλντμαν βγάζει 300 εκατομμύρια δολλάρια, για να κρύψει η ελληνική κυβέρνηση, όλο κι όλο, ένα δάνειο ενός δις. 30% εις βάρος του ελληνικού δημοσίου πάει το νταβατζηλίκι. Ο οίκος αξιολόγησης Μούντις καλύπτει την επιχείρηση αξιολογώντας με άριστα την Ελλάδα. Η ατιμωρησία οδηγεί σε μονιμοποίηση των πρακτικών. Το τελευταίο από αυτά τα προϊόντα είναι ο “Titlospe”, δάνειο 5,3 δις το 2009.<br />Με τη μέθοδο αυτή, η Αθήνα χρησιμοποίησε διάφορα δομημένα προϊόντα για να κρύψει το πραγματικό ύψος του χρέους επιτρέποντας στην Ελλάδα να εκπληρώσει τεχνικά, όχι όμως και ουσιαστικά, τα κριτήρια του Μάαστριχτ, πρακτική που άρχισε το 1998 και συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 2009. Η Γκόλντμαν, η Εθνική Τράπεζα και η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησαν ένα “νεφέλωμα” διεθνών εταιρειών που ειδικεύτηκαν στην αγοραπωλησία ελληνικών τίτλων μετασχηματισμένων σε ιδιόμορφα, δομημένα προϊόντα.<br />¨Όλα ήταν νόμιμα, υποστηρίζεται σήμερα. Και τα δάνεια στους άστεγους που ανατίναξαν το τραπεζικό σύστημα νόμιμα ήταν, δεν ήταν όμως προς το δημόσιο συμφέρον. H φούσκα που δημιουργήθηκε είναι αυτή ακριβώς που σκάει σήμερα στα μούτρα μας, έχοντας οδηγήσει το ελληνικό κράτος στα πρόθυρα της κατάρρευσης.<br />Η Κομισιόν πάντως δεν έχει πεισθεί για τη νομιμότητα ορισμένων από τις διαδικασίες αυτές. ¨Ενα από τα συνηθέστερα κόλπα της Γκόλντμαν είναι η έκδοση χρεωγράφων σε άλλο νόμισμα από μια χώρα και η εν συνεχεία χρήση swaps για κάλυψη από αλλαγές ισοτιμιών. Το κόλπο, που υποπτεύεται η Κομισιόν ότι έγινε και εξετάζει τη νομιμότητά του, αρχίζει από κει και πέρα, με την αυθαίρετη αλλαγή από την κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα της ισοτιμίας, χωρίς να το ανακοινώσει σε κανένα, σύμφωνα με το γαλλικό ρεπορτάζ. Με τον τρόπο αυτό, βελτιώνει την αξία του χρέους. Η δεύτερη μέθοδος είναι η πρόβλεψη μελλοντικών εξόδων.<br />Σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, η Γκόλντμαν πρότεινε στην κυβέρνηση της ΝΔ να προεξοφλήσει έσοδα των αεροδρομίων, “μειώνοντας” λογιστικά το χρέος κατά 0,5% του ΑΕΠ. Για την ωραία αυτή συμβουλή, ένα ακόμα λογιστικό τρικ, το ελληνικό κράτος πλήρωσε ένα ποσό 200-300 εκατομμυρίων ευρώ.<br />Το γεγονός ότι και άλλες ευρωπαϊκές χώρες προσέτρεξαν στη “δημιουργική λογιστική”, σε νομότυπες απάτες, δεν απαλλάσσει τους ¨Ελληνες ιθύνοντες των ευθυνών τους, δείχνει όμως τον βαθμό διάβρωσης και εξάρτησης και άλλων Ευρωπαίων. Είναι πολύ δύσκολο επίσης να πιστέψουμε ότι Βρυξέλλες, Παρίσι και Φρανκφούρτη δεν ήξεραν και δεν άφησαν να γίνουν όλα αυτά, προφανώς αποβλέποντας σε μεγάλα πολιτικά-οικονομικά οφέλη. Η Φρανκφούρτη παίρνει κάθε χρόνο λεπτομερείς εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδας. Γνωρίζει ακριβώς πόσο είναι το χρέος. Το ξέρανε και το Νοέμβριο, όταν η κυβέρνηση τους ανακοίνωσε ότι είναι διπλάσιο, όπως το ήξεραν και οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης και οι τράπεζες, κάνανε όμως τους έκπληκτους. Η ευθύνη είναι μοιρασμένη, αλλά οι ¨Ελληνες θα πληρώσουν τη νύφη.<br />Η υπόθεση δείχνει επίσης πόσο η Ευρώπη είναι υπονομευμένη εκ των έσω, αφού αναθέτει σε αμερικανικές τράπεζες τη διαχείριση των πιο σημαντικών πτυχών και ευάλωτων σημείων των οικονομικών της (όπως κάνει άλλωστε και στους τομείς προσωπικών δεδομένων, περιλαμβανομένων των τραπεζικών λογαριασμών και κάθε άλλης πληροφορίας που μεταφέρει στις αμερικανικές υπηρεσίες, δήθεν για την τρομοκρατία). Πρόσφατα, ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής αποκάλυψε με ερώτησή του την αναγνώριση, σε κανονισμό της Κομισιόν, του ρόλου των τριων κυρίως αμερικανικών οίκων αξιολόγησης, την ίδια στιγμή που το αμερικανικό Κονγκρέσο τους καλεί να δώσουν εξηγήσεις!<br />Η Ελλάδα έκρυψε με τον τρόπο αυτό τα προβλήματα κάτω από το χαλί, ώσπου, στις αρχές του 2009, άρχισαν να έρχονται οι πληροφορίες από τη Γερμανία για κίνδυνο χρεωκοπίας της Ελλάδας (σχετικά δημοσιεύματα του Σπήγκελ και άρθρο του Κώστα Σημίτη στην Ημερησία). Τον Σεπτέμβριο 2009, με πρωτοβουλία της Γκόλντμαν και μεσολαβητή την εταιρεία Markit, συγκροτείται κονσόρτσιουμ 12 τραπεζών που δημιουργεί ειδικό ίντεξ στην αγορά CDS για την κάλυψη αυξημένου ρίσκου του χρέους Ελλάδας, Ισπανίας και Πορτογαλίας, εν αναμονή του κερδοσκοπικού παιχνιδιού (iTraxxSovX Western Europe). Πρόκειται κατ¨ουσίαν για στοίχημα στη χρεωκοπία των τριων κρατών, που στήνει ο σύμβουλός μας.<br />H Goldman γνωρίζει άριστα όλες τις πτυχές του ελληνικού χρέους. Γνωρίζει επίσης τι πρόκειται να γίνει, αφού η ίδια το ετοιμάζει. Τι κάνει; Περιμένει να περάσει ένας μήνας από τις εκλογές, να συνειδητοποιήσει η νέα κυβέρνηση το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και στέλνει, σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, αντιπροσωπεία τραπεζιτών στην Αθήνα, υπό το Νο 2 της τράπεζας Γκάρι Κον. Γίνονται δύο συναντήσεις (έχουν γίνει και αρκετές άλλες στο εξωτερικό). Mία στο Υπουργείο Οικονομικών και μία στο ξενοδοχείο “Πεντελικόν” της Κηφισιάς. Προτείνουν ένα ακόμα χαριτωμένο προϊόν τους, σχεδιασμένο να στείλει στο μέλλον το κόστος του ΕΣΥ. Λίγο πριν σπρώξουν την Ελλάδα στην Καιάδα, ετοιμάζονται να της αρπάξουν κάτι ακόμα.<br /><br /><br />Η τελική επίθεση<br />Τον Δεκέμβριο, η επίθεση αρχίζει μέσω των οίκων αξιολόγησης που υποβαθμίζουν την ελληνική πιστοληπτική ικανότητα, παρόλο που γνώριζαν μια χαρά εδώ και καιρό την πραγματική κατάσταση. Η ελληνική αξιοπιστία πλήττεται από παντού. H Goldman εξακολουθεί πάντως να βγάζει ένα “σκασμό λεφτά”, όπως με την έκδοση του δανείου της 25.1.2010. Ενώ συνεχίζει να κερδίζει από τη διαχείριση του χρέους, δεν περιμένει ούτε μια μέρα από την πώληση του δανείου και ξαναχτυπάει την Ελλάδα μέσω των Financial Times, προνομιακού εκφραστή και του Σίτι και της Κομισιόν (τέτοια είναι τα ευρωπαϊκά χάλια). Παίζοντας έτσι διπλό παιχνίδι και εις βάρος της Ελλάδας, και εις βάρος των άλλων πελατών της, αγοραστών του τελευταίου δανείου, που βλέπουν τα ελληνικά επιτόκια και spread να εκτινάσσονται αμέσως μετά.<br />Η λονδρέζικη εφημερίδα γράφει ότι η Αθήνα θέλει να δανειστεί από την Κίνα μέσω της Γκόλντμαν. Το δημοσίευμα προκαλεί αμέσως αύξηση του πρίμιουμ για το χρέος. Κανείς δεν πιστεύει ότι η εφημερίδα μπορούσε να δημοσιεύσει τέτοια είδηση, χωρίς να την επιβεβαιώσουν από την Γκόλντμαν. Κατ’ άλλους την είδηση την έδωσε η ίδια η Γκόλντμαν όταν πληροφορήθηκε (άραγε από ποιόν;) ότι ο Γ. Παπανδρέου σκέφτεται να προχωρήσει σε διακρατική συμφωνία με την Κίνα προκειμένου οι Ασιάτες της Cosco που έχουν πάρει το λιμάνι του Πειραιά να αναλάβουν ένα σημαντικό κομμάτι του δανεισμού της χώρας. Η τράπεζα δεν περιορίζεται φυσικά στα κέρδη από το ελληνικό χρέος. Κερδοσκοπεί αμέσως κατά του ευρώ, πιστή στην αρχή “αγοράζουμε στη φήμη και πουλάμε στο γεγονός”. Μεταξύ 26.1 και 2.2 οι αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες και τα χετζ φαντ, μεταξύ των οποίων και η Γκόλντμαν, ρευστοποιούν συμβόλαια αξίας 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, περισσότερα από τον Σεπτέμβρη του 2008, στο απόγειο της οικονομικής κρίσης.<br />Από την αγορά CDS, παίζοντας δηλαδή τη χρεωκοπία της Ελλάδας, η Γκόλνtμαν υπολογίζεται ότι κέρδισε ένα έως τρια δισεκατομμύρια δολλάρια. Οι χρηματιστές της Γουώλ Στρητ σφυρίζουν αδιάφορα, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους: “η δουλειά μας είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί στους ¨Ελληνες πολίτες, δεν υπάρχει εξάλλου νόμος που να απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον μαλάκα” (δήλωση του Αμίτ Σαρκάρ, επικεφαλής αμερικανικού επενδυτικού ταμείου, Μαριαν, 20.2.2010)<br /><br /><br />Το διακύβευμα: υποδούλωση Ελλάδας, υποδούλωση Ευρώπης<br />Η Ελλάδα γίνεται προνομιακή δίοδος για τον έλεγχο της Ευρώπης και την εξασθένηση του ευρώ, προτού το ευρωπαϊκό νόμισμα καταστεί κύριο αποθεματικό. Επιδιώκεται επίσης να γίνει το νέο υπόδειγμα μιας Ευρώπης χωρίς κοινωνικό κράτος. Μέρκελ και Σαρκοζί άρχισαν να καταλαβαίνουν μόλις αυτό τον μήνα τι συμβαίνει και τις συνέπειες για την Ευρώπη και παραμένουν βασικά αμήχανοι, παρόλο που έχουν εύκολες λύσεις, που περιγράφουν αρκετά έντυπα, όπως έκδοση ευρωομολόγων ή αγορά από την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα του ελληνικού χρέους, που θα τσάκιζε τα πόδια των κερδοσκόπων και θα τους ανάγκαζε να ξανασκεφτούν πολλές φορές πριν ξαναεπιτεθούν.<br />Βερολίνο όμως και Παρίσι παραμενουν δέσμιοι της ιδεολογίας και της αρχιτεκτονικής του ευρώ που τους εμποδίζει να αντιδράσουν με άλλο τρόπο, εκτός από το να απαιτούν περίπου την αυτοκτονία της ελληνικής κοινωνίας. Η Ευρώπη είναι εκ των ένδον υπονομευμένη, όπως αποδεικνύει η δραστηριότητα κατά της Ελλάδας της Ντώυτσε Μπανκ, της PNB Paribas, της Σοσιετέ Ζενεράλ και των ελβετικών τραπεζών στην αγορά CDS, αλλά και η στάση των αρμοδίων της Κομισιόν, των “ευρωπαίων ηλιθίων”, όπως τους αποκαλούν οι Γάλλοι.<br />Η “παγκοσμιοποίηση” είναι φτιαγμένη από και για τους Αγγλοσάξωνες. ¨Οσο για το ελληνικό ζήτημα μοιάζει για ορισμένα τουλάχιστο γαλλικά έντυπα μια μάχη μεταξύ δημοκρατίας και ολοκληρωτισμού, όπως υποδεικνύει η Λιμπερασιόν δημοσιεύοντας, δίπλα-δίπλα, τη φωτογραφία της Βουλής των Ελλήνων και του ουρανοξύστη Goldman Sachs, της μεγαλύτερης τράπεζας του κόσμου που χρησιμοποιεί όλη της τη δύναμη εναντίον μιας μικρής ευρωπαϊκής χώρας.<br /><br />Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου<br /><br />Kόσμος του Επενδυτή, 27.2.2010 <br />http://greeknation.blogspot.com/2010/03/goldman-sachs.html<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-3294248755967476780?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-34436552961022108162010-02-05T03:13:00.003+02:002010-02-05T03:16:12.726+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/S2tw_PbsWtI/AAAAAAAAAH8/KhXoyBXDTNU/s1600-h/oi+rages+piso+mou+poster.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 231px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/S2tw_PbsWtI/AAAAAAAAAH8/KhXoyBXDTNU/s320/oi+rages+piso+mou+poster.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5434561607129389778" /></a><br /><br /><br />'Γιώργο είσαι να πάμε, θα φάμε και σουβλάκια μετά' !!<br /><br />Η πρόταση του πατέρα του παιδικού μου φίλου Βασίλη να μας πάει στην όπερα δεν θα μπορούσε με άλλο τρόπο να γίνει ελκυστική. Τότε η λέξη σουβλάκι ακουγόταν όπως η λέξη μονόπετρο σε κορίτσι παντριάς στην Δραπετσώνα..<br /><br />Χειμώνας 1972 και ανάμεσα στα χουντοκρατούμενα στενά της ομορφότερης γειτονιάς στην Αγία Παρασκευή γλυστράμε με το μοναδικό Fiat 130 που υπήρχε στην Ελλάδα. Οδηγός ο Νίκος Πανόπουλος, λάτρης της ζωής, της τέχνης, των ανθρώπων και.. των καζίνο.<br /><br />Πάρκαρε ως συνήθως άτσαλα επάνω στο πεζοδρόμιο απέναντι απο την Λυρική Σκηνή στην Ακαδημίας και κρατώντας μας τα χέρια μας πέρασε απέναντι.<br />Είμασταν οι μοναδικοί πιτσιρικάδες στο φουαγιέ και όλοι οι υπόλοιποι μεγάλοι, καλοντυμένοι, δηλαδή αδιάφοροι σε μάς.<br /> <br />Το έργο ξεκίνησε και πραγματικά τα 'σσσ' και τα 'ησυχία' που μας έλεγαν ασκούσαν ακόμη μεγαλύτερη πίεση σε αυτήν του εξίσου αδιάφορου έργου. Για εμένα το μόνο καλό που του βρήκα ήταν ότι κατάλαβα ότι αυτό το πράγμα λέγεται όπερα!!<br /> <br />Ο νούς μας δεν ήταν ούτε στον Ροσίνι ούτε στον Χωραφά αλλά στο σουβλατζίδικο που περίμενε απ'έξω. Με εκείνο το κόκκινο πιπέρι που κόλλαγε στα μούτρα μας και μοιάζαμε σαν κλόουν...Με τα χέρια μας που μυρίζανε μέχρι να γυρίσουμε στο σπίτι..Αλλά και με την αίσθηση της περιπέτειας που είχε κάθε εξόρμηση μακριά απο την γειτονιά και μας έκανε πάντα να ονειρευόμαστε ότι υπάρχουνε τόσοι πολλοί κόσμοι που περιμένουν να τους ανακαλύψουμε όταν κι εμείς γίνουμε μεγάλοι..<br /><br />Γενάρης 2010, με λιγότερο πολυτέλεια, στου Ψυρρή αυτή την φορά, με την Δώρα και την Δέσποινα βλέπουμε το αριστούργημα του Χάρη Ρώμα 'Οι Ράγες πίσω μου'.<br />Μαζί του ο Δημήτρης Καρατζιάς, ο Αναστάσης Κολοβός και η Θωμαίς Ανδρούτσου. <br />Ένα κουαρτέτο που θα θυμάμαι όσο ζώ..<br /><br />Βγαίνουμε απο το θέατρο Αποθήκη μαγεμένοι. Λίγα μέτρα πιό πέρα ένα μπαράκι. Boo! έγραφε η ταμπέλα αλλά δεν μας φόβισε και μπήκαμε μέσα..<br /><br />Ο Κώστας ο ιδιοκτήτης μας περιποιήθηκε με 'υποβρύχια' ενώ ο Νίκος ο dj έντυνε με εξαίρετη μουσική την χαρά μας που φτάσαμε μέχρι εδώ, να μοιραζόμαστε τρεις άνθωποι<br />την ομορφιά που πήραμε με ένα έργο γραμμένο απο έναν 'αστείο' ηθοποιό (τρομάρα μου) που όποτε τον πετύχαινα στο ζάπινγκ τον άλλαζα.. <br /><br />Θυμήθηκα πόσα χρωστάω στον μακαρίτη τον κυρ Νίκο που λαδώνοντάς μας με σουβλάκια μας παρέσερνε να παίρνουμε και μια μικρή γεύση απο τον απέραντο κόσμο της τέχνης που μπορεί να μας ταξιδέψει σε όλους εκείνους τους κόσμους που δεν έχουμε επισκεφθεί ακόμα αλλά και σε όλους εκείνους που περάσαμε βιαστικά και δεν χαρήκαμε..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-3443655296102210816?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-23342277518634797852009-12-31T21:35:00.003+02:002009-12-31T21:42:22.937+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/Szz-Now4ZdI/AAAAAAAAAH0/liPGW3NEjtU/s1600-h/c130.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/Szz-Now4ZdI/AAAAAAAAAH0/liPGW3NEjtU/s320/c130.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421487561681429970" /></a><br /><br />Η απόσταση απο την πύλη μέχρι την πίστα πρέπει να ήταν ενάμισυ χιλιόμετρο. <br />Η πύλη άνοιξε και ο οδηγός του ‘μεγάλου’ πέρασε την φρουρά με ταχύτητα και ίσως και με κάποια υπεροψία, ξέρετε, όπως αυτό το ανεδαφικό που μερικές φορές αισθανόμαστε όταν πιστεύουμε ότι κάνουμε κάτι πολύ σημαντικό και εξ αυτού πολλοί γύρω μας προκύπτουν ‘κατώτεροι’... Τι αστείοι που είμαστε...<br /><br />Στον διάδρομο είδα 2-3 σιλουέτες αφώτιστες και βγαίνοντας απο το αυτοκίνητο χαιρέτησα τον οδηγό ενώ την πόρτα μου την άνοιξε ένας μάλλον ανώτατος αξιωματικός που κρατούσε και μία σακούλα σουπερμάρκετ με κάτι μέσα. Ήταν ο διοικητής, γεμάτος ενθουσιασμό λες και άνοιγε την πόρτα στην Ναόμι Κάμπελ (αν και δεν υπήρχε αυτή τότε αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ). Μου σφίγγει το χέρι και μου λέει το όνομά του, τον βαθμό του και την ιδιότητά του και αμέσως με παίρνει αγκαλιά απο τον ώμο να με συνοδέψει έως την μπουκαπόρτα του C-130 λες και κάναμε χρόνια κολλητή παρέα... ‘’ Επειδή θα κάνετε πρωτοχρονιά στον αέρα έβαλα ένα ουισκάκι σαν κι αυτό που αγαπάει ο ‘μεγάλος’ για να πείτε ένα χρόνια πολλά με το πλήρωμα’’ και μου έδωσε την σακούλα.<br /><br />Η ώρα ήταν περίπου 10 το βράδυ με υγρασία απο τις προηγούμενες μέρες που έβρεχε ασταμάτητα και κάμποσο κρύο. Με τρείς ακόμα χειραψίες απογειωθήκαμε στον σκοτεινό ουρανό και ο μηχανικός αμέσως με πλησίασε και με ρώτησε αν θα ήθελα να μου φέρει ένα ποτήρι. Φέρε ποτήρια για όλους του είπα και με το σουγιαδάκι που πάντα κουβαλούσα άνοιξα το δύσκολο πώμα του μπουκαλιού σκεφτόμενος ότι αν κάτι πάει στραβά ίσως και να μην ξαναδώ την Ελλάδα (ούτε κι αυτή εμένα...) οπότε ήδη ήμουν σίγουρος ότι το μπουκάλι θα αδειάσει πριν τα μεσάνυχτα.<br />Τσουγκρίσαμε όλοι στο cockpit και ανταλλάξαμε ευχές που όλες είχαν να κάνουν με το ταξίδι πρώτα, την αποστολή και την Ελλάδα στο τέλος. <br /><br />‘θέλετε ένα’ μου κάνει ο μηχανικός και μου προτείνει ένα πακέτο Dunhill κασετίνα. Η εικόνα αυτής της μάρκας και του συγκεκριμμένου μοντέλου πάντα με πήγαινε στα παιδικά χρόνια όταν ο μεγάλος μας αδερφός κάπνιζε και μιά φορά του πέσανε απο το μπουφάν την νύχτα και του τα έβαλα πάλι στην τσέπη του αφότου παρατήρησα αυτό το άγνωστο και πολυτελές τότε σε μένα πακέτο.<br />Θα κάνω απο τα δικά μου σε ευχαριστώ του είπα και βυθίστηκα ξανά στις ανήσυχες σκέψεις της αποστολής.<br />Έπρεπε δε να περάσουν και τα πρώτα είκοσι λεπτά για να δώσω στον κυβερνήτη το σχέδιο πτήσης και όσο και να το κάνουμε αυτό πάντα δημιουργούσε σε αυτούς τους πειθαρχημένους ανθρώπους μία νευρικότητα, κάτι που το έφερνα επάνω μου σαν βάρος που δεν έφευγε μέχρι να μάθουνε που πάμε. <br />Σε ευτό όμως το ταξίδι η στατιστική δεν βοήθησε καθόλου. Μόλις έδωσα τον σφραγισμένο με διπλωματικό βουλοκέρι φάκελο στον κυβερνήτη τον άνοιξε και σε δευτερόλεπτα σκοτείνιασε το πρόσωπό του. Με κοιτάζει με φανερή ανησυχία και μου λέει: ‘’ Θα έχουμε σοβαρό θέμα με το νατοικό ραντάρ, έχετε κάνει τις σχετικές ενέργειες απο το υπουργείο?’’ <br /><br />Εγώ δεν γνώριζα αυτή την λεπτομέρεια και πραγματικά θορυβήθηκα ακόμα παραπάνω αφού μέχρι εκείνη την στιγμή οι σκέψεις μου ήταν στα δεδομένα της αποστολής μου αλλά όχι και σε τυχόν προβλήματα του ταξιδιού, ειδικά σαν κι αυτό που μου περιέγραφε ο εξαιρετικά έμπειρος κυβερνήτης.<br />Έπρεπε να επικοινωνήσω με Αθήνα άμεσα αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια. Δεν είχαμε βγεί ακόμα απο τον εθνικό εναέριο χώρο και με το ραντάρ συνδεθήκαμε με το πεντάγωνο και απο εκεί με την οικία του ‘μεγάλου’ για να τον ενημερώσω. ‘Δεν μας ενδιαφέρει το νατοικό ραντάρ κύριε κυβερνήτα’ μου είπε να μεταφέρω ψυχρά στον πιλότο καθώς δεν γνώριζε ότι η συνομιλία μας ακούγεται τουλάχιστον απο τους χειριστές του αεροπλάνου... (εγώ ήδη γνώριζα ότι κάθε μας συνομιλία ακούγεται μέχρι το Langley…)<br /><br />Θέλαν δεν θέλαν αλλάξανε την πορεία σύμφωνα με το σχέδιο πτήσης και για μισή ακόμα ώρα είχε πέσει βουβαμάρα. Μόνο ο μηχανικός το πάλευε λιγάκι με τις προσπάθειές του για να μου δείξει ευγένεια (ίσως και γλύψιμο όπως συμβαίνει σε παρόμοιες περιπτώσεις). Ήδη είχα πιεί μισό πλαστικό ποτήρι και έβαζα και το δεύτερο μισό. Σηκώθηκα και πήγα ξανά μπροστά και πρόσφερα ουίσκυ ξανά μήπως και σπάσει αυτή η κολοατμόσφαιρα που δεν με άφηνε να σκεφτώ το μετά, που στο κάτω κάτω αυτή ήταν η δουλειά μου και όχι να παρηγορώ φοβισμένους ιπτάμενους αξιωματικούς.<br />Ο πιλότος είπε στην αρχή όχι, δεν κάνει, απαγορεύεται, δεν είναι σωστό, ήπιαμε πριν λίγο, φτάνει αυτό και μερικές ίσως ακόμη τέτοιες, μικρές φράσεις, που καταδείκνυαν τον φόβο του αλλά και έκαναν επίσης ορατή την αρχοφοβία του. <br /><br />Πιές κι άλλο τώρα που είσαι ζωντανός, του λέω, και ξεσπάω σε ένα νευρικό γέλιο λες και ήμουνα εγώ ο ‘μεγάλος’ και κάπως έπρεπε να με υπακούσει, ελιγμός που μου βγήκε αυθόρμητα και προς στιγμή σκέφτηκα ότι έκανα μαλακία. Όμως, βουαλά το θαύμα!. Αυτός χαμογέλασε λες και του έκανα ένεση μορφίνης, γαλήνεψε το πρόσωπό του και απαντάει: ‘ Βάλτε πράμα, έτσι κι αλλοιώς μποτιλιάρισμα δεν έχει απόψε!’ και βάζουμε όλοι τα γέλια καθώς αφήναμε πίσω μας την Ελλάδα λίγα μόλις λεπτά πριν μπεί ο καινούργιος χρόνος. Ο μηχανικός ξεσάλωσε εντελώς απο την χαρά του και μου εξηγούσε ότι τα τσιγάρα του τα δίνει ένας συνάδελφος και παιδικός του φίλος που υπηρετεί στο Ελληνικό και τα έχει πλακάκια με την αμερικάνικη βάση, όπως όλοι άλλωστε εκείνα τα χρόνια. <br /><br />’Έχετε ξαναπάει Λιβύη’ με ρωτάει ο κυβερνήτης, που πρέπει να μούριχνε και 25 χρόνια σε ηλικία.. Άμα σου απαντήσω θα κόψεις τον πληθυντικό? του λέω και νάσου πάλι τα γέλια και ο καινούργιος χρόνος μας βρήκε μέσα στην καλή χαρά παραβιάζοντας διεθνείς συμβάσεις, κανόνες πτήσης, και άλλα τέτοια φαιδρά... Είμαστα πιά όλοι παράνομοι!! <br />‘Να υποθέσω ότι θα συναντήσεις τον Καντάφι Γιώργο η κάποιον κατώτερο’ ρωτάει ξανά ο πιλότος. Ο συγκυβερνήτης με κοίταζε στα μάτια σαν να εκλιπαρούσε να πω ναι και για να μην τους χαλάσω την διάθεση παραδέχτηκα το αυτονόητο ανοίγοντας έτσι την πόρτα για αραβολογία, για κατασκοπικές ανησυχίες και για το αν είναι ολόκληρη η Λιβύη έρημος και αν ναί απο που κουβαλάνε το νερό στις πόλεις, (ξεράθηκα εκεί!) ερώτηση που δέχτηκα απο άνθρωπο που έχει αποφοιτήσει απο την περίφημη σχολή ικάρων... Προτίμησα το γέλιο παρά κάποιο σχόλιο που σίγουρα θα μας έφερνε στο status qvo ante, κάτι που σίγουρα ήθελα να αποφύγω.<br /><br />Με 2-3 ουίσκυ ακόμα, κάμποσα τσιγάρα και μικρές παύσεις στις κουβέντες είδαμε απο μακριά τα φώτα της Τρίπολης. ‘ Στην γυναίκα μου θα πω πήγαμε επειγόντως 2 κλαράδες στην 124 στην Αρκαδία αγάπη μου’ ξεσπώντας σε ένα σαρκαστικό γέλιο, μόνος του στην αρχή και στην συνέχεια με τον συγκυβερνήτη, που έδειχναν να έχουν μοιραστεί αρκετά μυστικά χωρίς να τα μαθαίνουν οι γυναίκες τους...<br />Πριν αρχίσουν οι συνομιλίες με τον πύργο της Τρίπολης η ευφορία διακόπηκε ξαφνικά όταν δύο μαχητικά της ιταλικής πολεμικής αεροπορίας μας πλησίασαν και με επίμονο τρόπο ζητούσαν να τους πούμε που πάμε. Ο πιλότος όμως ήταν ήδη φτιαγμένος και με άψογα αγγλικά επαναλάμβανε στερεότυπα ‘’είμαστε σε διαβαθμισμένη μη συμμαχική αποστολή της ελληνικής κυβέρνησης, over’’. Λίγα λεπτά μετά αποχώρησαν άπρακτοι και η διαδικασία της προσγείωσης ξεκίνησε με ..αμμοθύελα!!<br /><br />Όταν ξέρεις ότι προσγειώνεσαι σε μια χώρα με τα πιό αδιάτρητα σύνορα στον κόσμο και που με δήλωση του ηγέτη της δεν υπήρχε ‘ούτε αμερικάνικο κουνούπι’ στο έδαφός της, σίγουρα δεν αισθάνεσαι όπως όταν περιμένεις να περάσει το αεροπλάνο τα σύννεφα και να δείς το Heathrow η το JFK… <br />Η αμμοθύελα σάρωνε και τον διάδρομο προσγείωσης αλλά τελικά τραβήξαμε χειρόφρενο ασφαλείς. Δεκάδες τζιπ μας περικύκλωσαν ενώ 2 προβολείς-κανόνια σάρωναν διαγώνια το σημείο.<br />Χαιρέτησα το πλήρωμα και βγήκα έξω. Η υποδοχή είχε βάλει χαλί κόκκινο μέχρι την λιμουζίνα που ήταν παρκαρισμένη είκοσι μέτρα απο την πόρτα. Χαιρετούρες στρατιωτικές και μία στρατιωτίνα με στολή αγγαρείας που έμοιαζε το πρόσωπό της σαν φωτομοντέλο με χαιρέτησε και μου άνοιξε την πόρτα να μπώ. Μετά έμαθα ότι ήταν στην προσωπική φρουρά του λίβυου ηγέτη και μάλιστα ότι δεν θα ήταν καθόλου καλή ιδέα να της πώ κάποιο κοπλιμέντο για την ομορφιά της διότι ίσως να μέτραγα τα δόντια μου... Μπήκε κι αυτή απο την άλλη πόρτα και μόλις κάθησε δίπλα μου μου λέει σε άριστη ελληνική ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !! <br /><br />....to be continued…<br /><br />Αφιερωμένο σε όλους όσους με έκαναν να αισθανθώ καλύτερα μέσα στο 2009: Τασία, Ρούλα, Τάκης, Νίκος, Γιούλα, Γιώργος, Ελένη, Μαριάνα, Ζάρκο, Λία, Γιάνης, Ανέστης, Δέσποινα, Βασίλης, Ανδρέας, Σέβη, Νώντας, Πέγκη, Μιχάλης, Στέφανος, Αλέξανδρος, Sunny, Melanie, Arvo, Richard, Αρτέμης, Μάριος, Δώρα, Κατερίνα, Denis, Dennis, Θανάσης, Theo, Λούλα, Sergey, Νατάσα, Χάρης, Μάνος, Ολίβια, Λίλη... <br /><br />http://georgekarahalios.blogspot.com/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-2334227751863479785?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-37234333421383078342009-12-26T06:27:00.003+02:002009-12-26T06:58:42.864+02:0006.45πμ, 26/12/2009 Χολαργός<br /><br />Χθές το μεσημέρι μαζευτήκαμε στο σπίτι της μεγάλης μου αδερφής για το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι στην Αγία Παρασκευή.<br />Έφτασα κάπως αγχωμένος διότι ξύπνησα στις 1 το μεσημέρι και υποτίθεται εκεί θα έπρεπε να ήμουν κατά τις 2 αλλά δεν ήθελα να σηκωθώ απο το κρεββάτι με τίποτα! οπότε χουζούρεψα κανα μισάωρο και μετά σφεντόνα στο μπάνιο και χωρίς καφέ και χωρίς τσιγάρο (πράγμα που έχει να συμβεί αιώνες τώρα) βγήκα στην Μεσογείων και ω της εκπλήξεως εμφανίστηκε με την καμμία το Β5!<br /><br />Μέσα στο λεωφορείο δεν ήταν οι συνήθεις ύποπτοι που λέμε (δηλαδή μετανάστες κλπ) αλλά μία εικόνα απο το μακρύ παρελθόν: 4-5 ζευγάρια ηλικιωμένων ντυμένοι με τα καλά τους και κρατώντας μάλλον κάποια δώρα πήγαιναν κάπου επίσκεψη.. μία νεαρή κοπέλα που με κοίταζε επίμονα αλλά εγώ ατρόμητος λονδρέζος με τα γυαλιά ηλίου έκανα ότι δεν την κοίταζα...<br /><br />Με αυτές τις σκέψεις και με μία στροφή σε λάθος δρόμο του λεωφορείου επανήλθα βλέποντας μία αναταραχή και των υπολοίπων επιβατών, όπου ενημερωθήκαμε απο τον οδηγό ότι η οδός Αγίου Ιωάννου δεν παίζει και αν θέλαμε να κατεβούμε σε εκείνο το σημείο, όπως και κάναμε οι περισσότεροι. Παράξενο, αλλά είχα ήδη φτιάξει την εικόνα στο μυαλό μου να κατέβω στην πλατεία του Αη-Γιάννη και απο εκεί να περπατήσω μέχρι το σπίτι της αδερφής μου και αυτό το κατέβασμα σε άλλη στάση με έβαλε σε μία διαφορετική ατμόσφαιρα.<br /><br />Λίγα λεπτά αργότερα χτύπαγα το θυροτηλέφωνο σίγουρος ότι σίγουρα τώρα όλοι θα τρώνε και θα με ρωτάνε γιατί άργησα...Και όμως..<br /><br />Ήμουν ο πρώτος επισκέπτης!! <br /><br />Είχα καιρό να βρεθώ ανάμεσα σε πολλά πρόσωπα που με γνωρίζουν κάποιες δεκαετίες.<br />Αφέθηκα και πέρασα εξαιρετικά όμορφα. Με το κρασάκι του Λάμπρου, το υπέροχο μιλφέιγ που είχε φτιάξει η ανηψιά μου η Νεφέλη, την ζεστή παρέα όλων.<br />Τελικά, παρότι σνομπάρω απο μικρός όλα αυτά τα κοινωνικά πράγματα, είναι μεγάλο πράγμα να μπορεί κάποιος να έχει τέτοιες στιγμές.<br /><br />Φεύγοντας ο μεγάλος αδερφός με κατέβασε στην Μεσογείων και αφότου έμεινα μόνος, με γεμάτο στομάχι αλλά και γεμάτη ψυχή σκέφτηκα όλους αυτούς που σε αντίθεση με εμένα που σνομπάρω, δεν έχουν καν την ευκαιρία ούτε μία φορά τον χρόνο να ζήσουν μία τόσο απλή στιγμή.<br /><br />Με αυτές τις σκέψεις κοιμήθηκα νωρίς το βράδυ και με αυτές ξύπνησα νωρίς σήμερα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-3723433342138307834?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-53086859850250837262009-11-29T18:55:00.003+02:002009-11-29T19:24:55.376+02:00Below is a great speach given by my good friend David Kilgour about China's human rights challenges today.<br /> <br /><strong>====</strong><br /><strong>Hon. David Kilgour, J.D., University of Hawaii at Manoa, Honolulu, 19 November 2009</strong><br /><br />Permit me to stress immediately the respect and affection I hold for the people of China. Both as<br /><br />Secretary of State (Asia-Pacific) for Canada and as a private citizen, I visited China. It was an<br /><br />honour to represent in Canada's Parliament during almost 27 years many Albertans of origin in<br /><br />the Middle Kingdom. They and others taught me much about its history, culture, inventions,<br /><br />national resilience and other strengths.<br /><br />The same sentiments compel friends of China around the world to continue to speak up for<br /><br />dignity for all its people. The Communist party accuses its critics as being 'anti-China.' In reality,<br /><br />it is the party which is 'anti-China' because of how it has continued to exploit the people and their<br /><br />natural environment for six decades (I`ll not here go into its role in Burma, Sudan, Zimbabwe<br /><br />and elsewhere in the world.). Chinese human rights advocates, such as the Nobel-Peace Prizenominated<br /><br />and currently vanished Gao Zhisheng, and their international supporters care deeply<br /><br />about improving the well-being of the people in general.<br /><br />Only a few weeks ago, I attended a launch of Denise Chong's beautifully-written new book, Egg<br /><br />On Mao, which is the story of what happened to Lu Decheng and two friends from Mao's home<br /><br />province, who made the long journey to Tiananmen Square to join the protesters in 1989. Their<br /><br />own protest for good governance eventually took the form of throwing paint at Mao's portrait in<br /><br />the square. What happened to them afterwards, including their mockery of a trial and Lu's nine<br /><br />years in prison, says much about the nature of the regime.<br /><br />It is certainly true that any government of China faces enormous challenges with regard to<br /><br />sustaining growth and creating jobs on a massive scale. Living standards for many have<br /><br />improved since the government discarded 'command and control' economics. This has come at<br /><br />an unacceptably high cost in terms of human dignity and cannot be sustained in the long run. The<br /><br />people of China, whether on the streets of Beijing, Lhasa, Urumqi or a thousand other locations<br /><br />across the country, have said quite clearly that "enough is enough". The friends of the Chinese<br /><br />people everywhere must support those voices crying for justice.<br /><br />Let's look at some of the repression through the eyes of knowledgeable observers:<br /><br />Tibet and His Holiness the Dalai Lama<br /><br />On March 10, 2009, Tibetans marked 50 years of suffering on the anniversary of the 1959 Lhasa<br /><br />Uprising, when His Holiness the Dalai Lama fled. Tibet became a militarized zone again last<br /><br />spring. Add other facts since 1959: tens of thousands killed; hundreds of thousands imprisoned,<br /><br />over 6,000 monasteries and temples pillaged and destroyed. Many more Tibetans disappeared<br /><br />over the past year.<br /><br />In Mao-The Unknown Story, authors Jung Chang (author of Wild Swans) and Jon Halliday told<br /><br />the world in 2006 the truth about the party's treatment of the Tibetan people. In early 1959, Mao<br /><br />wrote about the uprising then underway in Tibet, caused in part by drastically-increased food<br /><br />requisitions there because of the famine conditions created across China by his 'Great Leap<br /><br />Forward': "This (rebellion) is... a good thing. Because this makes it possible to solve our<br /><br />problems through war." When word spread later in Tibet that Mao planned to kidnap the then<br /><br />very young Dalai Lama, thousands of Tibetans passed in front of the palace, shouting "Chinese<br /><br />get out." Mao cabled that the Dalai Lama should be allowed to escape because he feared his<br /><br />death would "inflame world opinion, particularly in the Buddhist countries and India..." Once he<br /><br />had escaped, Mao told his men: "Do all you can to hold the enemies in Lhasa...so when our main<br /><br />force arrives we can surround them and wipe them out".<br /><br />The Chang-Halliday book adds a statement by the Panchen Lama that a "staggering 15-20<br /><br />percent of all Tibetans-perhaps half of all adult males-were thrown into prison, where they were<br /><br />basically worked to death. They were treated like subhumans. Lama Palden Gyatso, a brave<br /><br />long-term prisoner, told us he and other prisoners were flogged with wire whips as they pulled<br /><br />heavy plows."<br /><br />According to a 2008 opinion survey in six European countries, the Dalai Lama is the the most<br /><br />respected world leader for many Europeans. He is also the spiritual leader of Tibetans, a Nobel<br /><br />Peace Price laureate and a much-loved honourary citizen of Canada. Beijing has unfairly accused<br /><br />him of fomenting violence in Tibet. The Dalai Lama advocates some Tibetan autonomy under<br /><br />Chinese rule, but strongly disavows violence and does not favor secession. He is Beijing`s best<br /><br />chance for a peaceful resolution of the Tibet issue. Robert Barnett, a Tibet specialist, Director of<br /><br />the Modern Tibetan Studies Program at Columbia University, thinks that Beijing should separate<br /><br />"the difficult talks about autonomy and the Dalai Lama's status, which they're nervous about,<br /><br />from the easy issues, which are about religion, migration and development." Barnett believes the<br /><br />government will have to do this eventually because the alternative, "keeping one-third of your<br /><br />country under military garrison every so often" is unsustainable.<br /><br />Tiananmen Square and Zhao Ziyang<br /><br />Since the founding of the P.R.C. in 1949, too many leaders have been ousted for showing<br /><br />compassion for the people of China. The publication posthumously this year of Prisoner Of State<br /><br />by Zhao Ziyang, once the party’s General Secretary, contains important insights. From the time<br /><br />of Zhao's house arrest in 1989 until his death in 2005, he kept a secret audio journal at his home<br /><br />in Beijing, a copy of which was smuggled out of the country. They constitute an eloquent call for<br /><br />major governance reform.<br /><br />Zhao's patron Deng Xiaoping, who by 1986 was firmly established as paramount leader, made<br /><br />Zhao leader of a group invited to propose a political reform package. As acting General<br /><br />Secretary of the party later, Zhao proposed to separate the party from the government. He told<br /><br />Mikhail Gorbachev in 1989 that the rule of law should replace the rule of party officials and that<br /><br />more transparency was needed. The economy, he argued, needed an independent judiciary.<br /><br />During 1989, Zhao's hopes for a China with acceptable governance were dashed. In response to<br /><br />the student demonstrations in April against corruption and other issues, Zhao proposed a return<br /><br />to classes, dialogues and punishing only those who had committed crimes. Unfortunately, a few<br /><br />days later, Deng, then aged 85, condemned the protests to party insiders. When his remarks were<br /><br />circulated by hardliner (later prime minister) Li Peng, events at Tiananmen escalated. Zhao<br /><br />nonetheless called for the protesters to be dealt with "based on principles of democracy and law".<br /><br />A week later, when Deng decided to impose martial law, Zhao showed enormous courage by<br /><br />telling his mentor that he'd find it difficult to carry out such an order. Two days later, he visited<br /><br />the square and pleaded with the demonstrators to leave, knowing that a brutal assault was<br /><br />imminent. This was his last public appearance as premier. Soon after the massacre of hundreds<br /><br />of students and others in and around Tiananmen Square, Zhao was stripped of all party offices<br /><br />and put under house arrest until he died. Deng did support economic liberalization, but he<br /><br />opposed the rule of law, multi-party democracy and virtually every principle of the Universal<br /><br />Declaration of Human Rights. He also unleashed the terrible violence of Tiananmen Square upon<br /><br />his own people and encouraged a small group of like-minded hardliners, Li Peng and Jiang<br /><br />Zemin in particular, in effect to swallow the Party. Jiang later initiated the persecution of Falun<br /><br />Gong. China and the world would be better places today if Deng had continued to support Zhao.<br /><br />In large part because of Deng's choices during 1989, the party-state of China continues to govern<br /><br />in the mould of some of the most totalitarian regimes ever. The country's constitution remains an<br /><br />empty vessel. Not even the Party charter was heeded in its treatment of Zhao. For example, Deng<br /><br />and a few cronies decided at a meeting a Deng's home to remove Zhao as General Secretary of<br /><br />the Party, but under the charter only the Standing Committee of the Politburo could do so. Zhao<br /><br />later noted that two of its five members (including Zhao) were not even invited to attend. He<br /><br />provides other examples of Cultural Revolution tactics used against the people of China<br /><br />following 1989.<br /><br />Abuses of Natural Environment and Wu Lihong<br /><br />Three decades of 'anything goes' economics has done enormous harm to the natural environment<br /><br />of the people of China, their neighbours and the world as a whole. Consider:<br /><br />• Nearly half a billion Chinese citizens now lack access to safe drinking water, yet many<br /><br />factories continue to dump waste into surface water with impunity.<br /><br />• A World Bank study done with China's environmental agency concluded that outdoor<br /><br />pollution is causing 350,000-400,000 preventable deaths a year across the country.<br /><br />Indoor pollution contributed to those of another 350,000 for a total in the range of<br /><br />750,000 premature deaths a year.<br /><br />• Coal now provides about two-thirds of China's energy and it already burns more of it<br /><br />than Europe, Japan and the U.S. combined. Sulphur dioxide and nitrogen oxides from<br /><br />coal plants in China are now reaching well beyond China's borders.<br /><br />• Some multinational companies are degrading China's natural environment by dumping<br /><br />waste into its rivers and smoke into its sky.<br /><br />Those in power since 2003 in Beijing have failed to achieve anything substantive concerning<br /><br />water, air, and soil. Many experts have concluded that China cannot go green without political<br /><br />change. Why does its government treat advocates for clean water and air as larger threats than<br /><br />the degradation that causes such patriots to speak out?<br /><br />Consider Hu Lihong and Lake Tai, located inland from Shanghai and for centuries one of<br /><br />China's most beautiful natural sites. Here's what the International Herald Tribune said in a front<br /><br />page story on Oct. 15, 2007 under the heading, "In China, a lake's champion imperils himself.''<br /><br />Writer Joseph Kahn noted that the lake had succumbed earlier to industrial and agricultural waste<br /><br />by turning fluorescent green. At least two million people who live among the rice paddies and<br /><br />chemical factories on its shores had to stop drinking, or cooking with, their main source of water.<br /><br />Local farmer Wu Lihong had protested for more than a decade that the chemical industry and its<br /><br />friends in the local government were destroying one of China's ecological treasures. In 2001, for<br /><br />example, when then vice-premier (now prime minister) Wen Jiabao came to inspect a 'typical'<br /><br />dye plant located near Lake Tai, word of his visit was predictably leaked in advance. The canal<br /><br />beside the factory was quickly drained, dredged and refilled with fresh water. Shortly before<br /><br />Wen's motorcade arrived, thousands of carp were placed in the canal and farmers with fishing<br /><br />rods were positioned along the banks. Wu courageously wrote to Wen that he had been<br /><br />"deceived."<br /><br />Shortly before the pond scum erupted on Lake Tai, Wu was sentenced to three years in prison on<br /><br />what Kahn describes as "an alchemy of charges that smacked of official retribution." At trial, Wu<br /><br />testified that his confession had been coerced by deprivation of food and being forced to stay<br /><br />awake for five days and nights by police. The judges, however, ruled bizarrely that, since Wu<br /><br />could not prove that he'd been tortured, his confession remained valid. The larger tragedy, of<br /><br />course, is that Lake Tai is only one instance of what unregulated capitalism since 1978 has done<br /><br />to much of China's water, air and soil. Instead of stopping the abuses, the party-state punishes the<br /><br />heroic Wus.<br /><br />Forced Labour Camps and Crystal Chen<br /><br />In doing our final report on organ pillaging from Falun Gong practitioners since 2001, David<br /><br />Matas and I visited about a dozen countries to interview adherents sent to China's forced labour<br /><br />camps since 1999, who managed later to leave the camps and the country itself. They told us of<br /><br />working in appalling conditions for up to sixteen hours daily with no pay, little food, being<br /><br />cramped together on the floor for sleeping and being tortured. They made export products,<br /><br />ranging from garments to chopsticks to Christmas decorations at times as subcontractors to<br /><br />multinational companies. This, of course, constitutes gross corporate irresponsibility and<br /><br />violations of WTO rules and shrieks for an effective response by governments who are trading<br /><br />partners of China.<br /><br />The labour camps, being outside the legal system, allow the party to send anyone to them for up<br /><br />to four years with neither any form of hearing nor appeal. There is an obvious causal link<br /><br />between the involuntary labour done since 1999 by Falun Gong practitioners and other prisoners<br /><br />in these camps and the resulting loss of manufacturing jobs in America, Canada and elsewhere.<br /><br />One estimate of the number of the camps across China as of 2005 was 340, having a capacity of<br /><br />about 300,000 inmates. In 2007, a US government report estimated that at least half of the<br /><br />inmates in the camps were Falun Gong. It is the combination of totalitarian governance and<br /><br />'anything is permitted' economics--I term it 'carnivore economics'-- that allows such inhuman<br /><br />practices to persist. The U.S. , Canada and other countries should ban forced labour exports by<br /><br />legislation which puts an onus on all importers to prove their goods are not made in effect by<br /><br />slaves.<br /><br />Take Falun Gong practitioner Crystal Chen, for example. Her own experiences with severe<br /><br />beatings, being tied up and shackled, being stretched, and prolonged sleep deprivation includes<br /><br />one incident that remains vivid. In the Tianhe detention centre, she was thrown on the floor of<br /><br />her cell and four large men held her down. A water bottle was cut in half to be used as a funnel.<br /><br />A one-pound bag of salt was poured inside the bottle, a small amount of water added. Her eyes<br /><br />were covered with a dirty towel. Guards shoved the opening of the bottle against Chen’s teeth<br /><br />and tried to pry her mouth open with a used toothbrush. She resisted, knowing the salt could kill<br /><br />her. Chen:“The salt went everywhere into my mouth and up my nose...I vomited salt and blood<br /><br />for the following days and could not eat. My gums were full of blood, I could hardly talk. They<br /><br />still handcuffed me.” A male practitioner, Gao Xianmin, died after being subjected to the same<br /><br />salt torture. Despite all, Chen stresses that Falun Gong practitioners, while understandably<br /><br />unsympathetic towards the Party, seek no role in Chinese politics- "only to stop the persecution<br /><br />which has continued for more than ten years... I love China, I'm proud of thousands of years<br /><br />Chinese civilization and proud of being Chinese...I look forward to the renaissance of genuine<br /><br />Chinese values and dignity, including truthfulness,compassion and tolerance."<br /><br />Killing of Falun Gong Practitioners for their organs<br /><br />David Matas and I came to the conclusion that Falun Gong practitioners in China have been and<br /><br />are being killed for their organs. We wrote a report that came to this conclusion, which came out<br /><br />first in July 2006. There was a second version in 2007. A third in book form was published this<br /><br />month as Bloody Harvest.<br /><br />Falun Gong is a set of exercises with a spiritual foundation which began in China in<br /><br />1992. Initially the government encouraged the practice as beneficial for health. By 1999, it had<br /><br />grown so popular that the Party became afraid that its own ideological and numerical supremacy<br /><br />was being threatened. The numbers of persons practising Falun Gong across China had grown<br /><br />from virtually none in 1992 according to a government estimate to 70-100 million. The practice<br /><br />was accordingly banned.<br /><br />Practitioners were asked to recant. Those who did not and continued the practice and those who<br /><br />protested the banning were arrested. If they recanted after arrest, they were released. If they did<br /><br />not, they were tortured. If they recanted after torture, they were then released. If they did not<br /><br />recant after torture, they disappeared into the Chinese detention and forced labour system.<br /><br />Book launch, Nov 17,<br /><br />on Parliament Hill, Ottawa<br /><br />What happened to the disappeared? Our conclusion is that many of them were killed for their<br /><br />organs, which were sold to transplant tourists. It would take too much time to set out how we<br /><br />came to that conclusion. We invite you to read our report, which is on the internet (accessible at<br /><br />www.david-kilgour.com), or our book. Briefly, three of the dozens of evidentiary trails we<br /><br />followed which led to our conclusion are these:<br /><br />1) Only Falun Gong practitioners in work camps and prisons are systematically blood tested and<br /><br />physically examined. This testing cannot be motivated by concerns over the health of<br /><br />practitioners, because they are also systematically tortured. Testing is necessary for organ<br /><br />transplants because of the need for blood type compatibility between the organ source and the<br /><br />recipient. Crystal Chen, for example, mentioned above during three years in her camp was<br /><br />medically tested several times, including two blood tests. The blood tests caused problems with<br /><br />other prisoners because they thought it was special health care for Falun Gong only. Neither<br /><br />group appeared to know the real purpose for the tests.<br /><br />2) Traditional sources of transplants -prisoners sentenced to death and then executed, voluntary<br /><br />donors, the brain dead/cardiac alive - come nowhere near to explaining the total number of<br /><br />transplants in China. There is no organized system of organ donations. There is no law allowing<br /><br />for organ harvesting from the brain dead cardiac alive. There is a cultural aversion to organ<br /><br />donation and harvesting organs from the brain dead cardiac alive. There is no national organ<br /><br />matching or distribution system in China, meaning that there is a tremendous amount of organ<br /><br />wastage.<br /><br />The only significant source in China of organs for transplants before the persecution of Falun<br /><br />Gong practitioners began was prisoners sentenced to death and then executed. The volume of<br /><br />organ transplants in China went up dramatically shortly after the banning of the practice of Falun<br /><br />Gong. Yet, the numbers of those sentenced to death and then executed did not increase.<br /><br />Liver transplantation increased rapidly after the persecution of Falun Gong started in 1999<br /><br />(Graph from Chinese transplantation website that has been removed; documented by Epoch Times).<br /><br />3) We had callers phoning hospitals throughout China posing as family members of persons<br /><br />who needed organ transplants. In a wide variety of locations, those who were called asserted<br /><br />that Falun Gong practitioners (known to be healthy because of their exercise regime) were the<br /><br />source of the organs.<br /><br />Since our report came out, laws and practices in China have changed: A Chinese law on<br /><br />transplants in May 2007 required that transplants be performed only in registered hospitals. The<br /><br />Ministry of Health announced that from June 26, 2007 Chinese patients would be given priority<br /><br />access to organ transplants over foreigners. The announcement also banned all medical<br /><br />institutions from transplanting organs into foreign transplant tourists. The<br /><br />government announced in August 2009 that the Red Cross Society of China was launching an<br /><br />organ donation system, but only as a pilot project in ten locations.<br /><br />With these changes, however, abuse continues. The recipients have changed from foreign to<br /><br />local, but the sources remain substantially the same. The Government denies that organs for<br /><br />transplants are being sourced from prisoners who are Falun Gong practitioners. Yet, the<br /><br />Government accepts that organs for transplants are being sourced from prisoners. The only<br /><br />debate we have with the Government is which group of prisoners are the source of organs.<br /><br />"Non consenting parties"<br /><br />Sourcing of organs from prisoners is done without consent. Deputy Health Minister Huang Jeifu,<br /><br />at a conference of surgeons in Guangzhou in November 2006, said in a speech, "too often organs<br /><br />come from non consenting parties". The Chinese law on transplants enacted in 1984<br /><br />contemplated involuntary donations from "uncollected dead bodies or the ones that the family<br /><br />members refuse to collect.". The Government of China accepts that sourcing of organs from<br /><br />prisoners is wrong. Huang at the time of the announcement of an organ donor pilot project stated<br /><br />that executed prisoners "are definitely not a proper source for organ transplants". This principle,<br /><br />that prisoners are not a proper source for organs, is accepted by the Transplantation Society and<br /><br />the World Medical Association.<br /><br />So the question becomes, what are we going to do about the Chinese government abuse of global<br /><br />transplant ethics? Our report and book have a long list of recommendations. Given the<br /><br />shortness of time, I mention here only two.<br /><br />One possibility is extraterritorial legislation. The June 2007 Chinese government policy giving<br /><br />priority to Chinese patients has cut down on transplant tourism to China, but such legislation<br /><br />nonetheless would be a useful statement of principle. The sort of transplants in which the<br /><br />Chinese medical system engages are illegal everywhere else in the world. But it is not illegal for<br /><br />a foreigner from any country to go to China, benefit from a transplant which would be illegal at<br /><br />home, and then return home. Foreign transplant legislation everywhere is territorial; it has no<br /><br />extraterritorial reach. Many other laws are global in their sweep. For instance, child sex tourists<br /><br />can be prosecuted not just in the country where they abuse children, but, often at home as well.<br /><br />This sort of legislation does not exist for transplant tourists who pay for organ transplants<br /><br />without bothering to determine whether the organ donor has consented.<br /><br />A second recommendation is that any person known to be involved in trafficking in the organs of<br /><br />prisoners in China should be barred entry by all foreign countries.<br /><br />Conclusion<br /><br />Anyone with uncensored Internet access can obtain the latest details about the appalling<br /><br />condition of human dignity across China from among other independent sources the following:<br /><br />Human Rights in China: http://www.hrichina.org<br /><br />Human Rights Watch: http://www.hrw.org<br /><br />Amnesty International: http://www.amnesty.org<br /><br />Falun Gong: http://faluninfo.net<br /><br />In a 2007 UPI/Zogby opinion poll, 79 percent of Americans said they had a favourable opinion<br /><br />of the Chinese people, but 87 percent had an unfavourable opinion of their government. My<br /><br />guess would be that a similar survey done in all rule-of-law countries today would produce very<br /><br />similar findings. What would the vast majority of the Chinese people tell a pollster, if they could<br /><br />without serious risk of consequences, about the Party?<br /><br />The attempted crushing of democracy movements, truthful journalists, Buddhist, Falun Gong,<br /><br />Christian, Muslim and other independent faith groups, human rights lawyers and other civil<br /><br />society communities in recent years indicates that China's party-state must be engaged with great<br /><br />caution. If its government stops abuses of human rights and takes steps to indicate that it wishes<br /><br />to treat its trade partners in a mutually-beneficial way, the new century will bring harmony for<br /><br />China, its trading partners and neighbours. Its people have the numbers, perseverance, selfdiscipline,<br /><br />entrepreneurship, intelligence, culture and pride to help make this new century better<br /><br />and more peaceful for the entire human family.<br /><br />What can you do? Contact your Members of Congress and your State Assembly to urge them to<br /><br />represent your values in dealing with the government of China. Unfortunately the<br /><br />administration's hands seem tied by literally billions of dollars in US Treasury bills held by the<br /><br />central bank of China. Study the bi-partisan recommendations of the U.S.-China Economic and<br /><br />Security Review Commission and other independent bodies, which seek to engage the<br /><br />government of China with coherence. Get ten friends and start an email campaign to help find<br /><br />Gao Zhisheng. His wife and children are now refugees in America and, like many others, want to<br /><br />know where he is.<br /><br /><a href="http://www.david-kilgour.com/">http://www.david-kilgour.com</a><br /><br />http://georgekarahalios.blogspot.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-5308685985025083726?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-83691497921536161862009-10-19T06:07:00.002+03:002009-10-19T06:32:37.517+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/Stvdpkck01I/AAAAAAAAAHo/7LuPJVAKCwQ/s1600-h/eroylanos_gap.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394148684934206290" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 230px; CURSOR: hand; HEIGHT: 161px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_5vS3YI526hA/Stvdpkck01I/AAAAAAAAAHo/7LuPJVAKCwQ/s320/eroylanos_gap.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Τελικά, έχουν δίκιο όσοι λένε ότι μια στιγμή μπορεί να σου αλλάξει ολόκληρη τη ζωή. Αυτή η στιγμή για τον νέο και γοητευτικό 43χρονο υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλο Γερουλάνο ήρθε πριν ακριβώς από είκοσι χρόνια. </div><br /><div></div><br /><div>Ετος 1989, Βοστώνη Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Ο σπουδαστής του Χάρβαρντ στον τομέα της δημόσιας διοίκησης Παύλος Γερουλάνος μπαίνει σε ένα βιβλιοπωλείο. Αρχίζει να ξεφυλλίζει βιβλία διαλέγοντας αυτά που θα αγοράσει. Σταματάει σε ένα σταντ με ενδιαφέροντες τόμους. Τους ίδιους τόμους που φυλλομετρά και ένας ακόμη Ελληνας που βρίσκεται εκείνη την περίοδο στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού για να κάνει το διδακτορικό του, ο Γιώργος Παπανδρέου. Οι δύο άνδρες πιάνουν κουβέντα και γίνονται φίλοι. Τους ενώνει η ίδια εμμονή για τη νεοτερικότητα και η προσδοκία να αλλάξουν την κοινωνία. Εκείνη την ημέρα ανταλλάσουν τηλέφωνα και κανονίζουν να ξανασυναντηθούν.</div><br /><div></div><br /><div>Το πρώτο κοινό τους εγχείρημα ήταν εκείνα τα χρόνια η ίδρυση μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης με τον τίτλο «Ιδρυμα Ελληνικού Δυναμικού» («Hellenic Resources Institute»), η οποία στόχευσε στη δικτύωση των Ελλήνων που ζούσαν στο εξωτερικό. Με αρκετό τρέξιμο, βρήκαν περίπου διακόσιους εθελοντές για να λειτουργήσει η οργάνωση που είχε μια πρωτοτυπία: δεν είχε επικεφαλής, ούτε πρόεδρο ούτε αντιπρόεδρο, ούτε γραμματέα.</div><br /><div></div><br /><div>Οταν αποφάσισαν να επιστρέψουν στην πατρίδα, σκέφτηκαν να αναθέσουν σε έναν Ελληνα φοιτητή τη συνέχιση της λειτουργίας της οργάνωσης, χωρίς όμως να έχει ουσιαστικές εξουσίες. Λίγες ημέρες αργότερα, μαθαίνουν ότι ο διάδοχός τους είχε ορίσει και πρόεδρο και αντιπρόεδρο και γραμματέα, με αποτέλεσμα τα μέλη που είχε το ίδρυμα να αποχωρήσουν και έτσι να διαλυθεί! Αυτήν την ελληνική νοοτροπία τη συνάντησαν ακόμη πολλές φορές μπροστά τους. </div><br /><div></div><br /><div>Μετά το πανεπιστήμιο, ο καθέένας ακολουθεί τον δικό του δρόμο. Ο Γιώργος Παπανδρέου ακολουθεί τον χώρο της πολιτικής περισσότερο ενεργά και ο Παύλος Γερουλάνος αρχίζει την επαγγελματική του ανέλιξη συνεργαζόμενος με την τράπεζα Alpha Finance και αργότερα με την Barclays.</div><br /><div><br /><strong>Από τζάκι</strong></div><br /><div></div><br /><div>Αν και προέρχεται από οικονομικά ευκατάστατη οικογένεια, δεν σκέφτηκε ούτε για μια στιγμή να κάθεται χωρίς να δουλεύει. Γόνος καλής οικογένειας, με συντηρητικές πολιτικές καταβολές, διαθέτει όνομα βαρύ σαν ιστορία.</div><br /><div></div><br /><div>Ο πατέρας του Μαρίνος υπήρξε μεταπολιτευτικά γενικός γραμματέας του υπουργείου Συντονισμού επί υπουργίας Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή. </div><br /><div></div><br /><div>Συν τοις άλλοις, είναι δισέγγονος του Αντώνη Μπενάκη (του ανθρώπου που διετέλεσε υφυπουργός Οικονομικών του Ελευθέριου Βενιζέλου και δημιούργησε το γνωστό Μουσείο Μπενάκη) από το σόι της μητέρας του, αλλά και δισέγγονος επίσης του Μαρίνου Γερουλάνου (του Κεφαλλονίτη γιατρού που ίδρυσε το Λαϊκό Νοσοκομείο της Αθήνας) από το σόι του πατέρα του.</div><br /><div></div><br /><div>Κάτι που δεν ξέρουν επίσης πολλοί είναι ότι ο προπάππους του Αντώνης Μπενάκης ήταν αδελφός της συγγραφέως Πηνελόπης Δέλτα, η οποία ήταν και προγιαγιά του Αντώνη Σαμαρά. Με άλλα λόγια, Σαμαράς και Γερουλάνος είναι δεύτερα εξαδέλφια. Και η τύχη τα έφερε έτσι, ώστε ο ένας να παραδώσει πριν από λίγες ημέρες το υπουργείο Πολιτισμού στον άλλον! Γι’ αυτό και υπήρχε τόση οικειότητα μεταξύ τους στην τελετή παράδοσης - παραλαβής και μιλούσαν στον ενικό…</div><br /><div></div><br /><div><strong>Στην πολιτική</strong></div><br /><div></div><br /><div>Πάμε ξανά μερικά χρόνια πίσω. Το 1996 ο Γιώργος Παπανδρέου είναι υπουργός Παιδείας και σκέφτεται να εκμεταλλευτεί τις γνώσεις του 30χρονου, τότε, καλού του φίλου Παύλου Γερουλάνου. Τον διορίζει στο διοικητικό συμβούλιο του Εθνικού Ιδρύματος Νεότητας. Το παιδικό του πρόσωπο ξεγελάει. Στην πρώτη συνεδρίαση του Ιδρύματος τον υποδέχεται η γραμματέας και τον ρωτάει: «Εσείς πρέπει να είστε βοηθός από το γραφείο του κυρίου Γερουλάνου, σωστά; Μήπως ξέρετε τι ώρα θα έρθει ο ίδιος για να ξεκινήσουμε;».</div><br /><div></div><br /><div>Εκτοτε, θα μπει και θα βγει πολλές φορές από τον χώρο της πολιτικής, με την ευρεία έννοια του όρου. Μόλις λήγει η θητεία του στο Εθνικό Ιδρυμα Νεότητας, αποφασίζει να ασχοληθεί με την οικογενειακή του επιχείρηση στα ιχθυοτροφεία Κεφαλλονιάς. Οχι όμως για πολύ! </div><br /><div></div><br /><div>Το 1999 επιστρέφει ως σύμβουλος στο πλευρό τού Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος πλέον έχει γίνει υπουργός Εξωτερικών. Μένει δίπλα του μέχρι την ήττα του ΠΑΣΟΚ στις εθνικές εκλογές της 7ης Μαρτίου του 2004. </div><br /><div></div><br /><div>Εκείνη την αναμέτρηση τη ζει από πολύ κοντά, καθώς μετέχει ενεργά στην προεκλογική καμπάνια. Μάλιστα, στο debate του Φλεβάρη του 2004 ο Γιώργος Παπανδρέου παίρνει για σύμβουλο μαζί του μέσα στο στούντιο της ΕΡΤ μόνο τον Παύλο Γερουλάνο. </div><br /><div></div><br /><div>Ηταν τόσο στενή η συνεργασία τους, που ακόμα και κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ο γαλανομάτης σύμβουλος με την trendy φαβορίτα και το καλογυμνασμένο σώμα τού έγραφε σημειώματα με παρατηρήσεις και του τα έστελνε με τη βοήθεια της μακιγιέζ της ΕΡΤ. Κάποιοι κακεντρεχείς στη Χαριλάου Τρικούπη όμως δεν έβλεπαν με καλό μάτι την ανέλιξή του και του χρέωσαν μεγάλο μέρος από την ήττα που είχε υποστεί τότε το ΠΑΣΟΚ από τη Νέα Δημοκρατία. </div><br /><div></div><br /><div>Εκείνος ξαναφεύγει από την πολιτική και πηγαίνει να εργαστεί σε μια πολυεθνική. Η δουλειά του πλέον είναι να αναζητεί νέους και ικανούς μάνατζερ για συμβούλους σε θέματα διοίκησης προσωπικού. </div><br /><div></div><br /><div>Και όταν ο Γιώργος Παπανδρέου σχηματίζει κυβέρνηση, του αναθέτει το νευραλγικό και συγχωνευμένο υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού. Ο Παύλος Γερουλάνος αντιπαθεί τα κοσμικά γκαλά και προτιμά να τρώει με φίλους στο σπίτι του ή έξω. Ως υπουργός όμως τώρα θα πρέπει να τα συνηθίσει… </div><br /><div></div><br /><div><strong>Το alter ego του Γιώργου</strong></div><br /><div><br />Οσο ξαφνικά έχασαν τον Παύλο Γερουλάνο τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ το 2004 έπειτα από την ήττα του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές άλλο τόσο ξαφνικά τον ξαναβρήκαν μπροστά τους το 2006. Αυτή τη φορά ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρόεδρος του Κινήματος του αναθέτει τη θέση του… διευθυντή του γραφείου του προέδρου! Ελάχιστοι από το επονομαζόμενο «βαθύ ΠΑΣΟΚ» είδαν με καλό μάτι την επάνοδό του και μάλιστα σε ένα τόσο σημαντικό πόστο. </div><br /><div></div><br /><div>Από τη μια πλευρά βρισκόταν ένας τύπος με γενειάδα τριών ημερών ο οποίος γνώριζε άπταιστα αγγλικά (σαφώς καλύτερα από τα ελληνικά) και έγινε μέλος μόλις το 2001 και από την άλλη πλευρά όλοι οι πολιτικοί που συμπορεύτηκαν με τον Ανδρέα Παπανδρέου από τη δεκαετία του ’70. </div><br /><div></div><br /><div>Εκείνος όμως δεν πτοείται. Ακούει αλλά δεν μιλάει. Δεν διαγκωνίζεται για μια φωτογραφία δίπλα στον πρόεδρο, ούτε παίζει πολιτικά παιχνίδια. Κάνει αθόρυβα τη δουλειά του, κάτι που εκτιμά ο Γιώργος Παπανδρέου έπειτα από τόσα χρόνια συνεργασίας.<br /></div><br /><div><strong>Η σύζυγος, οι κόρες, ο Μάγκας και το... κόλλημα</strong></div><br /><div><br />Σημαντικό στήριγμά του θα είναι όλον αυτόν τον καιρό η όμορφη σύζυγός του Λάρα Μπαράζι, κόρη ενός Σύριου χριστιανού επιχειρηματία που είχε φύγει από την πατρίδα του κυνηγημένος από το καθεστώς του Ασαντ. Είχαν γνωριστεί στη Βοστώνη, παντρεύτηκαν και απέκτησαν δύο κόρες, την Τατιάνα και την Αλεξάνδρα. Μέλος της οικογένειας θα γίνει αργότερα και ο… Μάγκας, ένα ταλαιπωρημένο, αδέσποτο σκυλί που είχε βρει στη Βασιλίσσης Σοφίας, λίγα μέτρα πιο κάτω από το σπίτι του, το οποίο ήταν και είναι στο Κολωνάκι. Αλλωστε, Μάγκας ήταν και το όνομα ενός σκύλου σε ένα μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα. </div><br /><div></div><br /><div>Την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας εμπλουτίζει τη συλλογή του από αναμνηστικές καρφίτσες Ολυμπιάδων (pins), για την οποία είναι υπερήφανος. Εχει σχεδόν όλες τις καρφίτσες από όλες τις χρονιές των Αγώνων και από όλες τις χώρες. Μάλιστα, εάν βρει κάποια σπάνια καρφίτσα στο Internet, σπεύδει να την αγοράσει.</div><br /><div></div><br /><div><strong>Στα θρανία με τα τέκνα του τέως</strong></div><br /><div><br />Στους φίλους του Παύλου Γερουλάνου δεν συγκαταλέγεται μόνον ο νυν πρωθυπουργός αλλά και ο γιος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, ο Παύλος! Οι δύο άνδρες ήταν συμμαθητές στο Ελληνικό Κολέγιο του Λονδίνου, το οποίο είχε ιδρύσει ο τέως και από το οποίο πέρασαν εκατοντάδες αξιόλογες προσωπικότητες της διασποράς, όπως οι απόγονοι των μεγάλων εφοπλιστικών οικογενειών Γουλανδρή και Χανδρή, ο έτερος στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου Φίλιππος Στράτος, ο Γιάννης Πατέρας και ο Γκίκας Γκούμας. Ο νέος υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού έκανε επίσης παρέα και με την Αλεξία Γλίξμπουργκ στα γυμνασιακά του χρόνια. Αλλωστε, ο πατέρας τού Παύλου Γερουλάνου ήταν υπασπιστής στην αυλή του βασιλιά!</div><br /><div>Espressonews.gr<br /></div><br /><div><a href="http://www.facebook.com/karahalios">http://www.facebook.com/karahalios</a> </div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-8369149792153616186?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-79066828987858449332009-08-25T07:45:00.002+03:002009-08-25T07:49:01.168+03:00Τρίτη 25 Αυγούστου του πύρινου έτους 2009.<br />Χολαργός Beach<br /><br />Στην σκληρή Σοβιετική άνοιξη το κρύο και το χιόνι δεν επιτρέπουν την δημιουργία λουλουδιών. Σπάνια όμως συμβαίνει κι αυτό με ένα-δύο είδη που μετα βίας αναδύονται μέσα στην παγωμένη στέπα. Το κυκλάμινο και την ανεμώνη.<br /><br />Και όταν οι ψυχές καταψύχονται στην θέα του καμένου δάσους, στην σκέψη της μολυσμένης λίμνης Μαραθώνα, στις αυξημένες πωλήσεις των εταιριών που εμπορεύονται εμφιαλωμένο νερό, το μυαλό οδηγείται απαρέγκλιτα στην λειτουργία του κράτους, όπως μας έμαθαν να το λέμε.<br /><br />Αντίδοτο δεν υπάρχει και ποτέ δεν ανακαλύφθηκε στις μεταθανάτιες συζητήσεις στα κανάλια, στις δημιουργίες διακομματικών επιτροπών, στις ατέρμονες καφετζίδικες προσεγγίσεις.<br /><br />Ο Έλληνας είναι διασταύρωση Porche Cayenne με τραχανοπλαγιά, επαναστατικής οργάνωσης με κοτζαμπάση, μαχητή του PKK με επαγγελματία δοσίλογο. Δεν ακούει και δεν καταλαβαίνει παρά μόνο την παραληρηματική διάλλεκτο της παράδοξης λογικής που του κληρονόμησε η ιστορία του.<br /><br />Δεν οργανώνεται διότι δεν είναι σικ, οργανώνεται και λέγεται κνίτης η πρασινοφρουρός.<br />Δεν συμμετέχει στην λήψη αποφάσεων γιατί είναι χαλαρός με την αντιπροσωπευτική δημοκρατία του, όμως σου τρώει μερικά μέτρα απο το το εξοχικό σου οικόπεδο και αντί να λέτε καλημέρα και να χαμογελάτε όποτε βρισκόσαστε, συναντιόσαστε για χρόνια στην ευελπίδων με στρατιά δικηγόρων...Συμμετέχει και φτιάχνει βίλλες...<br /><br />Μέσα σε δυο χρόνια καταφέραμε και διώξαμε το 30% των τουριστών, κάψαμε το 20% των δασών και κατεβάσαμε την πιστοληπτική μας ικανότητα στο επίπεδο χωρών που δεν τις βρίσκεις ούτε στον χάρτη.<br /><br />Αλλά όταν βλέπεις έστω και ένα κυκλάμινο να καταφέρνει να βγεί απο το πυκνό χιόνι και με το λουλούδι του να δίνει το μοναδικό σημάδι ζωής και ελπίδας στον περαστικό, τότε ευγνωμονείς τον Στραβίνσκυ που προσεκτικά το 1913 συνέθεσε αυτό το κορυφαίο μουσικό (και πολιτικό για εμένα) έργο, την Ιεροτελεστία της Άνοιξης.<br /><br />Σε μία σουρεαλιστική αναγωγή θα μπορούσε το Πασοκ να παίξει τον ρόλο του κυκλάμινου στην Ελληνική κοινωνία και την άνοιξη να ξαναγεννηθεί τουλάχιστον η ελπίδα.<br /><br />Βέβαια, για σημαντικό τμήμα του Ελληνικού λαού, και μόνο η λέξη Πασοκ αποτελεί ταμπού, κάτι σαν κακόγουστη μόδα. Μπορώ να θυμηθώ τα αγοράκια που πήγαιναν στην σχολή Μωραίτη, με τα ακριβά τους παπούτσια, το ξεβαμμένο Levi's και την Αυγούλα στην μασχάλη. Μπορώ επίσης να θυμηθώ τον κοριό Μαυρίκη και γιουσουφάκι αργότερα του αμαρτωλού στρατηγού του Μητσοτάκη να καίει τις νύχτες τα εκλογικά κέντρα του Πασοκ.<br />Μπορώ επίσης να θυμηθώ και εκατοντάδες νοσταλγούς υδραυλικούς που πάντα επέμεναν ότι στην χούντα κονομάγανε.<br /><br />Ναι, όλοι αυτοί δεν μπορούνε να ακούσουν λέξη για Πασοκ. Προτιμούν να ονομάζουν τα σχέδιά του μακέτες και όταν ολοκληρώνονται τεράστια έργα να τρέχουν πρωί-πρωί με τα ψαλίδια να κόψουν αυτοί την κορδέλα των εγκαινίων. (ποιός δεν θυμάται τον δήμαρχο Αθηναίων Δ. Αβραμόπουλο να πηγαίνει στα Λιόσια!! να εγκαινιάσει αντιπλημμυρικά και άλλα έργα?)<br /><br />Η άνοιξη θα έρθει είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι και το ζητούμενο αυτή την φορά δεν είναι μία κυβέρνηση που θα μας κάνει τα όνειρα πραγματικότητα διότι μεγαλώσαμε πιά και ξέρουμε ότι τα όνειρα παύουν όταν παύσει η οριζόντια στάση του σώματος...<br />Το ζητούμενο πιά είναι μία σταγόνα ελπίδα που χάθηκε στην τελευταία πενταετία με τους Πανάγους, με την κατασκοπεία της Vodafone, με τα δομημένα ομόλογα, με τους Ζαχόπουλους και τα Βατοπέδια.<br /><br />Η άνοιξη είναι η εποχή που ξυπνάει την ελπίδα και δεν θα μπορούσε να συμβαίνει διαφορετικά.<br /><br />http://www.facebook.com/karahalios<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-7906682898785844933?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-76138141202967100262009-08-15T14:49:00.000+03:002009-08-15T14:50:57.650+03:00Βγήκα στο μπαλκόνι με ενα μπουκάλι νερό 1,5lt απο κόκα κόλα να ποτίσω τις μικροσκοπικές μου γλάστρες και τις 3 φασολιές που όψιμα φύτεψα.<br />Σε λίγα δευτερόλεπτα νάσου και οι φίλες μου οι δεκαχτούρες, ένα-δύο στην αρχή, 7-8 σε λίγα δευτερόλεπτα.<br /><br />Ξέρουν ότι θα πάρουν φαγητό και προσγειώνονται στα πόδια μου, στο κάγκελο, στην τέντα.<br />Οι δύο απο τις τρείς φασολιές μου προέκυψαν αναρριχόμενες, φαινόμενο που έχω δεί πολλές φορές στους ανθρώπους που γνώρισα. Τις πότισα και άνοιξα το εξωτικό ντουλάπι, έβγαλα μία χούφτα μεγάλη σιτάρι και έγινε ο γνωστός χαλασμός.<br /><br />Τις περισσότερες φορές κλείνω το παντζούρι για να απολαμβάνουν το φαγητό με άνεση, κάποιες άλλες φορές κάθομαι σκυφτός για να τις αναγκάσω να με πλησιάσουν στους 30-40 πόντους.<br /><br />Η πίσω αυλή με τον κήπο και τα πεύκα είναι μία μικρή όαση. Τώρα τελευταία έχουν προστεθεί στην παρέα και 3-4 περιστέρια που παρότι πιό μεγαλόσωμα απο τις δεκαχτούρες ποτέ δεν τσαμπουκαλεύονται στο φαγητό. Τους αρκεί να μπορούνε να φάνε κι αυτά. Οι δεκαχτούρες όμως είναι σαν τους ανθρώπους και σαν τους λύκους, πρώτα τρώνε οι ισχυρότεροι και άμα μείνει κάτι τρώνε και οι ασθενέστεροι.<br /><br />Αυτή είναι η μικρή μου παρέα στον Χολαργό. Και πραγματικά με βοηθάει όπως προχθές που ήμουν στο σουπερμάρκετ να θυμηθώ να πάρω και σιτάρι. (0,82 λεπτά το κιλό...ο φίλος μου ο Σταμάτης το πούλησε νομίζω στα 11 λετπτά..εμ πώς να μην είναι κεφάτος ο Βερόπουλος...)<br /><br />Και κατόπιν μαζικής υπόδειξης του παλιού φίλου και συναδέλφου δημοσιογράφου Πάνου Μπουλούκου, έχω καθιερώσει και ένα πήλινο από γιαούρτι και πίνουν νερό τα πουλάκια στο μπαλκόνι. Μπράβο ρε Πάνο, σωστή παρέμβαση στα social networks!!<br /><br />Της Παναγίας σήμερα, νεκρική σιγή στον Χολαργό σαν να έπεσε βόμβα νετρονίου.<br />Γιορτάζει η μισή Ελλάδα, οι ένοπλες δυνάμεις, οι ταγματασφαλίτες, τα μέα και τα σέα...<br /><br />Μία τέτοια μέρα είχαμε κατέβει στην Τήνο για ρεπορτάζ με τον ατελείωτο Νίκο Ζερβονικολάκη και με βοηθούς μου τις υπέροχες Σταυρούλα &amp; Μιράντα (τα λοιπά στοιχεία προστατεύονται απο σκύλο!!). Πήγαμε με το αντιτορπιλικό ΙΕΡΑΞ ( η ΣΦΕΝΔΟΝΗ δεν είμαι σίγουρος, έχω παίξει και στα δύο). Εννιά μποφόρ και έξω απο το λιμάνι της Τήνου κάναμε ..πάσα τους επισβιώσαντες-γερόντια απο τον περίφημο τορπιλισμό της Έλλης το '40 απο το αντιτορπιλικό σε μία ακταιωρό προκειμένου να μας βγάλει στο λιμάνι).<br /><br />Μετά τα γνωστά, Παναγία της Τήνου, πρόβατα ταγμένα, τα μαγαζάκια να πουλάνε ασύστολα, οι πιστοί γονατιστοί να ανεβαίνουν απο το λιμάνι μέχρι την εκκλησία γονατιστοί και εμείς στο τότε μουράτο ξενοδοχείο Τango (η κάπως έτσι) για μία δήλωση απο τον A.Παπανδρέου.<br /><br />Δυό μέρες αργότερα στο σαλόνι του Κυριακάτικου φύλλου της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ με γράφοντα τον Ζερβονικολάκη ο τίτλος είχε ως εξής:<br /><br />ΜΠΑΓΚΛΑ ΝΤΕΣ !!<br /><br />Και προς τι ο συνειρμός θα αναρωτηθείτε (και δικαίως). Ε λοιπόν, στο τρελό μου το μυαλό όλα κάπως συνδέονται, η σημερινή γιορτή της Παναγίας, το Μπάγκλαντές και η Ελλαδίτσα.<br /><br />Απο το Μπάγκλαντες κατάγεται ο βραβευμένος με το νόμπελ ειρήνης 2006 Muhammad Yunus ιδρυτή της Grameen Bank που επι 30 και πλέον χρόνια μάχεται ενάντια στην φτώχεια.<br />Η παγκόσμια αναγνώρισή του, εκτός απο το νόμπελ, πρόσθεσε πριν τρείς μέρες ένα ακόμη βραβείο στην ατέρμονη συλλογή του, αυτή την φορά απο τον Μπάρακ Ομπάμα με το Presidential Medal of Freedom.<br /><br />Και τόσο το τότε άρθρο του πολύ αγαπητού Νίκου Ζερβονικολάκη όσο και το project που ετοιμάζω για την Ελλάδα και τους φτωχούς της (model++) συνδέθηκαν στο παράξενο παζλ του μυαλού μου.<br /><br />Και του χρόνου τον Ιούνιο ξεκινάμε !!<br /><br />Θα μου πείτε πώς απο δεκαχτούρες μεταπηδάω σε micro finance...Είμαι σοσιαλιστής και παίρνω ληγμένα!!<br /><br />Άντε λοιπόν να μας βοηθήσει η Μεγαλόχαρη να βοηθήσουμε και εμείς αυτό το ανύπαρκτο πράγμα που λέγεται πατρίδα.<br /><br />Και όπως λέει και ο 'οργανωτής' ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ!!!<br /><br />Χολαργός beach, 15 Αυγούστου 2009, γεμάτο μεσημέρι!<br /><br />http://georgekarahalios.blogspot.com/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-7613814120296710026?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-36372744508438441122009-07-25T09:18:00.001+03:002009-07-25T09:21:13.329+03:00Saturday July 25, Greece. Ground temperature 40 Celsius<br /><br />During my years in England I was a keen driver and always enjoyed learning the roads and the quick ways in London.<br />One element that helped me more in this was the extensive road signs with exact distances of places, like, Brixton 2.5 miles, Kent 4,5 miles etc<br />I always knew more or less my way as the years went by, but I always felt better reading these signs as they were not only reminding me I'm on the right way but somehow they were making me feel more secure. And the feeling of security is a great factor before we do anything.<br /><br />In this present time we live, a number of issues are reminded to us but coincidences, watching a documentary, reading a blog, chating on facebook with a friend.<br /><br />Here is an excellent example of how one woman,<span style="color: rgb(51, 102, 255);"> </span><b style="color: rgb(51, 102, 255);"><a href="http://catherinebolt.com/?p=80">Cate Bolt</a>,</b> with 9 children in Australia helped me today to remember to put aside my silly problems and feel more confident and more secure.<br /><br />http://georgekarahalios.blogspot.com/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-3637274450843844112?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-84032117939162898812009-07-14T18:22:00.003+03:002009-07-14T18:40:28.267+03:00Χολαργός beach, Τρίτη 14 Ιουλίου σωτήριου έτους 2009 μετά το παραμύθι..<br /><br />Σήμερα ξύπνησα υπερβολικά νωρίς, 2 την νύχτα λόγω μίας ακόμη αλλαγής του βιολογικού ρολογιού μου (που γενικά είμαι για ρολογά..)<br /><br />Μου είχε τελειώσει το εβαπορέ το γάλα και αναγκάστηκα να ανακατέψω έναν κρύο νες με μέλι αντί του συνηθισμένου γαλλικού. Έβαλα μπρός το pc, έστριψα το πρώτο τσιγάρο και άρχισα να διαβάζω τα emails. Είχα μία όμορφη διάθεση, προδιάθεση η όπως αλλοιώς το λένε.<br /><br />Πέρασαν αρκετές ώρες και το πρωί στις 08.45 βλέπω ένα μήνυμα στο facebook με πολύ κολακευτικά λόγια για τα ταλέντα μου κλπ κλπ. Πριν το διαβάσω ολόκληρο και για να το απολαύσω έφτιαξα έναν δεύτερο καφέ, έστριψα τσιγαράκι ( το στριφτό παίζει τους τελευταίους 3 μήνες, οπότε το αριστερό μου χέρι ήδη θυμίζει λίγο βαρυποινίτη ..) και εκεί επάνω στην καλή χαρά, διαπιστώσω ότι ο αποστολέας με έχει μπερδέψει με κάποιον συνεπώνυο και συνονόματο.<br /><br />Χαμογελάω και απαντάω στον αποστολέα ότι δεν εγώ εκείνος, παρότι τα λόγια με περιγράφουν με μεγάλη ακρίβεια (έτσι θέλω να πιστεύω, και δεν το λέω επειδή είμαι εγώ αλλά αντικειμενικά είμαι ένα θαύμα χαχαχαχαχχαα. Παραλλαγή του 'όχι ότι είναι παιδί μου αλλά δεν είναι πανέμορφο' ?)<br /><br />Ατύχημα λοιπόν αλλά μετά προκύπτουν 1-2 μηνύματα με τον αποστολέα, προκύπτει και ένα τηλεφώνημα και προέκυψε και ένας νέος φίλος στην ζωή μου. Έτσι συνομολογήσαμε στο τηλέφωνο. <br /><br />Και λέω ότι υπάρχουν και ευτυχή ατυχήματα...<br /><br /> http://www.facebook.com/karahalios<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-8403211793916289881?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-91740567574432929122009-07-02T10:10:00.002+03:002009-07-02T10:14:42.137+03:00<style></style><div><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">Η λουλουδού με κοίταξε παράξενα που αντί για λουλούδια της παράγγειλα ένα μεγάλο φεγγγάρι για να φωτίζει τα ασημένια σου όνειρα. Μάλιστα, στην προσπάθειά της να μου δείξει την έκπληξή της, έκανε ένα βήμα και πέρασε μονομιάς τις δύο συνταξιούχες γοργόνες που χόρευαν στην πίστα, παραμέρισε υπουργούς και υψηλόβαθμα στελέχη αυτού του θρυλλικού κόμματος που δεν λέει να το βάλει κάτω και μου ψιθύρισε: '' Πώς είναι δυνατόν ένα χρυσό κορίτσι να έχει ασημένια όνειρα κύριε? '' και με ένα ίδιο βήμα, σαν αερικό, χάθηκε στο βάθος της κοσμικής ταβέρνας. Τότε κατάλαβα ότι έπρεπε να της δώσω μία εξήγηση διότι τέτοια μεγάλα ερωτήματα μόνο οι φιλόσοφοι που ζούσαν πριν δυόμισυ χιλιάδες χρόνια κατάφερναν να μου θέσουν και κανείς απο τότε μέχρι σήμερα.<br /><br /></span></div> <div><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">Έτσι, την ώρα που κάναμε έρωτα, πήγα για λίγο κοντά της και της είπα: '' Αγαπητή μου λουλουδού, εσύ που χαράμισες τα νιάτα σου ανάμεσα σε νταμιζάνες κρασί και παράξενους ανθρώπους που επαναλαμβάνουν τα ίδια λόγια στις κομματικές τους εκδηλώσεις, εσύ που με το βήμα σου ξεπέρασες σε γρηγοράδα ακόμη και τον Λαμπράκη, εσύ κόρη του μεγάλου μας θρακιώτη θεού Διόνυσου κι εκείνης της μούσας που έχασε την παρθενιά της στα δάση του Πάρνωνα, μάθε καλή μου λουλουδού αυτή την μικρή ιστορία. Θα θυμάσαι βέβαια εκείνο τον πλούσιο πελάτη που κάποτε είχες και τον λέγανε Μίδα. Ναι, αυτόν που ότι άγγιζε γινότανε χρυσάφι. Ε, αυτός ο δυστυχής πατέρας της ματαιότητας άγγιξε κάποτε αυτό εδώ το κορίτσι και το έκανε χρυσό.<br /><br />Έτσι, επειδή ο χρυσός κάνει τα πάντα αδύναμα να κινηθούν, το κορίτσι αυτό τις νύχτες που το σκοτάδι ήταν τόσο βαθύ που δεν φαινόταν ούτε μία γυαλάδα απο την χρυσαφένια της περιβολή, κρυφά έβγαινε απο το σώμα της με την θεική δύναμη που της έδινε η θέλησή της για ζωή και ελευθερία και με ένα βήμα σαν το δικό σου πεταγόταν ως το φεγγάρι. Τότε βέβαια ο άνθρωπος δεν είχε ούτε διαστημόπλοια ούτε πρωινές εκπομπές. Τότε, μέσα σ'εκείνη την μυθική εποχή, το καλύτερο ταξιδιωτικό γραφείο ήταν το όνειρο.Ονειρευόταν λοιπόν το χρυσαφένιο μου κορίτσι με πολύ δύναμη με πολύ δύναμη που αντλούσε απο τους θεούς προγόνους της και απο την ελευθερία που σαν μαγνήτης της τράβαγε μακριά απο την γή, μακριά απο κόμματα και άγια χώματα.<br /><br />Έτσι λοιπόν καλή μου λουλουδού γινήκανε τα ασημένια της όνειρα, σαν παιδιά που γεννιώνται όταν η θέληση ταξιδεύει μακριά και γυρνάει πίσω σε κάποιο ξημέρωμα του Νοέμβρη σαν γεμάτο, τεράστιο φεγγάρι. Γιατί ποτέ τα όνειρα δεν φυλακίζονται παρά μόνο τα χρυσά σώματά μας που χωρίς να ρωτήσει άγγιξε αυτός ο τρελός βασιλιάς. Γι αυτό την ονόμασαν Θεοδώρα, επειδή βαθιά μέσα στα κύτταρά της φέρει τα σημάδια των πολύτιμων μετάλων που κουβάλησαν οι Δωριείς και με αυτά τα μέταλα χτίσαν τα μικρά διαμάντια που στολίζουν την φορεσιά του Πάρνωνα, αυτής της μυθικής πατρίδας που γέννησε και τους δικούς μου γονείς. Η μήπως νομίζεις οτι τυχαία η κορυφή του ονομάζεται Κρόνιο? Τυχαία νομίζεις ο Λεωνίδας ξεσπιτώθηκε και έτρεχε μακριά απο την Σπάρτη για να πολεμήσει τους Πέρσες στις Θερμοπύλες? Μα δεν ξέρεις ότι οι Πέρσες είχαν μόνο το χρυσάφι και τους έλειπε μόνο το όνειρο?. Γι αυτό εκστρατεύανε καθε τρείς και λίγο εναντίον της μικρής μας πατρίδας. Γιατί μόνο το όνειρο καλή μου λουλουδού ξεπερνάει σε ταχύτητα ακόμη και τα διαστημόπλοια. Και για να ζήσει ένας άνθρωπος μέσα στην χρυσή του πανοπλία χρειάζεται την ελευθερία του έρωτα που μας δίδαξε ο ο πατέρας Δίας. Και για να σε πείσω ότι είμαι κι εγώ πραγματικός θεός άκου κι αυτό: Την νονά μου, την γυναίκα που με βάφτισε την λέγαν Ασημένια, τον δε νονό μου Πάνο, γιός του Πάννα που μ'ενα φυσερό και λίγα κάρβουνα έλιωνε τα σίδερα και τα έκανε πέταλα για άλογα, κλαδευτήρια για τα βάτα του βουνού, σφυριά κι αμόνια για αυτό και τον φωνάζαν Γυφτοπάνο. Θυμάσαι μήπως το επάγγελμα του Ήφαιστου? Ε, ο νονός μου ήταν ο φτωχούλης του θεού, ο γιός του Ήφαιστου και της Καταιγίδας που μοιράστηκε την φτώχεια του με την αγκαλιά της Ασημένιας και μαζί κάνανε τρείς κόρες: Την Γεωργία, την Βουλή και την Χαρά. Ήταν η Χαρά που με έμαθε υα σκιερά μονοάτια του Πάρνωνα. ίσως ήμουν πέντε χρονών τότε που πρωτοανέβηκα σε άλογο που τρέχοντας μία μέρα χωρίς να το θέλω σταμάτησε μόνο του στα χρυσαφένια αλώνια. Μέχρι τότε δεν ήξερα καν ότι υπάρχουν θεοί. Μετά το έμαθα, μέσα στην ζωή.<br /><br />Καταλαβαίνεις λουλουδού μου, προβλήματα έχουμε κι εμείς οι θεοί όπως κι εσείς οι θνητοί με την μόνη διαφορά ότι εμείς κοιτάμε απο πάνω προς τα κάτω, θωρούμε και αναστενάζουμε, ενώ εσείς άνω θρώσκετε κι ονειρευόσαστε. Γι αυτό η Ελλάδα είναι χώρα μαγική γιατί παντρεύει θεούς με θνητούς και φτιάχνει ιστορίες που ζηλεύουν οι λαοί της οικουμένης. Γι αυτό και το φεγγάρι κάποιες στιγμές μεγαλώνει για να χωρέσει περισσότερα όνειρα εκείνων των ανθρώπων που με τον έρωτά τους αγγίζουν την θεική καταγωγή τους''.<br /><br /></span></div> <div><span style="font-family:Arial;font-size:85%;">Η λουλουδού δεν μου ξαναμίλησε, ίσως γιατί ζήλεψε το χρυσό κορίτσι με τα ασημένια όνειρα. Κι εγώ ανάμεσα στον έρωτα και στο λήθαργο που φέρνει έχασα τον ύπνο μου ταξιδεύοντας μέσα στα μέταλα της κυταρικής μου μνήμης, περνώντας ποδοβολητά αλόγων, αμόνια, αλώνια και κορυφαία χιόνια.<br /><br />http://georgekarahalios.blogspot.com <br /></span></div> <div><span style="font-family:Arial;font-size:85%;"> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-9174056757443292912?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-31763022634715095212009-06-20T17:42:00.002+03:002009-06-20T17:46:26.832+03:00Με χαρά αναδημοσιεύω την σημερινή δήλωση του Πέτρου Τατούλη σχετικά με το νέο μουσείο της Ακρόπολης. Καλό είναι να ακούμε αυτές τις φωνές που τις φιμώνουν τα δύο μεγάλα κόμματα.<br /><br /><h2 class="date-header">===<br /></h2><h2 class="date-header">Σάββατο, 20 Ιούνιος 2009</h2> <a name="6520943107403872668"></a> <p><span style="font-weight: bold;">ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ</span><br /><br />Μαζί με όλους τους ΄Ελληνες χαίρομαι για το καινούργιο, σύγχρονο μουσείο της Ακρόπολης και πιστεύω ότι θα δικαιώσει τις προσδοκίες του ελληνικού λαού στο μέλλον.<br /><br />Επειδή όμως έχουν λεχθεί και γραφεί πολλές ανακρίβειες τις τελευταίες ημέρες για τo ρόλο μου σχετικά με αυτό, με αποκορύφωμα τη χτεσινή ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ, αισθάνομαι υποχρεωμένος να απαντήσω. Τα χτυπήματα δεν αποτελούν έκπληξη. Το ΠΑΣΟΚ από το 2004 προσπαθεί να συσκοτίσει το γεγονός ότι δεν είχε τηρήσει τη δέσμευσή προς τον ελληνικό λαό, να είναι έτοιμο το μουσείο στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί με διαρροές να αποσιωπήσει την άρνησή της να δώσει οικονομικά στοιχεία για τη διαχείριση των οικονομικών του μουσείου, θέμα για το οποίο έχω υποβάλει Ερώτηση στη Βουλή -χωρίς να λάβω Απάντηση- και προτίθεμαι να επανέλθω. Η λάσπη λοιπόν εντάσσεται στο γενικότερο πόλεμο εναντίον όποιου έχει μια ανεξάρτητη και έντιμη φωνή.<br /><br />Ας βάλουμε λοιπόν τα πράγματα στη θέση τους. Είναι γεγονός ότι <span style="font-weight: bold;">το Μάρτιο του 2003</span>, ως βουλευτής, υπέβαλα μαζί με άλλους επιστήμονες μηνυτήρια αναφορά, η οποία όμως δεν ήταν ενέργεια κατά του μουσείου, αλλά υπέρ των αρχαιοτήτων που είχαν βρεθεί στο οικόπεδο Μακρυγιάννη. Υπήρχε τότε ο φόβος ότι οι επεμβάσεις ήταν τόσο εκτεταμένες, που θα κατέστρεφαν επιτόπιες αρχαιότητες. <span style="font-weight: bold;">Οι αρμόδιοι έπρεπε να προσέχουν, διότι ήταν οι ίδιοι που το 1989 είχαν γνωμοδοτήσει ότι το οικόπεδο ήταν «ελεύθερο αρχαιοτήτων»</span>. Ο εισαγγελέας Πρωτοδικών άσκησε δίωξη κατά παντός υπευθύνου <span style="font-weight: bold;">το Φεβρουάριο του 2004</span>, λίγο πριν από τις εκλογές της 7ης Μαρτίου. Όπως γνωρίζει και ο τελευταίος φοιτητής της Νομικής, οι εισαγγελείς ασκούν διώξεις μόνον αν οι ίδιοι κρίνουν από τα στοιχεία που συγκεντρώνουν ότι υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις για κάποιο αδίκημα και όχι επειδή κάποιος τους είπε κάτι.<br /><br />Όταν ανέλαβα καθήκοντα Υφυπουργού Πολιτισμού, κάποιοι «ανέβασαν» το θέμα στην επικαιρότητα, διαστρεβλωμένο, 4 μέρες μετά τις εκλογές, για προφανή κομματική εκμετάλλευση. <span style="font-weight: bold;">Θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι οι δικαστικές εκκρεμότητες που καθυστερούσαν τις διαδικασίες ήταν αποκλειστικά το Συμβούλιο της Επικρατείας και το Ελεγκτικό Συνέδριο</span> και καμία σχέση δεν είχε η δίωξη του εισαγγελέα. <span style="font-weight: bold;">Απόδειξη αυτού είναι ότι το πράσινο φως ελήφθη και από τα δύο Σώματα τον Ιούλιο του 2004, πολύ πριν λήξει η ποινική διαδικασία.</span><br /><br />Προσπαθούν επίσης να αποκρύψουν το γεγονός ότι <span style="font-weight: bold;">το μουσείο δεν είχε ούτε καν εξασφαλισμένη χρηματοδότηση. Δίνω στη δημοσιότητα <a href="http://www.trillion.gr/NMA_Belezini.pdf">έγγραφο της κ. Βαρβάρας Μπελεζίνη</a> <a href="http://www.trillion.gr/NMA_Belezini.pdf">(http://www.trillion.gr/NMA_Belezini.pdf)</a>, Ειδικής Γραμματέως του Υπουργείου Πολιτισμού επί ΠΑΣΟΚ με ημερομηνία 4/3/2004, τρεις δηλαδή μέρες πριν από τις εκλογές του 2004, όπου φαίνεται πόσες εκκρεμότητες υπήρχαν προκειμένου να χρηματοδοτηθεί το έργο! Στον δε Οργανισμό ανέγερσης του νέου μουσείου (ΟΑΝΜΑ), ο οποίος υποτίθεται ότι ήταν πανέτοιμος για να κατασκευάσει το μουσείο, δεν υπηρετούσε ούτε ένας μηχανικός!</span><br /><br />Αφού βεβαιώθηκα ότι είχαν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των επιτοπίων αρχαιοτήτων, προώθησα γρήγορα και αποτελεσματικά το έργο. <span style="font-weight: bold;">Φρόντισα να στελεχωθεί ο ΟΑΝΜΑ με μηχανικούς, να τακτοποιηθούν οι εκκρεμότητες και να ενταχθεί το έργο στο Γ΄ ΚΠΣ το Νοέμβριο του 2004 για 85 εκατομμύρια ευρώ, να υπογραφεί τον ίδιο μήνα η σύμβαση με την κατασκευάστρια εταιρεία.</span> ΄Ετσι ξεκίνησε η κατασκευή του έργου. Στη συνέχεια, για να μην δημιουργηθούν κλυδωνισμοί, διατηρήσαμε στη θέση του τον πρόεδρο κ. Παντερμαλή, μολονότι ήταν πρώην βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης.<br /><br />Όλα αυτά αποσιωπούνται, όπως αποσιωπήθηκε η προσπάθεια και η δουλειά όλων όσων συνέβαλαν στο σημερινό αποτέλεσμα, λες και το μουσείο έπεσε έτοιμο από τον ουρανό. Μετά από τις διαμαρτυρίες επωνύμων και ανωνύμων, αναγνωρίστηκε τουλάχιστον η συμβολή του Κωνσταντίνου Καραμανλή τη δεκαετία του ’70 και της Μελίνας Μερκούρη και του Ζυλ Ντασσέν αργότερα, αλλά εξακολουθεί να παραμένει στο σκοτάδι η προσφορά των υπολοίπων πολιτικών στελεχών και των δύο κομμάτων, καθώς και των υπηρεσιακών παραγόντων, οι οποίοι επί τόσα χρόνια δούλεψαν για το έργο. Κάποιους τους πρόλαβα κι εγώ: το Λάζαρο Κολώνα, το Βασίλη Χανδακά, την ΄Ερση Φιλιπποπούλου -που επί 15 χρόνια ήταν η ψυχή του έργου- και τόσους άλλους. Πού είναι η αναγνώριση των υπαλλήλων του Υπουργείου, της Εφορείας, της ΥΣΜΑ, του ΟΑΝΜΑ, των πανεπιστημιακών καθηγητών, των αρχαιολόγων, των αρχιτεκτόνων, των συντηρητών, των τεχνιτών και τόσων άλλων που για πολλά χρόνια δούλεψαν για το μουσείο; Ο κ. Παντερμαλής δεν έκανε μόνος του το έργο. Γιατί δεν αναφέρονται τα μέλη, νυν ή πρώην, του Δ.Σ. του ΟΑΝΜΑ; Πού είναι επίσης οι ευχαριστίες προς όσους ιδιώτες συνέβαλαν οικονομικά στην εθνική αυτή προσπάθεια; ΄Ετσι θα προωθήσουμε το θεσμό των χορηγιών;<br /><br />Θα έπρεπε να έχει γίνει μια ειδική εκδήλωση για να τιμηθούν οι εκατοντάδες που συνέβαλαν, και όχι να εξαντλούνται οι γιορτές σ’ επιδείξεις γκλαμουριάς, κούφια λόγια και κομματικούς «κατινισμούς». Μέχρι να γίνει αυτό, είμαι υπερήφανος που ανήκω κι εγώ, μαζί με όλους τους βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου, στην τιμημένη ομάδα των ακάλεστων! Γνωρίζω ότι έκανα το καθήκον μου και δεν χρειάζομαι άλλον έπαινο, όπως είχε γράψει στις 18 Νοεμβρίου 1979 για το ρόλο του στην ίδια υπόθεση ο Κωνσταντίνος Τρυπάνης, ο πρώτος Υπουργός Πολιτισμού που ασχολήθηκε με το θέμα, διδάσκοντας ήθος.<br /><br /><br /><br />Τρίπολη, 20 Ιουνίου 2009<br />Πέτρος Τατούλης</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-3176302263471509521?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-6484750600524775362009-05-13T22:01:00.003+03:002009-05-13T23:03:27.116+03:00Τον Μάιο του 1971 και με 'προιστάμενο' τον μεσαίο αδερφό μου, καθαρίσαμε τα χόρτα απο τον κήπο της γειτόνισας κ.Χριστίνας αντί του ποσού των 10 δραχμών.<br /><br />Συζούσε με την αδερφή της και τον μεγαλύτερο αδερφό της, διαγώνια απένταντι απο το σπίτι που γεννήθηκα, στον Αη-Γιάννη της Αγίας Παρασκευής. Πολύ παλιά έμεναν στο Κολωνάκι και χρησιμοποιούσαν το σπίτι της Αγίας Παρασκευής σαν εξοχικό, συνηθισμένο φαινόμενο την εποχή εκείνη. Ένα οικόπεδο στενόμακρο με 2 μονοκατοικίες, την μία κοντά στην πρόσοψη και την άλλη ημιτελή (γιαπί) στο πίσω μέρος.<br /><br />Η γειτονιά τότε αποτελούνταν απο λίγες σχετικά οικογένειες που όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους και φυσικά, εμείς τα φτωχόπαιδα δεν χάναμε ευκαιρία για χαρτζηλίκι.<br /><br />Τσουγκράνα, σκαλιστήρια, τσάπες, όλα τα εργαλεία για μεροκάματο.<br /><br />Στο κοντινό καφενείο με 1 δραχμή αγοράζαμε 9 κρακεράκια Παπαδοπούλου που τότε τα πουλούσαν χύμα σε ένα μεταλλικό κουτί με την φίρμα της εταιρίας απ'έξω.<br />Ο πύραυλος, το παγωτό της ΕΒΓΑ είχε φτάσει αισίως τις 2,5 δραχμές και φυσικά δεν τον αγοράζαμε. Κρέμα η κακάο καλαμάκι με 1 δραχμή.<br /><br />Το μεσημέρι αυτής της Κυριακής η κυρία Χριστίνα βγήκε να δεί αν κάνουμε σωστά την δουλειά και έμεινε άφωνη: Ολόκληρο το οικόπεδο έλαμπε.<br />Κι ενώ πήγε να μας πληρώσει, δίνοντας τις 10 δραχμές στον Νίκο, μας είπε να περιμένουμε ένα λεπτό και ξαναμπήκε μέσα.<br /><br />Ο αδερφός της ο Γιώργος ήταν πολύ μεγάλος σε ηλικία και τον χρόνο του τον περνούσε η στο κρεββάτι η στο μπάνιο..<br /><br />Επιστρέφοντας με το κραγιόν στα χείλη που πάντα μας φαινόταν πολύ παράξενο γιά μία ηλικιωμένη γυναίκα να έχει τέτοια πράγματα στο πρόσωπο, μας δίνει ακόμα 5 δραχμές κατόπιν προτροπής του κ.Γιώργου του αδερφού της.<br /><br />Ήταν πραγματικά μία έκπληξη που δεν περιμέναμε. Χαρούμενοι περάσαμε απέναντι για το μεσημεριανό φαγητό, κρέας με πατάτες στον φούρνο και σαλάτα μαρούλι, φρέσκα κρεμμύδια και άνιθο, σκληρό άσπρο τυρί απο την Λακωνία και κάποιος υψηλός καλεσμένος. Ένας θείος.<br /><br />Τότε πρωτοέπιασα στα χέρια μου φωτογραφική μηχανή και νόμιζα ότι κρατάω όλη την διαστημική τεχνολογία στα χέρια μου. Kodak Pocket Instamatic...<br /><br />Τα χρήματα και τις διαπραγματεύσεις όπως ήταν φυσικό τα μανάτζαρε ο Νίκος. Κι ενώ ο θείος ήθελε να βγάζει φωτογραφίες στον κήπο με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, εγώ είχα στον νού μου ένα πράγμα: Να το σκάσω για λίγο και να πεταχτώ μέχρι το καφενείο (βλέπε τοπική ΕΒΓΑ όπως το λέγαμε τότε, κατά πως λένε σήμερα δίπλα απο τα Goody's κλπ) για να φάω έναν πύραυλο.<br /><br />Το εκπληκτικό κομμάτι στην γεύση εκείνου του παγωτού ήταν το μπισκότο-χωνάκι που όσο ψιλοέλλοιωνε τόσο 'έδενε' η γεύση με την κρέμα και με κάποια ψίχουλα αμύγδαλου και σοκολάτας που είχε να πούμε στην πρόσοψη..<br /><br />Πήρα το παγωτό και για να το φάω χωρίς να με δεί κανείς ένα ένα μεγάλο κύκλο πριν επιστρέψω στο σπίτι περνώντας διαδοχικά απο τις δύο πύλες του κολλεγίου Pierce και του γνωστότερου σήμερα Deree πριν καταλήξω ξανά στο σπίτι.<br /><br />Η μάννα μου συγκινημένη απο τον αδερφό της δεν κατέγραψε την απουσία μου αλλά μετά στο φαγητό με είδε που δεν έτρωγα και όταν της απάντησα ότι δεν πεινάω, μπροστά σε όλους με ρωτάει επιτακτικά: Πέσμου τι έφαγες!. Τίποτα καλέ μαμά! απάντησα, αλλά δεν είχα λογαριάσει λίγο κρέμα που είχε κολλήσει γύρω-γύρω στο στόμα μου που φυσικά δεν έβλεπα.<br /><br />Μου ρίχνει μία κλασσική ανάποδη ( αντί για μπάτσο-χαστούκι της άρεσε η ανάποδη διότι έτσι χτυπούσε η βέρα της στα χείλη μου και συνήθως μάτωναν) κι εγώ ντροπιασμένος πήγα στην πίσω αυλή (το φαγητό ήταν στην μπροστά αυλή) για να κλάψω.<br />Έτσι, την χαρά μου διαδέχτηκε ο πόνος και περισσότερο η ντροπή. Προσευχήθηκα στον θεό να την κάνει να πεθάνει με κάθε τρόπο, κάτι που ακόμη και σήμερα σε εισακούστηκε.. (ευτυχώς).<br /><br />Απο εκείνη την Κυριακή και όποτε τρώω παγωτό πάντα φροντίζω να μην αφήνω ίχνη στο πρόσωπό μου..<br /><br />Το βράδυ με έπιασε η μάννα στην κουζίνα (το ανακριτικό δωμάτιο του Φύρερ τότε) και όταν διαπίστωσε ότι είχα φάει πύραυλο παγωτό μου έριξε και το βραδυνό μου ξύλο, πριν κοιμηθώ για να ονειρευτώ ξανά και ξανά έναν γαμημένο καλύτερο κόσμο...<br /><br />Βιάστηκα να χαρώ που τα παραπάνω χρήματα απο το μεροκάματο θα μου δίνανε μόνο χαρά και δεν μπορούσα να υποψιαστώ ότι και αυτή η Κυριακή θα ήταν για ..κλάματα.<br /><br />Στην τακτική μας σύσκεψη με τον Νίκο δέχτηκα δημιουργική κριτική: Ρε μαλακισμένο όχι πριν το φαγητό, καλά έπρεπε και σύ να πάρεις πύραυλο?<br /><br />Την επόμενη μέρα στο σχολείο έφαγα και τα υπόλοιπα χρήματα που μου αναλογούσαν, που αλλού, στο κυλικείο του δημοτικού. Τυρόπιτα, πατατάκια Τσακίρης και μία Μπυράλ. Έτσι για να τους εκδικηθώ. Μάλιστα την μισή τυρόπιτα την έδωσα στον Γιάννη που καθόταν στα πίσω θρανία που ποτέ δεν είχε αγοράσει τίποτα.. και η μπυράλ ενώ τα μεγαλύτερα παιδιά στο δημοτικό την είχαν περι πολλού, την έδωσα σχεδόν ολόκληρη στον Γιάννη που την κατέβασε μονομιάς.<br /><br />Στο σχόλασμα αυτής την Δευτέρας έννοιωσα μία λύτρωση για τα χθεσινά γεγονότα και περίμενα λίγο πιό πέρα απο την είσοδο του σχολείου να σχολάσει και ο αδερφό μου ο Νίκος και να πάμε μαζί στο σπίτι.<br /><br />Όταν του είπα ότι έφαγα και τα υπόλοιπα χρήματα, μου έδωσε 2 δραχμές να έχω να παρουσιάσω σε τυχόν έρευνα του Φύρερ, για να μην έχουμε επανάληψη...<br /><br />Ποτέ δεν μου άρεσαν οι Μάηδες, γεμάτοι χόρτα και οδύνη. Μας έχουν ζαλίσει οι ποιητές για την αναγέννηση της ζωής και όλα αυτά τα φαιδρά αλλά κανείς τους δεν πήρε την γνώμη μου...<br /><br />Γ.Κ.<br />Χολαργός, 13/5/2009<br /><a href="http://georgekarahalios.blogspot.com/">http://georgekarahalios.blogspot.com/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-648475060052477536?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-92126104009561027822009-04-06T08:30:00.003+03:002009-04-06T08:36:44.133+03:00<h3 class="post-title entry-title"> <a href="http://kostas-arvanitis.blogspot.com/2009/03/blog-post_31.html">Καταγγελία προς τον συνήγορο του πολίτη της κρατούμενης Γκουλιώνη</a> </h3> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_DF5hchpJfNE/SdJglLSVUhI/AAAAAAAAALg/OjIYkaqJMgg/s1600-h/5405arvanitis.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 167px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_DF5hchpJfNE/SdJglLSVUhI/AAAAAAAAALg/OjIYkaqJMgg/s200/5405arvanitis.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319420301679088146" border="0" /></a><br />Είμαι 41 ετών σήμερα, εξαρτημένη από την ηρωίνη από τα 17 μου. Τόσα χρόνια<br />αρρώστια και εξάρτηση από μία ουσία που αν δεν την είχα δε θα μπορούσα να<br />είμαι όρθια για να δύναμαι να εργαστών, για να μπορέσω να ζήσω... Τον<br />χειρότερο εφιάλτη, όμως, που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν αυτονόητο<br />συνεπακόλουθο της εξάρτησης, δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα τον ζήσω έτσι<br />όπως τον ζω και όπως καθημερινώς απειλούμαι ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να<br />υποστώ. Αυτό το <<αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης>>, λοιπόν, είναι η<br />φυλάκιση η οποία, ουσιαστικά σημαίνει την αιχμαλωσία και την ομηρία μου από<br />τους δεσμοφύλακες που ελέγχουν κι επεμβαίνουν ακόμη και στα γεννητικά μου<br />όργανα και στ' απόκρυφα σημεία του σώματός μου.<br /><br />Όποτε μπαίνω στην φυλακή είτε γιατί εισάγομαι πρώτη φορά είτε γιατί επιστρέφω από δικαστήριο είτε γιατί πήγα νοσοκομείο δέχομαι την εξής επίθεση, η οποία ονομάζεται<br /><<έρευνα>>: Η δεσμοφύλακας με υποχρεώνει να βγάλω όλα μου τα ρούχα, με<br />βάζει να σκύψω, ν' ανοίξω τους γλουτούς, να βήξω και παρατηρεί τον πρωκτό<br />μου. Πολλές φορές βρίσκει ευκαιρία να παρατηρήσει γυμνό σώμα και με κοιτάει<br />καλά καλά, μου φέρεται προσβλητικά, ειρωνικά, θρασύτατα, σα να' μαι το<br />τελευταίο σκουπίδι. Μετά μου δίνουν άλλα ρούχα, από την αποθήκη τους,<br />παράτερα και εξευτελιστικά, μου παίρνουν το σουτιέν γιατί, λέει,<br /><<απαγορεύεται>> να το φοράω στην απομόνωση γιατί λέει, δήθεν μπορεί<br />να...αυτοκτονήσω μ' αυτό, μου δίνουν παπούτσια μεγαλύτερο μέγεθος απ' το<br />δικό μου και περπατάω σαν παλιάτσος και με οδηγούν στο φαρμακείο. Εκεί, με<br />βάζουν να καθίσω σε γυναικολογική καρέκλα και η δεσμοφύλακας βάζει το<br />δάχτυλό της στο αιδοίο μου μέσα στον κόλπο.<br />Στην συνέχεια υποχρεούμαι να ουρήσω μπροστά στην δεσμοφύλακα για να κάνουν το ναρκωτέστ. Μια φορά, στο χαρτί που ήταν τοποθετημένο στην γυναικολογική καρέκλα όπου μ' έβαλαν να κάτσω είδα μία τρίχα από προηγούμενη ερευνηθείσα. Η αποστείρωση στα<br />εργαλεία τους είναι κάτι που ενίοτε θυμούνται. Σε άλλες βάζουν διαστολείς<br />και σκουριασμένους, πολλές φορές, τους βάζουν το δάχτυλό τους και συγχρόνως<br />πιέζουν προς τον ορθό ή και από επάνω στη βουβωνική χώρα σε σημείο που η<br />κρατούμενη να πονάει. Τα ειρωνικά σχόλια και τα σόκιν <<αστειάκια>> των<br />δεσμοφυλάκων δεν λείπουν από το <<ρεπερτόριό>> τους... Προσφάτως που<br />αρνήθηκα την κολπική έρευνα και από τον γυναικολόγο, διότι ανεξαρτήτου<br />μορφώσεως, ειδικεύσεως και μορφωτικού επιπέδου το να σου χώνει ο καθείς τα<br />δάχτυλά του είναι τουλάχιστον <<απρεπές>>, θα έλεγα, και ζητούσα<br />υπερηχογράφημα, με απείλησαν ότι θα με δέσουν όλη νύχτα με τη χειροπέδα στο<br />κάγκελο και αυτή την απειλή συγκεκριμένα την ξεστόμισε η δεσμοφύλακας που<br />τελεί χρέη...νοσοκόμας στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα Θηβών<br />(Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.) Γκαβάνα Στέλα παρουσία της υπαρχιφύλακα Σαμπάνη Σωτηρίας, μου<br />είπε πως αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να δεχτώ την κολπική κι αυτή που δεν<br />είναι, είναι <<άλλο πράμα>>. Εν ολίγοις αυτό που μου είπαν και λένε είναι<br />ότι αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να μου κάνουν ότι θέλουν και να μην<br />αντιδράω. Με οδήγησαν στην υποδιευθύντρια Καφρίτσα Αγλαϊα, η οποία μου είπε<br />πως αφού αρνούμαι την κολπική έρευνα ότι βρεθεί από ναρκωτικά στην φυλακή<br />θα το χρεώσει σ' εμένα και πως θα με κρατήσει πολλές ημέρες στην απομόνωση.<br />Όταν της ζήτησα να μου κάνει υπερηχογράφημα διότι δεν αντέχω άλλο αυτόν τον<br />βιασμό της κολπικής μου είπε πως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα. Της απάντησα<br />ότι δεν είμαι υποχρεωμένη να πληρώνω εγώ τη δική τους ανεπάρκεια και με<br />οδήγησαν στην απομόνωση όπου ούτως ή άλλως θα με οδηγούσαν, κάνοντας<br />κολπική ή μη. Στην απομόνωση με έκλεισαν σ' εάν κελί όπου έπρεπε να χτυπάω<br />το κουδούνι για να' ρθει η δεσμοφύλακας να μου ανοίξει να πάω στην μία<br />τουαλέτα που είναι κοινή για όλες τις κρατούμενες στον χώρο αυτόν και<br />παρακολουθούμενη από κάμερα. Την ώρα της αφόδευσης σε παρακολουθεί η<br />δεσμοφύλακας από την κάμερα κι όταν δει τα περιττώματά σου τότε της ζητάς<br />την άδεια να τραβήξεις καζανάκι. Εκτός του ότι είμαι αναγκασμένη να κάνω<br />την ανάγκη μου μπροστά σε δεσμοφύλακα είμαι υποχρεωμένη να κάνω 8<br />αφοδεύσεις για να με βγάλουν από την απομόνωση αλλά κι αυτό, πάλι,<br />εξαρτάται από τις διαθέσεις τους. Οι περισσότερες κρατούμενες αναγκάζονται<br />να παίρνουν καθαρτικό για να επιτύχουν αυτές τις κενώσεις και αρκετές φορές<br />είτε δεν έρχεται η δεσμοφύλακας να τους ανοίξει την πόρτα είτε είναι άλλη<br />κρατούμενη στην τουαλέτα και στην κυριολεξία ενεργούνται επάνω τους. Δεν<br />είναι λίγες οι φορές που κάποιες δεσμοφύλακες τις εξευτελίζουν γιατί<br />ενεργήθηκαν επάνω τους ή τους λένε απειλητικά ότι <<εδώ είναι Θήβα και το<br />κουδούνι για να πας τουαλέτα θα το χτυπάς όταν έχεις μεγάλη ανάγκη>>, την<br />οποιά <<μεγάλη ανάγκη>> την κρίνει η δεσμοφύλακας ή της λένε με δυσφορία<br /><<πάλι τουαλέτα θέλεις;>> και άλαλ τέτοια με ανείπωτη απανθρωπιά και<br />σαδισμό. Μου έχει συμβεί να μη μου ανοίγει η δεσμοφύλακας την πόρτα του<br />κελιού για να πάω στην τουαλέτα και ανγκαζόμουν να ουρώ σε πλαστικό<br />μπουκάλι νερού και αργότερα να έχω πρόβλημα με το έντερό μου από την<br />συγκράτηση των κοπράνων. Στο τέλος, έφτασα στο σημείο να κλωτσάω την πόρτα<br />του κελιού για να μου ανοίξει, να μου φέρεται προκλητικά και υποτιμητικά<br />και επειδή την αποκάλεσα <<κότα>> έγραψε μία ψευδή αναφορά (η κα Δανιηλίδου<br />Χαρίκλεια ει?ναι η εν λόγω δεσμοφύλακας) σε συνεργασία με τον αρχιφύλακα<br />Γαλάνη Ιωάννη που ήταν υπηρεσία εκείνη την ημέρα και σε αυτόν αναφερόταν η<br />κα Δανιηλίδου, με πέρασα πειθαρχικό κι ο υποτελής σε αυτούς, εισαγγελέας<br />Πρασσάς Γεώργιος με τιμώρησε με πειθαρχική ποινή εγκλεισμού σε κελί της<br />απομόνωσης για πέντε μέρες με, επιπροσθέτως παράνομη, στέρηση καφέ,<br />τσιγάρου και τηλεφώνου. Πειθαρχικό το οποίο παραγράφεται σε δυο χρόνια<br />πράγμα που σημαίνει πως εκτός του μαρτυρίου που υπέστην δεν θα αποφυλακισθώ<br />με υφ' όρων απόλυση, δεν θα πάρω άδεια και οι άρρωστοι γονείς μου και η<br />21χρονη κόρη μου θα περιμένουν πολύ για να με δουν και να τους στηρίξω. Όλα<br />αυτά συνέβησαν στη γυναικεία φυλακή Κορυδαλλού, αλλά αυτοί οι κύριοι<br />υπηρετούν σήμερα στη Θήβα όπως και ο αρχιφυλακεύων Κοράκης Παναγιώτης, ο<br />οποίος στην εδώ απομόνωση της Θήβας μου είπε πως παρ' όλες τις 8 κενώσεις<br />κλπ δικαιούται <<βάσει του εσωτερικού κανονισμού>> να με κρατήσει έξι<br />ημέρες στην απομόνωση. Ο εσωτερικός κανονισμός δεν γράφει κάτι τέτοιο,<br />αντίθετα λέει πως η τριήμερη κράτηση στην απομόνωση γίνεται μ' εντολή<br />εισαγγελέα και παρατείνεται εφόσον έχουν βρεθεί απαγορευμένες ουσίες στο<br />σώμα του κρατούμενου και δεν μπορούν να αφαιρεθούν... Μπάνιο δεν μπορείς να<br />κάνεις στην απομόνωση -ειδικό χώρο κράτησης τον ονομάζουν λες και<br />αλλάζοντας όνομα σε κάτι παύει και η φρίκη- γιατί όταν τύχει να έχει ζεστό<br />νερό δεν είναι εκεί η δεσμοφύλακας και όταν είναι εκεί μπορεί να σε βγάλει<br />από το κελί για να κάνεις μπάνιο, το νερό να είναι κρύο και να επιμένει πως<br />είναι ζεστό βγάζοντάς σε τρελή. Όταν και αν κάνεις μπάνιο σε παρατηρεί.<br />Έτσι, μένουμε χωρίς μπάνιο για 7 μέρες και άνω. Καφέ, νερό υποχρεούσαι να<br />παραγγείλεις μόνο από το καφενείο της φυλακής το οποίο λειτουργεί για τους<br />δεσμοφύλακες και δουλεύουν σε αυτό κρατούμενες. Την τελευταία φορά που<br />κρατήθηκα στην απομόνωση πλήρωσα 20 ευρώ στο καφενείο. Με αυτά τα χρήματα<br />μπορούσα να περάσω περίπου είκοσι μέρες αγοράζοντας καφέ, ζάχαρη κλπ ενώ τα<br />πλήρωσα μέσα σε πέντε μέρες. Αλλά εδώ η διαχείριση των χρημάτων μας<br />εξαρτάται από τις ορέξεις της υπηρεσίας του Κ.Κ.Γ.Ε.Θ. Όταν λοιπόν,<br />αποφασίσουν οι ασύδοτοι βασανιστές μας να μας βγάλουν από την απομόνωση<br />πρέπει να περάσουμε το ίδιο μαρτύριο της σωματικής έρευνας και της κολπικής<br />εισβολής. Αυτό το ίδιο μαρτύριοι της έρευνας μπορεί ανά πάσα στιγμή να μου<br />το κάνουν και στο θάλαμο, όπου μένω, όταν υπάρχει υπόνοια για ύπαρξη<br />απαγορευμένων ουσιών. Μπαίνουν μέσα στο θάλαμο, μας ξυπνάνε, μας κάνουν<br />σωματική και κολπική έρευνα, μας βγάζουν έξω από τον θάλαμο και ανακατεύουν<br />όλα μας τα πράγματα πετώντας τα κάτω. Μετά χάνουμε πράγματα μας γιατί τα<br />πετάνε ή τα παίρνουν και πρέπει να τακτοποιήσουμε ολόκληρο το θάλαμο για να<br />μπορέσουμε να κοιμηθούμε... Κάποτε ήμουν άνθρωπος με όνειρα, με όρεξη για<br />μάθηση, με κερδοφόρα επιχείρηση, με όρεξη για δημιουργία. Σήμερα, όλος<br />αυτός ο πόνος, η κακοποίηση, ο βιασμός του σώματος και της ψυχής που έχω<br />υποστεί με κάνουν να ονειρεύομαι πως τους σκοτώνω όλους αυτούς που<br />πληρώνονται για να βασανίζουν αδύναμους ανθρώπους. Σφίγγοντας τα δόντια<br />σιγοψιθυρίζω <<και για το πείσμα σας, γουρούνια, θα αντέχω>> ελπίζοντας να<br />έρθει κάποια μέρα που θα σταμτήσουν να απλώνουν τα βρώμικα, διεστραμμένα<br />χέρια τοςυ επάνω σε αδύναμους ανθρώπους.<br />Το ξέρω πως ο κόσμος δεν αλλάζει,<br />ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ, όμως, φτάνει να μην αδιαφορούμε.<br /><br />Ποτέ δεν πρόκειται να ξεπεράσω τα όσα υπέστην και υπόκειμαι μεσα στη<br />φυλακή.<br /><br /><br />Γκουλιώνη Κατερίνα<br />---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------<br />Η Κατερίνα Γκουλιώνη βρέθηκε νεκρή δεμένη πισθάγκωνα μέσα στο καράβι κατά τη διάρκεια μεταγωγής της από τις φυλακές της Θήβας στη Νεάπολη Κρήτης στις 18 Μαρτίου<br />=======================================<br /><br />Δευτέρα 6 Απριλίου 2009<br />Ξημερώματα σήμερα ρώτησα τον φίλο δημοσιογράφο Κώστα Αρβανίτη να αναδημοσιεύσω απο το <a href="http://kostas-arvanitis.blogspot.com/">blog</a> του την παραπάνω επιστολή-καταγγελία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-9212610400956102782?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-59473978174211379962008-11-11T15:47:00.002+02:002008-11-11T16:04:19.937+02:00Τρίτη 11/11/2008 Χολαργός<br /><br />Κατεβαίνοντας χθές απο Πεντέλη προς Χολαργό άκουσα απο το ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ περί διαγραφής Τατούλη.<br /><br />Κάτι η ψύχρα που θύμιζε χειμώνα κάτι κι αυτή η είδηση και ξαφνικά το απόγευμα έχασε πολύ απο την ήδη περιορισμένη του ομορφιά. (για να μην προσθέσω και ένα ακόμη γεγονός που προέκυψε λίγο αργότερα και ενημερώθηκα τηλεφωνικά που τόσο πολύ μου θυμίζει πόσο θλιβεροί είναι οι άνθρωποι)<br /><br />Τα πράγματα δείχνουν ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει ψυχή, δεν υπάρχει έλεος και φυσικά έχει χαθεί και κάθε ίχνος ελπίδας στον τόπο μας, σε αυτή την σαχλαμάρα που θέλουμε να ονομάζουμε πατρίδα.<br /><br />Ο Πέτρος Τατούλης ψάχνεται τα τελευταία χρόνια συνολικά με την πολιτική, την κοινωνία, τον άνθρωπο, το ιντερνετ και φαίνεται να κατέχει καλά το θέμα του. Εκείνο που φαίνεται γελοίο και τόσο ταπεινωτικό για αυτή την σαχλαμάρα στο διαβατήριό μου, είναι η στάση των υπολοίπων της βουλής και δεν εννοώ μόνο των συναδέλφων του στην ΝΔ.<br /><br />Άκουσα προσεκτικά τις δηλώσεις του εκπροσώπου του Πασοκ που λίγο πολύ και με την φρασεολογία που τοποθετήθηκε για την διαγραφή, έμοιαζε να προσομοιάζει τον Τατούλη σαν..αρρώστια!! (μακριά απο εμάς, δεν θέλουμε να έχουμε καμμία σχέση κλπ). Ο δε γραμματέας της ΝΔ θέλει και την βουλευτική έδρα να επιστραφεί άμεσα λες και του την χρησιδάνεισε το κόμμα... τι θλίψη θεέ μου..<br /><br />Ο πρωθυπουργός τιμωρεί αυτόν που δημοσιοποιεί την γνώμη του ελεύθερα και για τα τεράστια σκάνδαλα ούτε κουβέντα. Κατασκοπεία κυβερνητικών και άλλων μελών του κοινοβουλίου απο το δίκτυο της Vodafone, η υπόθεση έκλεισε...Δομημένα ομόλογα, άντε γειά... Siemens, Βατοπέδι, γαργάρα... Για την καθημερινή ληστεία των τραπεζών...ούτε κιχ..<br /><br />Τα δε τρία ακόμα κόμματα της Βουλής κοιτάζουν και αυτά πως μπορούν να αρπάξουν κανά κοψίδι απο την ..σφαγή.. Η απόλυτη ξεφτίλα...<br /><br />Ένας φίλος blogger προτείνει να ετοιμαζόμαστε για μετανάστευση .. Εντελώς ρεαλιστική προτροπή. Έτσι κι αλλοιώς δεν έχει μείνει πιά κανένα κίνητρο σε αυτή την χώρα για όποιον θέλει να μιλάει ελεύθερα. Ο ραγιαδισμός σε limit up... Στην τουρκοκρατία υπήρχε και κάποιος λόγος να πολεμήσεις. Εδώ πρόκειται για λερναία ύδρα που της κόβεις ένα πλοκάμι και ξεφυτρώνουν δύο... Κι όχι και τίποτα άλλο αλλά έχουμε ξεμείνει κι απο Ηρακλήδες...<br /><br />Αντί να βγεί ένας και να εκφράσει αλληλεγγύη σε αυτόν τον άνθρωπο που είχε το θάρρος να πει αυτά που είπε, σηκωθήκανε ολοι σαν τα ζόμπι που διεγείρονται μόνο απο την νεκρική φύση...<br /><br />Ο Τατούλης δεν είναι το θέμα μου. Απλά η περίπτωσή του μου το θυμίζει πολύ έντονα. Όπως αυτό που είχε πεί πολύ παλιά ο Χάρυ Κλυν για τον Ξυλούρη: Έπρεπε να πεθάνει για να παίξει το κρατικό ραδιόφωνο ένα τραγούδι του...<br /><br />Μία αίσθηση αηδίας και ντροπής με πλημυρίζει απο χθές το βράδυ για τον κωλότοπο και τους καραγκιόζηδες ακόμα και για την ίδια μου την ζωή.<br /><br />Είμαι αδύναμος το ξέρω και δεν μπορώ να κάνω πολλά για να αλλάξω την σκατόφαρα. Όμως όπου και να βρίσκομαι θα στέκομαι πάντα κοντά σε τέτοιες φωνές που με συνδέουν με ό,τι έχει απομείνει απο το κουφάρι της Ελλάδας και απο εκείνα τα παραμύθια που μαθαίναμε στο δημοτικό γι αυτήν.. <br /><br /><a href="http://georgekarahalios.blogspot.com/">http://georgekarahalios.blogspot.com/</a><br /><br /><br />Για όποιον θέλει να μάθει λεπτομέρειες για τις ..αμαρτίες του βουλευτή Πέτρου Τατούλη που οδήγησαν τον ανιδιοτελή πρωθυπουργό μας στην διαγραφή του, μπορεί να επισκεθεί το φιλόξενο blog <a href="http://tatoulis.blogspot.com/">http://tatoulis.blogspot.com/</a> και επίσης την ιστοσελίδα <a href="http://www.tatoulis.gr/">http://www.tatoulis.gr/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-5947397817421137996?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-28879802551506911752008-11-09T18:30:00.006+02:002008-11-09T19:38:25.033+02:00Απόηχοι Σαββατοκύριακου στην Αθήνα που υποδέχεται τα πρώτα sms του χειμώνα με λίγα σύννεφα πάνω απο την Πεντέλη και την Πάρνηθα κι ένα ελαφρύ βοριαδάκι σαν alarm...<br /><br />Ποτέ δεν υποψιάστηκα καμμία σχέση με τον ιδανικό ούτε και τον ανάξιο εραστή αλλά φαίνεται ότι κάτι ο Καβαδίας και κάτι οι αποτυχίες γενικώς με φέρανε κοντά σε αυτές τις νότες.<br /><br />Κυριακή απόγευμα, μάλλον αρχή σούρουπου στον Χολαργό. Οι δεκαχτούρες ρίχνουν μία τελευταία ματιά στο μπαλκόνι μου για τίποτα ψίχουλα πριν το κούρνιασμα στα πεύκα του κήπου. Κι εγώ μετά απο γαλλικούς καφέδες έβαλα ένα ουισκάκι και πάρκαρα στην οθόνη της απόλυτης μοναξιάς.<br /><br />Όλοι τώρα τελευταία το παίζουν busy, τα μπαράκια της Αθήνας έχασαν κι αυτά την αίγλη τους και μοιάζουν σαν συλλέκτες ατομιστών...<br /><br />Σινεμά δεν πάω μόνος μου, φοβάμαι...<br /><br />Μουσική επίσης προσπαθώ να μην ακούω μόνος μου γιατί μελαγχολώ<br /><br />Μόνο στο μπάνιο πάω μόνος μου κι αυτό κατά συνθήκην...<br /><br />Διαβάζω ξανά και ξανά κάποια κομμάτια απο το βιβλίο του Νίκου Παπανδρέου 'Μέρες σαν κι αυτές' και πραγματικά ταξιδεύω (όταν δεν ταξιδεύω..)<br /><br />Τι απαίσιος που είναι ο χειμώνας...Μου παγώνει τα σωθικά. Κλείνει ακόμη περισσότερο τους ήδη κλειστούς ανθρώπους και η κοινωνία μοιάζει με φυλακή μέχρι να μπεί ξανά η άνοιξη και να δώσει μια σταγόνα αισιοδοξία...<br /><br />Θυμάμαι τι συγκίνηση ένιωθα όταν περιμέναμε το λεωφορείο για την Λούτσα στην στάση της Αγίας Παρασκευής...Δεκάδες κόσμος και αυτό ερχόταν γεμάτο σαν σκηνή απο ταινία του Ντε Σίκα... Στρίμωγμα απίστευτο αλλά δεν μας πείραζε...Σαν το λεοφωρείο ο πόθος που θα μας οδηγούσε στις μυρωδιές του φρέσκου ψωμιού καθώς περνούσαμε τα Σπάτα και μετά την ευθεία με τους ευκάλυπτους, εκεί που σήμερα βρίσκεται η βορειοδυτική είσοδος του αεροδρομίου, έμπαινε η μυρωδιά της θάλασας. Η αποθέωση της προσδοκίας...<br /><br />Στην Λούτσα πηγαίναμε αριστερά διότι δεν ξέραμε ακόμη να κολυμπάμε και εκεί ήτανε ρηχά. Πλατειά παραλία με ωραία άμμο όπου σύσσωμη η εργατική Αθήνα προσπαθούσε να ρουφήξει μιά σταγόνα όνειρο... Οι πλούσιοι ήταν στο Λουτράκι, στον Άγιο Κωνσταντίνο, στην Άνδρο...<br /><br />Ο γέρος με τους λουκουμάδες περνούσε απο μπροστά μας και έμοιαζε σαν γκόμενα απο την πείνα μας... Ποτέ δεν αγοράσαμε...<br /><br />Ήταν κι εκείνη η γριά που καθότανε στο κύμα και μασούλαγε μισή ώρα ένα σουβλάκι με πίτα και κοντέψαμε να πάθουμε έμφραγμα...<br /><br />Στον γυρισμό είχαμε γεμίσει με ήλιο και όνειρα για το μέλλον. Η Αθήνα ήταν πάντα μακριά απο την Αγία Παρασκευή και μου έμοιαζε σαν άλλη χώρα τα βράδυα της Κυριακής. Όλες μου οι σκέψεις ήταν στην επόμενη Κυριακή και όχι στην απαίσια Δευτέρα που ακολουθούσε.<br /><br />Το σούρουπο ανέβαινα στην κορφή του πεύκου της μπροστά αυλής και έβλεπα στο βάθος τις γυαλάδες απο τον όρμο του Φαλήρου κι έλεγα με τον εαυτό μου ότι μόλις μεγαλώσω θα ταξιδέψω μεχρι εκεί!! Τόσο μακριά έμοιαζαν όλα...<br />'Γιώργη', η φωνή της μάννας με ξυπνούσε όταν χαμένος στην θέα αυτή έπρεπε να κατέβω για να μου ρίξει μερικές μιας και απαγορευόταν να ..σκαρφαλώνω...<br /><br />Αυτές οι Κυριακές είχανε τόσες αντιθέσεις που κάποια στιγμή τις μίσησα και τις έβγαλα τελείως απο τα όνειρά μου. Μόνο όταν βρισκόμουν στην εκτός Αθήνας μπορούσα να τις αντέξω.<br /><br />Στο Λονδίνο οι Κυριακές ήταν ολόκληρες καλές χωρίς τις χάρες της Ελλάδας. Ακόμη και σε Σεράγιεβο ένιωθα κάποια σιγουριά...<br /><br />Ήταν βέβαια και εκείνο το τραγούδι του Καράλη που με στοιχείωνε γιατί πολλές απο τις λέξεις του μου ήταν άγνωστες ενώ η μεγάλη μου η αδερφή δεν τολμούσε να μου εξηγήσει τι σημαίνουν... Δεν θα ξαναγινόμουν παιδί για όλα τα εκατομμύρια του κόσμου...<br /><br />Τώρα ακούω τον Καράλη και τον καταλαβαίνω...μου πήρε καμμιά σαρανταριά χρόνια βέβαια αλλά ποιός δίνει σημασία...<br /><br />''Είναι κάτι στιγμές που σε βρίσκουν τις νύχτες, όλα στέκουν και λές πως σταθήκαν κι οι δείκτες, κι αν οι ώρες χτυπούν σαν σφυριά σε αμόνια, οι στιγμές δεν περνούν μα κρατάνε αιώνια... <br />Αναμνήσεις παλιές σαν τις φλόγες σε καίνε, σε κυκλώνουν σκιές κι όλα γύρω σου φταίνε, σου μιλάνε φωνές με παράξενες λέξεις, είναι κάτι στιγμές που ρωτάς αν θ'αντέξεις...<br />Είναι κάτι στιγμές που σου πνίγουν τα στήθια, θέλεις χίλιες φορές να φωνάξεις βοήθεια, σ'ένα κλάμα σκληρό να ξεσπάσεις να βρίσεις, η να πείς σ'αγαπώ μα σε ποιόν να μιλήσεις...<br />Είναι κάτι στιγμές που δεν έχεις κουράγιο, σε τσακίζει το χθές σε φοβίζει το αύριο, τώρα λές θα χαθώ κι η ανάσα σου παύει, κι είσαι σ'ένα βυθό βουλιαγμένο καράβι...<br />Στο κενό περπατάς τρέχει γύρω σου κόσμος, σε κοιτούν τους κοιτάς δεν σε βλέπουνε όμως, δεν υπάρχουν χαρές οι ελπίδες τελειώνουν, είναι κάτι στιγμές που χτυπούν και σε λειώνουν...''<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-2887980255150691175?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-60862146804127457152008-09-04T22:05:00.002+03:002008-09-04T22:10:32.009+03:00Διαβάζοντας το <a href="http://press-gr.blogspot.com/"><strong><span style="color:#3333ff;">http://press-gr.blogspot.com/</span></strong></a> αισθάνθηκα την ανάγκη να αναδημοσιεύσω το παρακάτω άρθρο το οποίο το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και σίγουρα επίκαιρο.<br />Γ.Κ.<br />====<br /><br /> <strong>Τα παρασκήνια της Μονής Βατοπεδίου...</strong><br /><br /> Γράφει ο Ορφέας KωνσταντίνουΘεσ/νίκη.<br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_SwvqahfgyBg/SL7YjubjQlI/AAAAAAAAZXc/hh923xJi8ms/s1600-h/92492792591991491393292jo7.jpg"></a>1.-Οποιος επισκεφθεί την Ι.Μ. Βατοπαιδίου του Αγίου Ορους, πηγαίνοντας από τον αμαξιτό δρόμο των Καρυών, ο οποίος είναι και ο κύριος δρόμος πρόσβασης, φτάνοντας στα όρια της Βατοπαιδίου, κάποια χιλιόμετρα πρίν την Μονή, θα αναγκαστεί να σταματήσει...Υπάρχει "φυλάκιο ασφαλείας"!!! Υπάρχει απαγορευτική μπάρα και φυλάκιο με κοσμικό φύλακα!Θα υποστείτε εξοχυνιστικό έλεγχο πάσης φύσεως!!! Εάν δηλώσετε πως απλά θέλετε να επισκεφθείτε την Μονή για μια απλή επίσκεψη προσκυνηματική, θα σας ζητηθούν όλα τα στοιχεία σας, θα καταγραφούν, θα ειδοποιηθεί αρμόδιος της Μονής και έαν δώσει συγκατάθεση θα σας επιτρεπεί να την επισκεφθείτε.<br />Φτάνοντας στην Μονή στο θυρωρείο θα διαπιστώσετε πως έχετε καταγραφεί πλήρως και θα βρίσκεσται υπό έλεγχο κατά την παραμονή σας εκεί. Εάν δηλώσετε πως θέλετε να διανυκτερεύσετε, θα γίνει έλεγχος στην λίστα που ήδη υπάρχει. Εάν δεν είστε γραμμένος, απλά θα σας πούνε πως η Μονή είναι πλήρης και θα σας υποδειχθεί να πάτε σε άλλη Μονή! Εάν πάλι δηλώσετε ότι θέλετε να διανυκτερεύσετε και δηλώσετε ιδιότητα κάποιου στελέχους σημαντικού (Δ/ντής Τράπεζας, Επιχείρησης, Κρατικός αξιωματούχος κλπ) θα γνωστοποιηθεί στην Μονή και πιθανότατα να σας επιτραπεί!Για να επισκεφθείς την Βατοπαιδίου, θα πρέπει να προηγηθεί προσυνενόηση. Κύριο στοιχείο και πλεονέκτημα να είσαι Κυπριακής καταγωγής και επιχειρηματίας! Εάν δηλώσεις απλός προσκυνητής θα σου ειπωθεί πως θέσεις υπάρχουν μετά ένα χρόνο κλπ. Ανάλογα με τι αξίωμα θα δηλώσεις θα εξελιχθεί και η πορεία της φιλοξενείας σου...Δυστυχώς πέρα από κάθε Αγιορειτική Παράδοση και τα ήθη του Αγίου Ορους, η Βατοπαιδίου, κάνει επιλεκτική επιλογή των φιλοξενουμένων της, κυρίως VIPS. Ακολουθεί φυσικά και ανάλογη προσέγγιση στην συνέχεια....Τ α καλά και τα συμφεροντα...Η παράνομη αστυνόμευση, τα φυλάκια ασφαλείας και όλοι αυτοί οι καινοφανείς νεωτερισμοί(ασύρματα δύκτια επικοινωνίας, υπεύθυνοι ασφαλείας κλπ) είναι απαράδεκτα και εντελώς ξένα πρός το "Αγιον" Ορος.2.- Πέραν της γνωστής σκανδαλώδους υπόθεσης με τις ακίνητες περιουσίες κλπ, για όσους γνωρίζουν τα εν Αγίω Ορει τεκτενόμενα, πλέον της δεκαετίας, η Μονή έχει κάνει και συνεχίζει να κάνει, εκτεταμένες έρευνες για να ανακαλύψει θυσαυρούς που κατά την παράδοση είναι κρυμμένοι στην Μονή και στα καθυδρύματά της. Οι πλέον σύγχρονοι ανιχνευτές χρυσού κλπ στην Ελλάδα βρίσκονται στο Βατοπαίδι. Το θέμα είναι γνωστό σε όλη την Αγιορειτική Πολιτεία.3.-Σε ολόκληρη την Μονή και ιδιαίτερα στους χώρους φιλοξενείας, υπάρχουν κρυφές κάμερες που καταγράφουν τα πάντα όλο το 24ωρο, εν αγνοία των προσκυνητών. Η Μονή επικαλείται λόγους ασφαλείας κλπ. Μάλιστα η Μονή διαθέτει από τα πλέον σύγχρονα δορυφορικά ιντερνέτ και ο Εφραίμ έχει πρόσβαση στο δύκτιο με τις κάμερες μέσο λάπτοπ από όπου κι εάν βρίσκεται!!!4.-Η πρώτη επαφή Ρουσόπουλου-Βατοπαιδίου, έγινε το 1997, όταν ο Θοδωρής εργαζόταν στο Μεγκα. Με παρέμβαση του τότε Διοικητή του Αγίου Ορους, Σ. Ψυχάρη, επισκέφθηκε την Μονή και πραγματοποίησε ένα ντοκιμαντέρ, παρά τις απαγορευτικές διατάξεις που ισχύουν για την βιντεοσκόπιση στις Μονές του Αθω.5.-Η Αδελφότητα του Εφραίμ, την δεκαετία του 1980 βρισκόταν σε ένα κελί στην Νέα Σκήτη, από όπου και τους έδιωξαν οι συνοικούντες για την απαράδεκτη συμπεριφορά τους.Κατόπιν όλη η Αδελφότητα πήγε και εγκαταστάθηκε στην Ι. Μονή Κουτλουμουσίου στις Καρυές. Οι υπερήλικες Μοναχοί και ελάχιστοι της Κουτλουμουσίου, παρέδωσαν την διοίκηση της Μονής στον Εφραίμ.Ο Εφραίμ έκανε άνω-κάτω την Μονή και άδεισε όλα τα ταμεία της... Με αποτέλεσμα οι Γέροντες να τους διώξουν κακήν κακώς!!!Ηρθε το 1989 και άγνωστο πως ο Εφραίμ απέκτησε στενές σχέσεις με τον τότε Διοικητή του Αγίου Ορους, Κώστα Λούλη. Ο Λούλης, γνωστός αλευροβιομήχανος του Βόλου και κολλητός του Μητσοτάκη, επέβαλε τον Εφραίμ και την Συνοδεία του στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, για να εγκαταβιώσουν και να αναλάβουν την Βατοπαιδίου. Η Βατοπαιδίου ήταν Ιδιόρυθμη Μονή και όχι Κοινοβιακη, και πάρα πολλά ευτράπελα συνέβαιναν...<br />Αποφάσισε το Οικ. Πατριαρχείο να εξυγιανει την Μονή και έτσι με τις αφόρητες πιέσεις του Λούλη και την συναίνεση του Μητσοτάκη, ουσιατικά επεβλήθηκε ο Εφραίμ στην Βατοπαιδίου. Σιγά-σιγά έδιωξε όλους τους παλιούς Μοναχούς. Ο Λούλης έφτιαξε σουίτα στο νότιο πύργο της Μονής,η οποία του παραχωρηθηκε με έγγραφο της Μονής ισοβίως. Μια άκρως παράνομη πράξη! Ο Λούλης ανακυρήχθηκε "Μέγας Ευεργέτης της Μονής"! Το πορτραίτο του βρισκόταν στο Ηγουμενείο του Εφραίμ. Κατόπιν "άνοιξε τα φτερά του" ο Εφραίμ και το πορτραίτο καθαιρέθηκε. Οποτε πήγαινε ο Λούλης στην Μονή, το ξαναέβαζαν φυσικά!Στην σουίτα του Λούλη φιλοξενήθηκε για πρώτη φορά ο Κάρολος της Καμήλας! Εν αγνοία του Λούλη φυσικά, ο οποίος διαμαρτυρήθηκε κατόπιν!!! Ως Διοικητής ο Λούλης τιμήθηκε από το Οικ. Πατριαρχείο και έγινε "Αρχων"! Κατόπιν ο Βαρθολομαίος έμαθε ότι ο Λούλης τον κατηγορεί ασύστολα και έχει σημαντικές επαφές με παληοημερολογίτες κλπ. Για πρώτη φορά στα χρονικά του Οικ. Πατριαρχείου, με Συνοδική απόφαση αφαιρέθηκε ο τίτλος και το οφύκιο από τον Κ. Λούλη!!! Κατόπιν οι επαφές του Εφραίμ μεγάλωσαν και ο Λούλης του ήταν άχρηστος πλέον...6.-Υπήρχε στην Βατοπαιδίου ένας παραδελφός του Εφραίμ .Ο Αθανάσιος, Κύπριος κι αυτός. Σημαντικό στέλεχος της Μονής και ανταγωνιστής του Εφραίμ. Τον έδιωξε ο Εφραίμ και έφυγε στην Κύπρο. Κατόπιν έγινε Μητροπολίτης Λεμεσού, ο οποίος παραμένει μέχρι τις μέρες μας. Εδιωξε και τον Μοναχό Λάζαρο ο Εφραίμ. Τον Νύφωνα τον έστειλε για χρόνια εξορία σε μετόχι της Μονής κλπ.κλπ.κλπ. Οποιος αντιστέκεται στην εξουσία του Εφραίμ εξοντώνεται!!!Εάν δεν είσαι Κύπριος φυσικά δεν μπορείς να εγκαταβιώσεις στην Βατοπαιδίου...7.-Ο Αδερφός του Εφραίμ στην Κύπρο, ο Κουτσού, είναι ο Αρχηγός του Εθνικιστικού Κόμματος "Νέοι Ορίζοντες".... Πού βρίσκει χρήματα ο Κουτσού είναι ευνόητο πλέον...8.-Ο Εφραίμ με την διαμάχη που έχει ξεσπάσει με την Εσφιγμένου, θέλει να "φάει" και την Μονή αυτή!!! Ως γνωστόν έχει διοριστεί από το Οικ. Πατριαρχείο και την Ιερά κοινότητα, αδελφότητα με Ηγούμενο για την Εσφιγμένου, αλλά λόγω της κατάληψης από τους ζηλωτές, μένουν στις Καρυές. Πλήθος εισαγγελικές καταδίκες υπάρχουν εις βάρος των καταληψιών κλπ. Η Πολιτεία έχει κληθεί δεκάδες φορές να εφαρμόσει τα νόμιμα και να εκδιώξει τους καταληψίες από την Εσφιγμένου. Καμιά όμως ανταπόκριση... Ο Εφραιμ παρεμβαίνει στον Ρουσόπουλο, κι αυτός με την σειρά του στα αρμόδια όργανα και δεν εκτελούνται οι αποφάσεις των δικαστηρίων!!! Ελπίζει ο Εφραίμ πως θα παραιτηθεί ο νέος Ηγούμενος Χρυσόστομος και με τις παρεμβάσεις Ρουσόπουλου, θα του δοθεί και η Εσφιγμένου!<br />Στην πρόσφατη επίσκεψη του,στο ΄Αγιον Ορος ο Βαρθολομαίος έκανε λόγο για παρεμβάσεις κάποιας Μονής πρός την κυβέρνηση, να μην εκτελεστούν οι αποφάσεις της δικαιοσύνης κλπ. Ενοούσε τον Εφραίμ!!!9.-Το καθεστώς του Αγίου Ορους διέπεται από τον Καταστατικό Χάρτη του Αγίου Ορους. Εκεί περιλαμβάνονται και οι ονομασίες των Μονών κλπ. Εδώ και πολλά χρόνια ο Εφραίμ χρησιμοποιούσε αντί για το "Ιερά Μονή Βατοπαιδίου" το "Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου" μετά που καβάλησε εντελώς το καλάμι, χρησιμοποίησε στα επιστολόχαρτα και τις σφραγίδες της Μονής τον όρο "Παμεγίστη Μονή Βατοπαιδίου"!!! Αντέδρασαν οι λοιπές Μονές του Αγίου Ορους, αλλά ο Εφραίμ δεν καταλαβαίνει τίποτε!!! Υπήρξε και δικαστική απόφαση για λαθραία χρήση της ονομασίας της Μονής και αντικακατστατική συμπεριφορά, καθώς η πρώτη την τάξη Μονή, είναι η "Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας". Ο Εφραίμ ποτέ δεν χώνεψε να μην είναι αυτός "Παμέγιστος"!!!10.-Ο Ρουσόπουλος δεν ξέρει καλά τον Εφραίμ... Μόλις χάσει την καρέκλα του, δεν θα βλέπει ζωγραφιστό τον Εφραίμ!!! Θα πάρει πόδι σαν τον Λούλη!!!11.-Σε λίγες μέρες θα συνέλθει Διπλή Ιερά Σύναξη (20 Ηγούμενοι, 20 αντιπρόσωποι των Μονών) στο Αγιον Ορος. Θα συζητηθεί μεταξύ άλλων και το θέμα της Βατοπαιδίου... Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνει..Οσοι γνωρίζουν εκ των έσω τα του Αγίου ΄Ορους, γνωρίζουν καλά όσα γράφω....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-6086214680412745715?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-29599765203532070362008-08-30T17:08:00.002+03:002008-08-30T17:18:57.397+03:00Holargos Beach, August 30, 2008, Athens<br /> <br /><br />Θυμάμαι εκείνες τις Κυριακές που έπαιρνα το αυτοκίνητο και οδηγούσα μέχρι το West End για ν'αγοράσω την Ελευθεροτυπία, εκεί, στο υπαίθριο κιόσκι δίπλα στο άγαλμα του έρωτα.<br /><br />Όταν ζείς μακριά απο την Ελλάδα το μόνο που χρειάζεσαι είναι οι επικεφαλίδες μιάς ημερήσιας εφημερίδας ίσα-ίσα για να νοιώσεις ότι παρακολουθείς τα πράγματα, να δείς μήπως έριξε καμμιά ρουκέτα η 17Ν, να πάρεις μία γεύση απο Ρηγίλλης &amp; Τρικούπη, άντε και και λίγο πολιτιστική ενημέρωση για κανα θέατρο, κάποια συναυλία.<br /><br />Όταν δε 'χτυπούσε' η 17Ν η λίρα μου έπαιρνε αξία. Μέσα, στις εσωτερικές σελίδες υπήρχε η προκήρυξη και φυσικά πλαισιωμένη με άρθρα και αναλύσεις. Ολόκληρο πακέτο τσιγάρα με φραπέ...<br /><br />Έλα όμως που οι εποχές άλλαξαν. Περιμένουμε πότε θα πηδήξει κάποιος απ'το μπαλκόνι του (αφότου έχει μετανοιώσει για άλλα πηδήματα του παρελθόντος) η πότε θα 'χτυπήσει' ο Τατούλης! (καλή ώρα..)<br /><br />Και αυτό το Σ/Κ είναι του Πέτρου. Δύο ρουκέτες, μία σήμερα Σάββατο στην Ημερησία και άλλη μία αύριο στην Ελευθεροτυπία. Και το καλό είναι ότι η τρομοκρατία αυτού του τύπου δεν διώκεται ποινικά παρά μόνο κομματικά. Όλες οι 'μυστικές' υπηρεσίες του Καραμανλή είναι επι ποδός μην τυχόν και του τσαλακώσουν το κοστούμι πριν βγεί στην ΔΕΘ.<br /><br />Ο Πέτρος, ως σωστός τρομοκράτης, έχει δύο γιάφκες, μία επίσημη στην Αθήνα και μία στο καταπράσινο Καστρί, εκεί στις όμορφες πλαγιές του Πάρνωνα. Κάθε λίγους μήνες ετοιμάζει έναν στόχο, στήνει τους πυροσωλήνες του και..μπουμ!<br /><br />Και να τα μίντια και τρέξιμο τα εξωτερικά συνεργεία για να μαζέψουν κιου να ντύσουν τα βραδυνά ρεπορτάζ, κάργα τα δίστηλα και τρίστηλα, σε δουλειά να βρισκόμαστε. Κι ο Παπανδρέου θλίβεται που βλέπει ότι έχει πιό πολύ συμπαράσταση απο βουλευτές της ΝΔ παρά απο 'δικούς του' ...<br /><br />Ο Πέτρος έχει δημιουργήσει μία σχέση αγάπης-μίσους και με τους δύο πολιτικούς αρχηγούς, για διαφορετικούς όμως λόγους με τον καθένα. Για την μεν ΝΔ είναι μαύρο πρόβατο που όμως αν το σφάξουνε θα κοστίσει παραπάνω απο ότι αν το αφήσουν να βόσκει ελεύθερο, ενώ για το δε ΠΑΣΟΚ, αν κάποιος κάνει θετική κουβέντα για το πρόσωπό του τότε σύσσωμη η παλιά φρουρά τρίζει τα δόντια στον αρχηγό. Καί έτσι έχουμε μία 'ορφανή' πλην όμως ισχυρή φωνή στο κοινοβούλιο απο την οποία ΚΑΝΕΙΣ δεν καταφέρνει να εισπράξει.<br /><br />Και με την 17Ν κάπως έτσι γινότανε. Πολλοί συμφωνούσαν με την 'πολιτική' της αλλά κανείς δεν τολμούσε να βγεί δημόσια και να το πεί.<br /><br />Η μικρή αντιπολίτευση δε, κάνει τον κινέζο, όπως οι ύαινες που περιμένουν να φάνε τα λιοντάρια πρώτα και μετά να φάνε τα περισεύματα...<br /><br />Ακούγεται επίσης και κάποια κίνηση δημιουργίας νέου κόμματος με στεναχωρημένους απο ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Δεν μπορώ πάντως να φανταστώ τον Πέτρο να θέλει να πρωταγωνιστήσει ανάμεσα σε στεναχωρημένους και παραπονεμένους, παρότι με την στάση του εκφράζει πολύ μεγάλη μερίδα εκείνων των ελλήνων ψηφοφόρων (δηλ το 95%..). Ο Παπανδρέου, καίτοι έμπειρος σε 'μεταγραφικά' κόλπα, δεν θα τολμήσει διότι ξέρει ότι θα μείνει μόνος του στο κόμμα...(αρχηγός του εαυτού του που λέμε..)<br />Και ο Καραμανλής δεν θα τολμήσει διότι έτσι θα δώσει όλο το δικαίωμα στον Παπανδρέου...Χαμός!!<br /><br />Τα υπόλοιπα κόμματα, όπως σωστά γνωρίζει ο κόσμος, βρίσκονται εκεί που βρίσκονται για να μην είναι ο πάγκος άδειος...<br />Αναπληρωματικοί παίκτες που μιά ζωή προθερμαίνονται και κάθε φορά τους βρίσκει το σφύριγμα της λήξης ακόμα στον πάγκο.<br />Ο μεν Συνασπισμός φυτεύει δέντρα και το δε ΚΚΕ τα ξεριζώνει. Ασχολούνται δηλαδή με τον κήπο και όχι με το οίκημα...<br /><br />Και μένει ο χαριτωμένος Καρατζαφέρης που μοιράζει επιταγές, όπως κάποτε επι χούντας ο Παττακός μοίραζε διαμερίσματα...<br /><br />Κι έτσι ο Πέτρος, μη παίρνοντας μπαλιές απο συμπαίκτες του, παίρνει την μπάλα όποτε του κάνει κέφι, ρίχνει ένα-δύο γκολάκια και μετά πάλι μέσα στην γιάφκα...<br /><br />Το δε κόμμα του έχει περι τους 25 υποψήφιους αρχηγούς* οπότε καμμία σκέψη για πόλεμο...<br /><br />Και 'ο αγώνας συνεχίζεται'...<br /><br /> <br /><a href="http://georgekarahalios.blogspot.com/"><span style="color:#3333ff;">http://georgekarahalios.blogspot.com/</span></a><br /><br /><br />* 27 όταν ενηλικιωθούν τα δίδυμα...<br /><br />Υ.Γ. Ολόκληρη η συνέντευξη του Πέτρου Τατούλη στην σημερινή Ημερησία, 30/8/2008<br />κλικ χίαρ: <a href="http://tatoulis.blogspot.com/2008/08/e.html"><span style="color:#3333ff;">http://tatoulis.blogspot.com/2008/08/e.html</span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-2959976520353207036?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-19685192159167687682008-08-21T21:34:00.001+03:002008-08-21T21:36:11.547+03:0021 Αυγούστου 2008, βραδάκυ, Εν Χολαργώ...<br /><br />Τέλος η Μύκονος, τέλος τα καμάκια. Το καλοκαιράκι κατηφορίζει προς φθινόπωρο μεριά.<br /><br />Τα τζιτζίκια συνεχίζουν κι ας σκοτείνιασε. Σαν τους πιτσιρικάδες και τις πιτσιρίκες απο την Ιταλία στην φετινή Μύκονο που κάνουν την νύχτα μέρα και κατά τις 3 το πρωί αναχωρούν απο την πόλη για Cavo Paradiso και τα σχετικά... Μεγάλο πράγμα η ξενοιασιά.<br /><br />Οδήγησα πριν λίγη ώρα απο το Καλαμάκι μέχρι Χολαργό απο Καρέα. Μου είχε λείψει αυτή η αίσθηση της ελευθερίας, της βόλτας, με τους UB40 στο ραδιόφωνο και τον ήλιο να γέρνει δίνοντας έμφαση σε αυτά τα απίθανα χρώματα του σούρουπου που μόνο στην Ελλάδα γνωρίζουμε τόσο καλά.<br /><br />Παρότι ήταν ώρα για κεντρικό δελτίο προτίμησα να ανοίξω το pc, να κοιτάξω αν ανταποκρίνονται οι φίλοι και φίλες που κάλεσα σήμερα στο νεοφώτιστο facebook group <a href="http://www.facebook.com/group.php?gid=35879635118">Orphans International Greece</a>. Εδώ ο κόσμος χάνεται κι εγώ ασχολούμαι με του κόσμου τα ορφανά...Μα και η ζωή μου μοιάζει σαν κι αυτή των ορφανών παιδιών με τις τόσες μου περιπλανήσεις στον γεωγραφικό και ψυχικό κόσμο...<br /><br />Έχω την αίσθηση ότι περνάω αυτή την κρίση των 40s όπως πριν μερικά χρόνια ο Clinton, με την μόνη διαφορά ότι εγώ δεν έχω ούτε Hilary ούτε Μόνικα...<br /><br />Αχ κακούργα κοινωνία...<br /><br />-break να βάλω ουίσκυ-<br /><br />Όμως είμαι χαρούμενος που έκανα το πρώτο βήμα στο ελληνικό έδαφος αποδεχόμενος την τιμητική πρόταση του ιδρυτή της Orphans International Worldwide, <a href="http://www.oiww.org/who-we-are-oi/oi-founder.html">Jim Luce</a> να γίνω ο πρόεδρος.<br /><br />Ο Jim είναι μία σημαντική προσωπικότητα των ΗΠΑ με οικογενειακή ιστορία που πολλοί θα την ζήλευαν. Όργωνε την Wall Street για δεκαετίες και ξαφνικά το 1999 ίδρυσε την οργάνωση προκειμένου να βοηθήσει όλα εκείνα τα άτυχα παιδιά του κόσμου.<br />Γνωριστήκαμε μέσα απο το facebook όταν πέρυσι το φθινόπωρο του 2007 άκουσε για την ανθρωπιστική προτοβουλία μου στην Νότια Sri Lanka. Έτσι, σιγά σιγά προέκυψε ο αρραβώνας εφόσον η οργάνωσή του προσπαθούσε ένα χρόνο να πάρει άδεια απο την κυβέρνηση αυτής της χώρας για να ιδρύσει ένα ορφανοτροφείο (με δυτικά πρότυπα, απλά το αναφέρω για να μήν σκεφτείτε τα ελληνικά ρεζιλίκια του κλάδου..) και η οποία κυβέρνηση αρνούνταν να εμπιστευθεί μία ξένη μη κυβερνητική οργάνωση να 'τρέχει' μία τέτοια πρωτοβουλία στο εδαφός τους προφασιζόμενοι την αυξημένη εγκληματικότητα στον τομέα (child abuse) μετά την καταστροφή που επέφερε το tsunami του 2005.<br /><br />Ξαφνικά, το Kathaluwa group στο facebook, δηλαδή ένα κέντρο βοήθειας μικρών παιδιών που είτε έχασαν οικογένεια είτε βρέθηκαν τελείως άπορα μετά την καταστροφή, έγινε η 'γέφυρα' την νομιμοποίησης της OIWW στην Sri Lanka και εγώ εισέπραξα τις δάφνες... (τέτοιες πρωτοβουλίες στοχεύουν, σε προσωπικό επίπεδο, μόνο σε δάφνες, και έτσι πρέπει να είναι).<br /><br />Τώρα ανοίξαν νέοι στόχοι: Να δημιουργηθούν οι προυποθέσεις (κυρίως οι οικονομικές) έτσι ώστε η OI Greece να μπορέσει να είναι αυτόνομη ΜΚΟ στην Ελλάδα κάτω φυσικά απο την επίβλεψη της OIWW.<br /><br />Τα 'μεγάλα' σχεδιά μου λοιπόν περιλαμβάνουν τέτοια μικρά πράγματα που όμως με κάνουν και νοιώθω άνθρωπος στην καθημερινή μας ζούγκλα ( και δεν έχει γυρίσει ακόμη ο Μάκης απο τις διακοπές!!)..<br /><br />Αν τυχόν διαβάζεις αυτό το κείμενο τώρα και έχεις μερικά ακόμη δευτερόλεπτα διαθέσιμα, ρίξε μας μια επίσκεψη στο <a href="http://www.facebook.com/group.php?gid=35879635118">facebook</a><br />και κατά το τέλος του Σεπτέμβρη ενημερώσου και έλα για ένα ποτάκι στην γκαλερι <a href="http://www.facebook.com/group.php?gid=20614381279">Ζυγός</a> όπου θα έχουμε την (αν)επίσημη πρώτη της OI Greece.<br /><br />21 Αυγούστου, βραδάκυ, κάπου στον Χολαργό, στην γειτονιά του Περικλή. Αχ και νάξερε ο άνθρωπος ότι εκτός απο χρυσούς αιώνες θα έρθουν και τενεκεδένιοι... <br /><br /><a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=763843824">Γιώργος Καραχάλιος</a><br /><a href="http://georgekarahalios.blogspot.com/">http://georgekarahalios.blogspot.com/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-1968519215916768768?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-18225676456139690382008-07-21T20:02:00.002+03:002008-07-21T20:20:41.235+03:00The blogg-o-sphere, meaning the entire environment of blogs in the net, is a vast sea of information and activities.<br /><br />Sometimes, in real life, although we are near with people, we do not manage to persuade them to help in a good cause. In the internet world it happens often and sensitive people offer their help and friendship in a very kind and cultural way.<br /><br />One example is <a href="http://allancockerill.com/"><span style="color:#3333ff;"><strong>Allan Cockerill</strong></span> </a>who is based in the down-under area, a fine individual who is never lazy to put his private time, tallent and efforts to help what I do for orphans.<br /><br />Allan is a rare example of those people who have a wide life experience and know how to offer and how to talk with their heart. I am very fortunate to have him in my heart as a friend and because life is short, I am really looking forward to have one of those famus coffees with Allan Cockerill in the near future. The bill one me :))<br /><br />Thank you Allan<br /><br />George<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-1822567645613969038?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-83447253092638007192008-07-17T18:42:00.000+03:002008-07-17T18:44:00.044+03:00ΚΙΘΑΡΙΣΤΑΣ Η ΝΤΡΑΜΕΡ?<br /><br />Τετάρτη 16 Ιουλίου 2008, θερμοκρασία εδάφους κάμποση...<br /><br />Είχα βάλει το ξυπνητήρι στο κινητό 5.30 το απόγευμα έπειτα απο ολονύχτιο διάβασμα και εργασία μέχρι το κοντομεσήμερο. Δεν ήθελα να χάσω την ευκαιρία της συνάντησης που οργάνωσε ο πολιτικός Πέτρος Τατούλης στον 'Κήπο του Μουσείου', που αλλού, στο γνωστό καφέ στο μουσείο στην Πατησίων.<br /><br />Bloggers &amp; ιντερνετικοί, δημοσιογράφοι και φίλοι, όλοι καθισμένοι γύρω-γύρω όπως στις σχολικές εκδρομές, με θέμα το ιντερνετ, τα blogs και ...τον δικομματισμό!<br /><br />Ασυνήθιστη πρόσκληση και ειδικά απο έναν πολιτικό που βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα τους τελευταίους μήνες επειδή έχει αυτή την ...κακή συνήθεια να εκφράζει δημόσια αυτό που πιστεύει! (κάποιοι φαίνεται σε αυτή την χώρα έχουν πολύ καιρό να διαβάσουν τα κύρια άρθρα του ελληνικού Συντάγματος...)<br /><br />Anyways που λένε και στο χωριό μου, πέρασα ένα υπέροχο απόγευμα, άκουσα εξαιρετικές θέσεις και απόψεις, γνώρισα bloggers και φυσικά απόλαυσα την φιλοξενία του Πέτρου που μας έκανε όλους να αισθανόμαστε σαν να είμαστε φίλοι απο παλιά, μοιράστηκε μαζί μας τις πλούσιες ιδέες του για την δημοκρατία, για το ιντερνετ, για την κοινωνία.<br /><br />Οι πολιτικοί όπως λιγο-πολύ όλοι ξέρουμε είναι μπλαμπλάδες, γενικολόγοι και ξεχασιάρηδες. Ο Πέτρος Τατούλης ωστόσο μοιάζει να είναι απο ...άλλο πλανήτη!. Άνθρωπος της οικογένειας, των φίλων, της παρέας, ένας άνθρωπος με ολόκληρη την σημασία της λέξης, με εξαιρετική συγκρότηση λόγου, ζεστός και άμεσος που τόσο πολύ μου θυμίζει τον φίλο που δεν έχω.<br /><br />Καλά ρε Γιώργο, θα μου πείτε, όποιος σε κερνάει ένα ποτό αξίζει τέτοια λόγια? χμμμ, να σας πώ την σκέψη μου:<br /><br />Σε ολόκληρη την ενήλικη ζωή μου ήμουν και παραμένω πολύ κοντά στην πολιτική όχι τόσο διότι μου αρέσει αυτό που βλέπω αλλά γιατί νοιώθω την ατομική μου ευθύνη για αυτά που δεν μου αρέσουν. Έτσι, όταν βλέπω πολιτικούς που πραγματικά είναι μέσα στην κοινωνία, που μοιράζονται τον εαυτό τους με τους ανθρώπους, που ανησυχούν για τους άλλους, τότε αισθάνομαι την ανάγκη να συνδράμω σε αυτό που μου αναλογεί. Ειδικά σε εποχές σαν και αυτή που διανύουμε που τέτοια παραδείγματα τα συναντάμε ολοένα και πιο σπάνια.<br /><br />Μας θύμισε εικόνες απο το παλιό καφενείο του μουσείου που με απλωμένες τις σκακιέρες στα τραπέζια μάζευε το Αθηναικό intellect. Και εγώ με την σειρά μου θυμήθηκα εκείνα τα σούρουπα πριν μερικές δεκαετίες με τους αξέχαστους δασκάλους μου, τον ζωγράφο &amp; φιλόσοφο Σπύρο Κουκουλομάτη και τον δημοσιογράφο &amp; 'κομμουνιστο-καπιταλιστή' Βασίλη Ραφαηλίδη να συζητάμε για οράματα περι τέχνης, πολιτισμού, κοινωνίας.<br /><br />Αγαπητέ Πέτρο, ένα μεγάλο ευχαριστώ και εύχομαι η πολύ όμορφη πρωτοβουλία σου να αποτελέσει μία καλή αρχή για μία λαμπρή συνέχεια.<br /><br />Γ.Κ.<br /><br /><br />Υ.Γ. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Π.Τατούλη πλιζ κλικ χίαρ μπιλόου (πως το πάω το αγγλικό όμως..)<br /><br /><a href="http://tatoulis.blogspot.com/">http://tatoulis.blogspot.com</a> <a href="http://www.tatoulis.gr/">http://www.tatoulis.gr</a><br /><a href="http://www.tatoulis.gr/"></a><br /><br />============================<br /><a href="http://georgekarahalios.blogspot.com/">http://georgekarahalios.blogspot.com/</a><br />============================<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-8344725309263800719?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-1389893177632730362008-07-01T22:38:00.003+03:002008-07-01T22:58:24.123+03:00Last night, June the 30th, 2008 I visited Galerie Zygos in Athens, Greece in a very creative and unusual event: Three painters would paint live in a cool atmospere with drinks and music !!!<br /><br />First time I visited Zygos I was probably 10 or 11 years old. That makes more than 30 years ago...<br /><br />So, last night, at around 8.30pm I gave an appointment with my friend Roza opposite of her job, the ministry of defence of Greece, (the so-called Pentagon..). I jumbed into the taxi and off we arrived at 256 Kifisias Avenue.<br /><br />At the doorway Roza said to me: ''I'm afraid we will not be allowed to smoke in the premises of the galerie''. I laughed!!! ''I go nowhere if they don't allow me to smoke'' I replied and Roza looked happier :)<br /><br />Zygos looked brilliant as always, nice people arround, I even met a couple of people from the old past... Such a warm place.<br /><br />Out of the three painters Alexandros Vakirtzis impressed me the most. He painted a sailing yacht with some sea scenery... I implied that he could give me this piece for free but as it happened, it was one of those moments that this fine painter went def ...<br /><br />This was one of my coolest nights ever. No noise but just the sound of lovely people, some background music, a few drinks, and of course some interesting female figures :))) All that made a perfect night out in the rather lonely summer nights in Athens.<br /><br />I'm thinking now how many nights of my life I have wasted in stupid places ...<br /><br />Thank you Ion, thank you Effie<br /><br />George<br />===<br /><br /><br />A few words about Galerie Zygos of Greece<br /><br />The oldest-established fine arts gallery in Greece still in operation, Galerie Zygos was founded in 1956 by art journalist and fine arts connoisseur Frantzis Frantzeskakis and his wife Catherine.<br />52 years later, under the direction of Ion Frantzeskakis, the founders' son, Galerie Zygos continues to search for, exhibit and promote established -but also upcoming- contemporary artists to the Greek and international art-loving public.<br /><a href="http://www.galeriezygos.com/">http://www.galeriezygos.com</a><br /><br /><strong>Also on Facebook</strong>: <a href="http://www.facebook.com/group.php?gid=20614381279"><span style="color:#3333ff;">http://www.facebook.com/group.php?gid=20614381279</span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-138989317763273036?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-52423605988335191962008-05-15T01:54:00.001+03:002008-05-15T02:33:14.272+03:00Άνεργος κι ο Κούλογλου.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-5242360598833519196?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-23549684224593848652008-03-05T21:30:00.002+02:002008-03-05T21:40:24.795+02:00A strong emphasis was placed on honor and carrying out acts because it was the 'right thing to do.' <a title="Xenophon" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Xenophon">Xenophon</a> wrote about the Spartans as he observed them during an Olympic game:<br /><br />''An elderly man was trying to find a place to sit and observe the Olympic Games, as he went to each section. All the other Greeks laughed as he tried to make his way through. Some ignored him. Upon entering the Spartan section all the Spartans stood and offered the elderly man their seats. Suddenly the entire stadium applauded. All the Greeks knew what was the right thing to do, but the Spartans were the only ones who did it.''<br /><br />The right thing to do...<br /><br />In ten minutes, my favorite football team, Olympiacos faces Chelsea in London. So, no much time left for blah blah blah... Except the above text that reminds me my obligations as a Spartan, a Dorian, and a Greek...<br /><br />George<br /><a href="http://www.greyrussell.com/">http://www.greyrussell.com</a><br /><br />P.S. it is only a ... coincidence that Niarchos family comes from Vamvakou, our legendary village (ancient Oinountas) that gave birth to country called Hellas (Greece)<br /><br />Koumandaros, Tsohonis (Cumandaros Tankers, PZ-Cussons Corp.)...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-2354968422459384865?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-12275040354087678332008-01-19T15:25:00.000+02:002008-01-19T15:39:12.392+02:00Robert James "Bobby" Fischer...<br /><br />Probably the best chess player of all times and surely the best personality ever in this game passed away in Iceland 2 days ago.<br /><br />A pure example of how politicians just cannot stand real human beings around them...<br /><br />A world champion in so many aspects that will always remain alive in the memories of all those who just can't stand filthy politicians all over.<br /><br />Bobby was our teacher &amp; friend in understanding how this world operates. He paid this so much but in my heart his brilliance and unique ability to 'talk' on a board of 64 squares and exchange messages to his myriads friends worldwide helped so many.<br /><br />Died or killed? Well, I leave this to you...<br /><br />So long Bobby<br /><br /><a href="http://georgekarahalios.blogspot.com/">http://georgekarahalios.blogspot.com/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-1227504035408767833?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-7648046412410469282007-12-23T10:13:00.000+02:002007-12-23T10:40:03.582+02:00<div align="right">Athens, Greece, 10:40am, Dec 23, 2007</div><br /><br />I decided to stay in Athens these days instead of going to mountains and nice hotels. And today I am more happy for this decision after receiving an email from my dear friend and award-winning film producer/journalist/director Michealene Cristini Risley (USA).<br /><br />Michealene travelled in Zimbambwe in August 2007 together with her assistand Ms Lauren Carara, to produce a documentary about child rapes that take place in this country because people believe they can be cured from HIV ...<br /><br />Here is a relevant article of Michealene after her arrest, interrogation and incarceration in Zimbabwe carried by the Huffington Post<br /> <a href="http://www.huffingtonpost.com/michealene-cristini-risley/gratitude-musings-after-_b_62791.html"><span style="color:#3333ff;">http://www.huffingtonpost.com/michealene-cristini-risley/gratitude-musings-after-_b_62791.html</span></a><br /><br />I feel very emotional and close to Michealene because she has those elements that to my opinion constitute a real human being: Brave, Caring &amp; Smiling.<br /><br />She risked her life (and I am sure some dollars too) to go to that hell and bring this issue out to the confort of our living room.<br /><br />Tapestries of Hope and Silent Bravery maintain presence <a href="http://www.facebook.com/group.php?gid=2386113589"><span style="color:#3333ff;">on facebook</span></a>.<br /><br />My days are always more happy knowing such lovely people who give meaning and hope to others.<br /><br /><a href="http://georgekarahalios.blogspot.com/"><span style="color:#999999;">http://georgekarahalios.blogspot.com/</span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-764804641241046928?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-67660211596575343312007-12-08T13:32:00.000+02:002007-12-08T13:45:27.080+02:00<a href="http://www.kathaluwa.org/"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5141566595586865906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_5vS3YI526hA/R1qDk9b4OvI/AAAAAAAAAB8/LYFPJTXqQe4/s320/children+%26+John+Lee+at+Kathaluwa.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>Athens, Greece, Dec 8, 2007</div><br /><div></div><br /><div>Yesterday I managed to install a paypal software so that supporters of Kathaluwa Initiative can donate a dollar or a euro, something that wasn't possible before because of the high bank charges.</div><br /><div></div><br /><div>To know more about this humanitarian project in the Southern Sri Lankan village of Kathaluwa, please visit the website <a href="http://www.kathaluwa.org/">http://www.kathaluwa.org/</a> </div><br /><div></div><br /><div>Also you can join the facebook group for being updated</div><br /><div><a href="http://www.facebook.com/group.php?gid=6208784987">http://www.facebook.com/group.php?gid=6208784987</a></div><br /><div></div><br /><div>If you want to donate just send an email here: <a href="mailto:info@kathaluwa.org">info@kathaluwa.org</a></div><br /><div></div><br /><div>We will send you a paypal request to your inbox and you can donate anything you feel appropriate. Don't be shy; We cannot trace what you donated and we will never use your email for any silly commercial things.</div><br /><div></div><br /><div>Your help can also be by sending us your ideas on how to better help these people, your expertise, and also inviting your friends to facebook group Kathaluwa.</div><br /><div>Or, sending us a note to encourage us. All these are forms of help. We need your help! </div><br /><div></div><br /><div>George Karahalios</div><br /><div></div><br /><div><a href="http://georgekarahalios.blogspot.com/">http://georgekarahalios.blogspot.com/</a></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-6766021159657534331?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-57652795906014777362007-11-22T12:31:00.000+02:002007-11-22T13:26:18.486+02:00It was late evening in my house in Athens and had finished my main tasks for the day, so I entered smallworld network to read threads and kill some time with a scotch or two.<br /><br />There I found a friend, and after exchanging a couple of private messages we spoke on the phone. He is an artist in the music sphere, composer &amp; singer. So, he suggested I visit him for a drink in Paros island. Why not, I thought. So, I took my girlfriend and sailed to this wonderful Cycladic island that I had not visited since the summer of 1984.<br /><br />On the second day there a famus party was being held at a beach club with live music, drinks, and 200 people dancing. The atmosphere was great and there I met Melanie. An Australian woman who first visited Greece 3 years ago and now was a regular, staying for a long period in the island, as per visa allowed.<br /><br />In the evening we took her in a small taverna and persuaded her to eat fish, as she is a vegetarian for 15 years.<br /><br />Melanie is a unique personality, alighned with the true meaning of life, very polite and intimate, she impressed us in all ways. Dora, my girlfriend for the past almost 5 years, is my 'driver' when it comes to 'evaluate' people; ' George, Melanie is a fantastic person, lets keep in touch with her', she said after we said goodnight to Melanie and having had exchanged our contact details.<br /><br />Two months later we received a phonecall in Athens and went out for a coffee at the lower part of Athens, where once was the heart of the city, back in the 5th century BC.<br />The cafe was beside a newly opened underground station, with some more cafe-bars around the square. Another couple joined us, friends of Melanie, and a Colombian university student from America, whom Melanie met on her way to our appointment.<br /><br />Soon after the coffee we headed to a nearby bar, as Melanie had a connection there, the dj of the place. To my surprise, I met a man there with whom I worked once with in the most famus summer club in Europe called Remezzo, in the town of Mykonos, back in the summer of 1981!!!<br /><br />The mood was full of memories, music and friendship on the making.<br /><br />Now, another two months later (Nov 22 today, ground temperature in Athens 20 Celsius), Melanie has become one of our closest friends. She will leave Greece in December to go back to Perth and see her family, and by the end of January she will be back, this time to associate professionally with my wider business circles within television &amp; film production, which the area of her great expertise.<br /><br />This is why I love Greek islands; they just change your life; they add new friends, new emotions, and new horizons in our vanity and give a meaning to what friendship is about.<br /><br />I am not saying that every single tourist meets a Melanie and feels that the trip has a full return on investment; All I'm saying is that this strip of sea, the Aegean Sea, with all these thousands of islands, is a marvel for the heart and for the spirit and for those who do not expect anything, there is always a good chance to find a meaning and happy moments.<br /><br />I usually go to places were the agenda is pre-set; I know people, I know the place, I know what to expect; Well, when you know everything, there is no much left to get to know...And Paros this past summer was a good example.<br /><br />As soon as we came back to Athens, inspired by the feeling I got from Paros and from Melanie, I created <a href="http://www.facebook.com/event.php?eid=4685051343"><span style="color:#3333ff;">a group sailing trip on facebook</span> </a>so that many friends and friends of friends from all over the world can join and sail together some of the Aegean islands in the summer of 2008.<br /><br />Some friends helped me to get to know how I create an event on facebook, and there it happened. By this moment more than 50 persons have confirmed, and another 250 are thinking about it. 20 or more sailing yachts will be sailing together, carrying the glue for friendship and networking in their cabins and decks, music and fresh air, drinks and future.<br /><br />Inspiration is always what we need in order to express our creative depths. And for this inspiration I thank Melanie and her unique personality.<br /><br />Melanie is attending also our sailing trip, and if anyone of you out there want to be a part of this journey, all you have to do is to persuade a member to invite you, or persuade me that you are a honest human being. Is it too egoistic what I ask here?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-5765279590601477736?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-27620297177256306222007-11-11T03:40:00.000+02:002007-11-11T04:02:03.265+02:00Allan Cockerill is an Australian citizen &amp; resident and we are 'poke buddies' as per facebook's definition.<br /><br />Recently I formed a group on facebook called Kathaluwa, in an effort to assist Mrs Sharmini Mathew (owner of <a href="http://www.southpointvilla.com/">South Point Villas in Sri Lanka</a>) with her humanitarian efforts for the tsunami affected area of the country.<br /><br />Allan, who maintains a number of blogs &amp; websites, offered me his help by writting a couple of relevant articles and circulating them in his netwoks.<br /><br />But yesterday he received this note from an American member of facebook stating that their priority is to first help their own people in need in the U.S. and not the Sri Lankan children...<br /><br />Please do visit Allan's blog and enjoy his wonderful response and articles.<br /><br />As for Kathaluwa, you may visit <a href="http://www.kathaluwa.org/">www.kathaluwa.org</a> or even the group I have formed on facebook <a href="http://www.facebook.com/group.php?gid=6208784987">http://www.facebook.com/group.php?gid=6208784987</a> and offer your contribution to it.<br /><br />This note of mine is meant for those who claim that they really want a better world but they do nothing about it...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-2762029717725630622?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-33909106567267884532007-11-02T07:48:00.000+02:002007-11-02T09:32:42.377+02:00Athens, Nov.2, 2007<br /><br />Nine days to go until the socialist party of Greece, <a href="http://www.pasok.gr/">PASOK</a>, determines who is going to be the next leader.<br /><br /><a href="http://www.papandreou.gr/papandreou/content/Home.aspx?d=6&amp;rd=7739474&amp;f=-1&amp;rf=-1&amp;m=-1&amp;rm=-1&amp;l=1"><span style="color:#3333ff;">George Papandreou</span></a>, the son of the late Andreas Papandreou, founder of the party back in 1974, right after the fall of junta, is currently the leader, after a pan-Hellenic vote a few years back (2004) and a few months before PASOK lost the parliamentary elections after having been in power for 11 years.<br /><br />His main rival, <a href="http://www.evenizelos.gr/"><span style="color:#3333ff;">Evangelos Venizelos</span></a>, is running to take over the leadership in what it seems as a battle for dominance rather an ordinary internal process.<br /><br />Papandreou, son &amp; grandson of a primeminister of Greece, boasts most odds, however, as Bill Gates said at Harvard (June 7, 2007) 'improving your odds doesn't guarantee success'.<br /><br />The conservative party, <a href="http://www.nd.gr/">Nea Dimokratia</a>, in September 2007 won the elections for a second 4-year term, however with a weak majority (152 MPs out of 300), and while major scandals during their 1st term shook Greece, PASOK supporters expected a more 'sharp' opposition to be conducted by Papandreou and this drove Venizelos to self-label 'the next leader'.<br /><br />My honest opinion (and surprise) in any country, is when two major political parties look like they express different national interests!! In Greece more specifically, and because we have suffered from lack of freedom for long periods in the modern era (1453-1821 under Ottoman Empire, 1940-1944 under Germans, 1967-1974 under a junta..), and probably because we feel we invented democracy and somehow we have are rights and shares there!!, we are passionate about any political issue, passionate about football, passionate...<br /><br />I am not sure if this 'passion' is what we really need these days where our coffee is imported from Jamaica, our ice cream from the U.S., and our perfumes from France...<br /><br />It is as though we are devided into two camps: The good ones and the bad ones. The smaller political parties (3 more in the parliament) operate like 'democratic left-overs, since they have never achieved to claim power, so they are 'convicted' to see everything wrong!!!<br /><br />George Papandreou looks nice, polite, not corrupted, and all that jazz. Is that enough to be a party leader? (or even a cheer leader?) .. I really have no idea.<br /><br />Venizelos implied that Papandreou's standards of living aren't consistent with his income. And yes, how can a party leader travel so much, maintain many offices, and cover all these expenses with just his salary ? (if this was a film, it would be a thriller!).<br /><br />The truth is that Papandreou's father, while a primeminister, was accused for corruption, however, 11 years after his death and no traces of money ever proved to exist throughout the family. (unless if they hide them well...)<br /><br />So, after the summer fires in Greece that burned 1.100.000 sq kilometers of forrests mainly in the Peloponnese, the Southwestern part of the country, we have to listen to all those 'nice intentions' of these guys every day in the news, in am tv, radio, newspapers, coffee bars, everywhere.<br /><br />The way to hell is paved with good intentions... But who cares ... it's their game, their baby, to use so many words and do so little.<br /><br />Papandreou, when Nea Dimokratia won the elctions in 2004 thought that he shouldn't oppose them too much and thus to become a primeminister in the next term in a strategy of ripe fruit..No luck there. Karamanlis, the current primeminister and nephew of the founder of his party, had observed the weaknesses of the socialist party long ago, and managed to persuade Greeks to vote for him again.<br /><br />So, today PASOK is crying...It's your fault, it's his fault, it's their fault...<br /><br />All they care is how to take back the government and not serve the country. Because if they did, they would have supported Nea Dimokratia's success policies, say for example in the tourism industry. But PASOK is a old school with new needs...And as they say, you cannot teech an old dog new tricks...<br /><br />The main pathology of PASOK is ageing, with all that comes with it.<br /><br />Opinio research shows that Papandreou might make it on the Nov.11th party elections to keep the leadership of the socialist party and I'm sure he will feel good about it. Probably he will mention it in his diary as a success... How silly... He has lost two parliamentary elections and he should resign. That would be the only way that he can be excused. To let someone else lead the party for a while, accept his failure, and if he feels strong again in the future to address again his intention for leadership.<br /><br />But...<br /><br />Power is a drug and addictive as such...<br /><br />Oh, almost forgot; Papandreou is also the president of <a href="http://www.socialistinternational.org/"><span style="color:#3366ff;">Socialist International</span></a>, the worldwide organisation of social democratic, socialist and labour parties. It currently brings together 159 political parties and organisations from all continents.<br /><br />You see, George Papandreou has a good resume, but do we have to make him a primeminister?<br /><br />I vote the Socialist Party of Greece ever since I was allowed to but these days I am really confused. Why shouldn't I support Nea Dimokratia while in government? Why shouldn't I attend community actions headed by other political parties and target to better the interests of our society and our country?<br /><br />Why do I have to feel guilty when I help a friend who works for our elected government and PASOK wants to see everybody as an enemy just because it is not them who rule?<br /><br />On November the 11th I will go and vote for Venizelos and as from the 12th of Nov. I will be looking for any other available party to rest my social worries, because whispers say that the ones who supported Venizelos during this rally will be practically kept away (if not thrown out).<br /><br />I will vote Venizelos because I am sick and tired with Papandreou's belief that he is somehow the chosen one...<br /><br />I will vote Venizelos because he is more real.<br /><br />And because I do not owe anything to PASOK but PASOK owes to me, it would be a great honour for me to see Papandreou to delete me from 'his' party if he is re elected. Then I will now for sure he is bloody useless.<br /><br />And I might as well move to Liechtenstein or to Aruba, or to Bahamas &amp; bananas...It would be much better than being a viewer to my country just because a bunch of idiots think they are 'so socialists' and others are less...<br /><br />I really missed those days that the terrorist group called '17th of November' would put a bomb and we would rush to the kiosk the next day and read why...<br /><br />These days even the papers are useless: You buy one and they offer you cd's, d.i.y. rubish, bags for the beach...<br /><br />The only relief is my work with non profits around the world. Even networking in social online networks is better than this sick environment where all have brilliant ideas and nobody does anything...<br /><br />It reminds me what an advisor of the dictator of Romania once said about his country:<br /><br />'Half of the population pretend they are working, and the other half pretend they supervise them...'<br /><br />Greece...<br /><br />I feel that borders should not exist. Property &amp; problems are now an international matter, so why we isolate ourselves into 'countries' ?<br /><br />Why do we have to see Turkey as an enemy and while we do this, Turkey cannot change?<br /><br />An astronaut called me the other day and told me that the view is fantastic from the space station and I have been thinking that I cannot be there until they permit smoking, or until I give it up. So sad...<br /><br />If you have managed to read all these silly thoughts of mine, you may need a coffee now. So I strongly suggest that you visit the blog of this wonderful man in Australia who has given me the courage and the inspiration to write openly in here.<br /><a href="http://allancockerill.com/">Coffee With Allan Cockerill…</a><br /><br />I am sure that Allan will pay you back for reaching the lowest part of my post! Enjoy!<br /><br /> <br /><span style="color:#3333ff;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-3390910656726788453?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-44934282505321435872007-10-29T02:10:00.000+02:002007-10-29T02:21:10.757+02:00Like all sad events that take place on the planet, the tsunami in South East Asia is like it never happened. Societies move fast, consume fast, sleep fast, work fast, and ..die one day or night !<br /><br />Some people, like elephants, do not forget, consume less, sleep easy, work normal, and never go dead!<br /><br />I have an example to share here: Her name is Sharmini Mathew and she was born in 1946.<br />Sharmini is raising money and transfers them into education for 73 children in the remote location of Sri Lanka called Kathaluwa.<br /><br />A friend of mine in Israel (Arlene Marom) first told me about Sharmini and her efforts, back in June 2007. Recently I managed to 'bring' her into facebook network! Things there are easier to raise attention, invite friends to a cause, spread any good word around.<br /><br />So, these days, apart of all the rest that I do, I created a secret group there, invited many of my friends, and now we are trying to persuade our friends to pay 2 US dollars per week, so that all those children have education. Isn't this fantastic?<br /><br />I can understand if you do not agree with me, if you laugh at me, or if you can't be bothered. I know many who will.<br /><br />In case you would like to contribute, please contact either me on facebook or Mrs Sharmini Mathew direct at: <a href="http://www.southpointvilla.com/">www.southpointvilla.com</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-4493428250532143587?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-25992050380405139422007-10-04T04:02:00.000+03:002007-10-04T04:26:39.056+03:00<a href="http://bp0.blogger.com/_5vS3YI526hA/RwQ_8ntQjwI/AAAAAAAAAAo/ssl9TyezzKc/s1600-h/free+burma+logo.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117285387283238658" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_5vS3YI526hA/RwQ_8ntQjwI/AAAAAAAAAAo/ssl9TyezzKc/s320/free+burma+logo.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />Athens, Greece, Oct. 4, 2007 04.25am<br /><br /><br /><br /><br /><p> </p><p> </p><p> </p><br /><br /><br /><br />International bloggers are preparing an action to support the peaceful revolution in Burma. We want to set a sign for freedom and show our sympathy for these people who are fighting their cruel regime without weapons. These Bloggers are planning to refrain from posting to their blogs on October 4 and just put up one Banner then, underlined with the words „Free Burma!“.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;"><a href="http://www.free-burma.org/">http://www.free-burma.org/</a></span></strong><br /><br /><br />Here is how to take part (4th oct) action.<br /><br />1. Publish a posting (Bulletin Board, Forum, Blog, Social Network, Static Website…) on the 4th of October with the header: “Free Burma!”<br /><br />2. If possible Tag it with "Free Burma"<br /><br />3. Choose a grafic from here:<a href="http://free-burma.org/graphics.php" target="_blank">http://free-burma.org/graphics.php</a>4. Link to www.free-burma.org there your readers will find some informations about the campaign and Burma and a participant list which you can join.<br /><br />5. Write a Text or anything about burma if you like6. Register your name and url in the participants list here:<a href="http://free-burma.org/index.php" target="_blank">http://free-burma.org/index.php</a><br /><br />7. Tell your friends<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-2599205038040513942?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-62705359752754610392007-09-23T19:36:00.000+03:002007-10-04T04:33:12.296+03:00<a href="http://bp3.blogger.com/_5vS3YI526hA/RwRCpXtQjxI/AAAAAAAAAAw/TrFZXlHSu60/s1600-h/Forget+About+it_book.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117288355105640210" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_5vS3YI526hA/RwRCpXtQjxI/AAAAAAAAAAw/TrFZXlHSu60/s320/Forget+About+it_book.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>My dear friend in the USA Caprice Crane, screenwriter &amp; director has published her new novel <strong>'Forget About It</strong>' available through Amazon.com<br /><br />more info at Caprice's website: <a href="http://www.capricecrane.com/">http://www.capricecrane.com/</a><br /><br /><br /><strong>Caprice Crane</strong> is the engaging, sharp-witted new voice of a generation that no longer knows what to call itself – spoiled by the peacetime won on the battlefields of Europe and Asia by their great-grandparents at such great cost; spoiled, too, by the many fixed-rate-per-month, all-inclusive local and long-distance calling plans now available at such low cost.<br /><br />Born in Hollywood, California, under the dual signs of Scorpio and "Construction Ahead – Expect Delays," Caprice shares a birthday with everyone's favorite mouthless feline, Hello Kitty. Her mother, renowned film, television and stage actress Tina Louise, is perhaps best known as Ginger Grant from the enduring sitcom "Gilligan’s Island." The beloved TV icon tells anyone who comes close enough that Caprice is her life’s greatest achievement. Her father is former talk show host and Grammy winner Les Crane, who conducted legendary TV interviews with Malcolm X, Bob Dylan (the singer/songwriter’s most famous and sought after appearance), and The Mamas and The Papas (who lacked a name until Les suggested the one that would eventually stick).<br /><br />While still a child, Caprice once gave away a cherished family television set to a friend who had won an imaginary contest. She later attended New York University, studying film and television, incorrectly assuming that it would enable her to build her own TV set from scratch and recapture a part of that idyllic childhood.<br /><br />Soon after graduating, she landed a job with MTV Networks. At MTV, she produced and wrote a mind-boggling (truly – you’d freak out if you sat down and tried to watch it all, and afterward, you’d wonder where all those years of your life went) array of comedy, dramedy, news, reviews, biography, rock-star hagiography, promotions, and devotions. When she got sick of that, she continued music supervising for film/TV, founded a record label, and created her own line of custom jewelry, worn by many of the brightest stars in film and music.<br /><br />Ready at last to meet her destiny, she recently again turned her attention – and the sharp wit and joie de vivre that through the years have earned her both accolades and jail time – to a long-time love and true calling … writing for the screen. And the bookshelf. Or nightstand, or Gertrude-Stein-caricature-emblazoned tote. Wherever people keep stuff they can’t wait to read.<br /><br />Stupid &amp; Contagious, Caprice Crane's debut novel, released by Warner Books May 2006, was among the first fruits of that effort. And a juicy fruit at that, dripping with originality, biting wit, pop music and movie references, and laced with more laughs than a pomegranate’s got seeds. The novel centers around a struggling record exec with dreams of hitting it big and a recently fired PR-executive-turned-waitress who embark on a cross-country journey to find the meaning of life, the next hot band, the founder of Starbucks, and maybe…love. That is if they don't kill each other first. The book won Best Chick Lit Book of 2006 in the Mainstream Fiction category of the RT Reviewer's Choice Awards.<br /><br />Her novel, Forget About It, is the basis of a new romantic comedy movie in the works. It’s the tale of a girl who fakes amnesia to reinvent herself and escape a life she no longer wants to lead. The detour helps her reinvent herself and perhaps find out who she really was all along.<br /><br />Heavily influenced by a hybrid diet of heavy metal and hot sauce in her formative years, Caprice now lives her life as though each day were her last, disregarding past-due notices and the "Don't Walk" sign when crossing busy intersections. She spends her time now immersed in a range of film development projects. Her work is at once hilarious and thought-provoking, though don’t expect to come away with heavy anxiety about how far you’ve come in life or what it all means. More like, "How many mylar 'Happy Birthday' balloons would it take to lift me off the ground, and should I carry an inflatable raft just in case I drift out over open water?"<br /><a href="http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/0446695726/wwwcapricecra-20?creative=327641&amp;camp=14573&amp;adid=05GQPS05DW9VGVRT4YX5&amp;link_code=as1" target="_blank">Click here to order Stupid and Contagious NOW (You really should. What are you waiting for?)</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-6270535975275461039?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-49696214552406837362007-09-19T17:57:00.000+03:002007-09-19T17:59:36.795+03:00<strong>End-Point Security</strong> is an evolution in best practices to help solve the Information Security crisis that is upon us, not a revolution. Yet, many believe they are protected without it. Even when an enterprise is operating on the LAN, the endpoints are still being exposed to threats from internal and external sources that are often able to circumvent an enterprise's perimeter defenses.<br /><br /><strong>GoSecure</strong> will discuss and share End-Point Security best practices, technological innovations and the latest findings and research. Best practices as well as technological innovations are critical in the Information Security industry; they are the raw materials for improving reliability and security<br /><br />For more information please feel free to join this group<br /><br /><a href="https://www.xing.com/net/endpointsecurity/">https://www.xing.com/net/endpointsecurity/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-4969621455240683736?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-42000968188244965062007-09-15T17:40:00.000+03:002007-09-15T17:52:54.749+03:00During the past two months I have been experiencing a great feeling with the use of Facebook social network.<br /><br />It seems to be the most fun, fast and immediate platform to network with many in an easy manner.<br /><br />Other networks like LinkedIn, aSmallworld, Xing, Ecademy etc are far from creating this feeling.<br />Every day, after checking and answering my gmail inbox (that is two hours work) I feel the need to immediately log into facebook and see my friends! What a drug that is!<br /><br />Facebook made my networking efforts a much easier process and fun at all times. The other networks still invent penalties, boundaries, and generally measures that belong to the old school of internet.<br /><br />A very strong element of FB is how easy it is for someone to create a group, invite friends, or create a cause and raise money. This is a unique social network that can advance widespread of ideas in chosen publics whithout the effort needed in other 'old school' networks.<br /><br />I see for example asmallworld which is supposed to be an 'elitist' one, yet is far from what a user needs. So, members of ASW, members of Linkedin, Ecademy, Xing etc now look facebook as their main 'tool' for networking efforts.<br /><br />And as my online friend Jay Deragon says:<br /><br />WHAT SAY YOU?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-4200096818824496506?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-74910101546986803372007-04-28T18:56:00.000+03:002007-04-28T19:16:19.338+03:00Two new features in my life recently make me feel much better.<br /><br />One is the invitation I received from a friend in Holland to participate in the board with my expertise at a project called Kids2020. This blog information might not describe much of what has been evolved these days, but it does give a rough picture <a href="http://kids2020.blogspot.com">http://kids2020.blogspot.com</a> <br /><br />The other one is also an invitation from Greece's largest communication group in the task of a reputation consultant. <a href="http://www.tradelink.gr">www.tradelink.gr</a> Tradelink SA is in the heart of this group and regarded as one of the most aknowledged in this field globally.<br /><br />Both aspects give fresh air to my desire to be useful in society and not just be a businessman or just a good professional. <br /><br />Kids2020 is taking off with a pilot period 2007-2008 while global launching is expected in May 2008.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-7491010154698680337?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1231023465317678102.post-48342395833166166992007-04-09T18:29:00.000+03:002007-04-09T18:37:27.123+03:00Having worked hard into mass media fields, my latest interest is within networking in order to understand better what the future will be like and contribute my share to it.<br /><br />Currently based in Greece, I am into several international projects that connect to eachother by the common element of Global Citizenship.<br /><br />These projects vary from business 2 business to high-caliber non profit initiatives within education, philanthropy, energy and social change.<br /><br />I am also involved into travel & tourism industry as a business person, as well as an international communicator for large PR projects and issue management contracts.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1231023465317678102-4834239583316616699?l=georgekarahalios.blogspot.com' alt='' /></div>George Karahalioshttp://www.blogger.com/profile/11347052644419266884noreply@blogger.com0